ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.47

9.47.1

अ॒या सोमः॑ सुकृ॒त्यया॑ म॒हश्चि॑द॒भ्य॑वर्धत ।
म॒न्दा॒न उद्वृ॑षायते ॥

આ સોમ પોતાના સુકૃત કર્મથી મહાન થઈ ઉપર વધ્યો. આનંદ આપનાર સોમ વીર્યની જેમ ઉભરાય છે.

कृ॒तानीद॑स्य॒ कर्त्वा॒ चेत॑न्ते दस्यु॒तर्ह॑णा ।
ऋ॒णा च॑ धृ॒ष्णुश्च॑यते ॥

તેના કર્મો સિદ્ધ થયા છે; શત્રુનાશક કર્મોને તેઓ ઓળખે છે. સાહસી સોમ ઋણો એકઠા કરે છે.

आत्सोम॑ इन्द्रि॒यो रसो॒ वज्रः॑ सहस्र॒सा भु॑वत् ।
उ॒क्थं यद॑स्य॒ जाय॑ते ॥

ત્યારે સોમ, વીર્યદાયક રસ, વજ્ર અને સહસ્રદાતા થયો. તેનો ઉક્થ (સ્તોત્ર) જન્મે ત્યારે.

स्व॒यं क॒विर्वि॑ध॒र्तरि॒ विप्रा॑य॒ रत्न॑मिच्छति ।
यदी॑ मर्मृ॒ज्यते॒ धियः॑ ॥

સ્વયં કવિ સોમ, યજ્ઞધારકમાં, વિપ્ર માટે રત્ન ઇચ્છે છે; જ્યારે તે વિચારો (પ્રાર્થનાઓ) શુદ્ધ કરે છે.

सि॒षा॒सतू॑ रयी॒णां वाजे॒ष्वर्व॑तामिव ।
भरे॑षु जि॒ग्युषा॑मसि ॥

સંપત્તિ જીતવાની ઇચ્છાવાળા તમે બંને, સ્પર્ધાઓમાં ઘોડાઓ જેવા છો; યુદ્ધોમાં વિજેતાઓ વચ્ચે તમે.