ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.47

9.47.1

अ॒या सोमः॑ सुकृ॒त्यया॑ म॒हश्चि॑द॒भ्य॑वर्धत ।
म॒न्दा॒न उद्वृ॑षायते ॥

இந்த சோமன் தனது நற்செயலால் பெரியவனாகி மேல் வளர்ந்தான். மகிழ்விக்கும் சோமன் வீரியம்போல் பொங்கி வழிகிறான்.

कृ॒तानीद॑स्य॒ कर्त्वा॒ चेत॑न्ते दस्यु॒तर्ह॑णा ।
ऋ॒णा च॑ धृ॒ष्णुश्च॑यते ॥

அவனுடைய செயல்கள் நிறைவேறின; பகைவரை அழிக்கும் செயல்களை அவர்கள் அறிகின்றனர். துணிவுள்ள சோமன் கடன்களைச் சேர்க்கிறான்.

आत्सोम॑ इन्द्रि॒यो रसो॒ वज्रः॑ सहस्र॒सा भु॑वत् ।
उ॒क्थं यद॑स्य॒ जाय॑ते ॥

அப்போது சோமன், வீரியம் தரும் சாறு, வஜ்ரம், ஆயிரம் தருபவன் ஆனான். அவனுடைய உக்தம் (துதி) எழும்போது.

स्व॒यं क॒विर्वि॑ध॒र्तरि॒ विप्रा॑य॒ रत्न॑मिच्छति ।
यदी॑ मर्मृ॒ज्यते॒ धियः॑ ॥

தானே கவியான சோமன், யாகத்தைத் தாங்குபவனில், விப்ரனுக்கு ரத்தினத்தை விரும்புகிறான்; அவன் எண்ணங்களை (பிரார்த்தனைகளை) தூய்மைப்படுத்தும்போது.

सि॒षा॒सतू॑ रयी॒णां वाजे॒ष्वर्व॑तामिव ।
भरे॑षु जि॒ग्युषा॑मसि ॥

செல்வங்களை வெல்ல விரும்பும் நீங்கள் இருவரும், போட்டிகளில் குதிரைகளைப் போன்றவர்கள்; போர்களில் வென்றவர்களுடையவர்கள் நீங்கள்.