ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.47

9.47.1

अ॒या सोमः॑ सुकृ॒त्यया॑ म॒हश्चि॑द॒भ्य॑वर्धत ।
म॒न्दा॒न उद्वृ॑षायते ॥

ఈ సోముడు తన సుకృత కర్మతో మహోన్నతుడై పైకి పెరిగాడు. ఆనందింపజేసే సోముడు వీర్యంలా ఉప్పొంగుతున్నాడు.

कृ॒तानीद॑स्य॒ कर्त्वा॒ चेत॑न्ते दस्यु॒तर्ह॑णा ।
ऋ॒णा च॑ धृ॒ष्णुश्च॑यते ॥

అతని కార్యాలు సిద్ధించాయి; శత్రునాశక కార్యాలను వారు గుర్తిస్తారు. ధైర్యవంతుడైన సోముడు ఋణాలను సమకూర్చుతాడు.

आत्सोम॑ इन्द्रि॒यो रसो॒ वज्रः॑ सहस्र॒सा भु॑वत् ।
उ॒क्थं यद॑स्य॒ जाय॑ते ॥

అప్పుడు సోముడు, వీర్యమిచ్చే రసం, వజ్రం, సహస్రదాత అయ్యాడు. అతని ఉక్థం (స్తోత్రం) ఉద్భవించినప్పుడు.

स्व॒यं क॒विर्वि॑ध॒र्तरि॒ विप्रा॑य॒ रत्न॑मिच्छति ।
यदी॑ मर्मृ॒ज्यते॒ धियः॑ ॥

స్వయంగా కవి అయిన సోముడు, యజ్ఞధారకుని పట్ల, విప్రునికి రత్నాన్ని కోరుతాడు; అతడు ఆలోచనలను (ప్రార్థనలను) శుద్ధి చేసినప్పుడు.

सि॒षा॒सतू॑ रयी॒णां वाजे॒ष्वर्व॑तामिव ।
भरे॑षु जि॒ग्युषा॑मसि ॥

ధనాలను గెలవాలనుకునే మీరిద్దరూ, పోటీల్లో గుర్రాలవంటి వారు; యుద్ధాల్లో విజేతలవారిలో మీరు.