ऋग्वेद · सूक्त 9.47

9.47.1

अ॒या सोमः॑ सुकृ॒त्यया॑ म॒हश्चि॑द॒भ्य॑वर्धत ।
म॒न्दा॒न उद्वृ॑षायते ॥

हा सोम आपल्या सुकृत कर्माने महान होऊन वर वाढला. आनंददायक सोम वीर्याप्रमाणे उसळून वाहतो.

कृ॒तानीद॑स्य॒ कर्त्वा॒ चेत॑न्ते दस्यु॒तर्ह॑णा ।
ऋ॒णा च॑ धृ॒ष्णुश्च॑यते ॥

त्याची कर्मे सिद्ध झाली आहेत; शत्रुनाशक कर्मे ते ओळखतात. धाडसी सोम ऋण गोळा करतो.

आत्सोम॑ इन्द्रि॒यो रसो॒ वज्रः॑ सहस्र॒सा भु॑वत् ।
उ॒क्थं यद॑स्य॒ जाय॑ते ॥

तेव्हा सोम, वीर्यदायक रस, वज्र आणि सहस्रदाता झाला. त्याचा उक्थ (स्तोत्र) जन्मतो तेव्हा.

स्व॒यं क॒विर्वि॑ध॒र्तरि॒ विप्रा॑य॒ रत्न॑मिच्छति ।
यदी॑ मर्मृ॒ज्यते॒ धियः॑ ॥

स्वतः कवी असलेला सोम, यज्ञधारकाकडे, विप्रासाठी रत्न इच्छितो; तो विचार (प्रार्थना) शुद्ध करतो तेव्हा.

सि॒षा॒सतू॑ रयी॒णां वाजे॒ष्वर्व॑तामिव ।
भरे॑षु जि॒ग्युषा॑मसि ॥

संपत्ती जिंकण्याची इच्छा असलेले तुम्ही दोघे, स्पर्धांमध्ये घोड्यांप्रमाणे आहात; युद्धांमध्ये विजेत्यांपैकी तुम्ही.