उपनिषदे · Aitareya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 2.1.1
पुरुषे ह वा अयमादितो गर्भो भवति यदेतद्रेतः । तदेतत्सर्वेभ्योऽङ्गेभ्यस्तेजः सम्भूतमात्मन्येवऽऽत्मानं बिभर्ति तद्यदा स्त्रियां सिञ्चत्यथैनज्जनयति तदस्य प्रथमं जन्म ॥ २.१.१ ॥
पुरुषातच हे आदिपासून गर्भ बनते; हेच रेतस. हे तेज सर्व अवयवांतून एकत्र होऊन स्वतःमध्येच आपल्या आत्म्याला धारण करते; मग जेव्हा तो ते स्त्रीमध्ये सिंचतो, तेव्हा तो त्याला जन्म देतो — हाच त्याचा पहिला जन्म.
Aitareya 2.1.2
तत्स्त्रिया आत्मभूयं गच्छति यथा स्वमङ्गं तथा । तस्मादेनां न हिनस्ति । साऽस्यैतमात्मानमत्र गतं भावयति ॥ २.१.२ ॥
म्हणून ती स्त्री आपल्या स्वतःच्या अवयवाप्रमाणे आत्मभाव प्राप्त करते. म्हणून तो तिला इजा करत नाही. येथे आलेल्या आपल्या आत्म्याचे ती पोषण करते.
Aitareya 2.1.3
सा भावयित्री भावयितव्या भवति । तं स्त्री गर्भ बिभर्ति । सोऽग्र एव कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयति । स यत्कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयत्यात्मानमेव तद्भावयत्येषां लोकानां सन्तत्या । एवं सन्तता हीमे लोकास्तदस्य द्वितीयं जन्म ॥ २.१.३ ॥
ती पोषण करणारी आणि पोषण केली जाणारीही होते. ती स्त्री गर्भ धारण करते. तो जन्मापूर्वीच कुमाराचे पोषण करतो. जन्मानंतर कुमाराचे पोषण करताना तो खरोखर आपल्या आत्म्याचेच पोषण करतो, या लोकांच्या सातत्याद्वारे. अशा प्रकारे हे लोक अखंड चालतात; हा त्याचा दुसरा जन्म आहे.
Aitareya 2.1.4
सोऽस्यायमात्मा पुण्येभ्यः कर्मभ्यः प्रतिधीयते । अथास्यायामितर आत्मा कृतकृत्यो वयोगतः प्रैति । स इतः प्रयन्नेव पुनर्जायते तदस्य तृतीयं जन्म ॥ २.१.४ ॥
त्याचा हा आत्मा पुण्यकर्मांसाठी ठेवला जातो. नंतर करायचे ते करून वार्धक्य प्राप्त झालेला त्याचा दुसरा आत्मा प्रयाण करतो. तो येथून प्रयाण करतानाच पुन्हा जन्म घेतो; हा त्याचा तिसरा जन्म आहे.
Aitareya 2.1.5
तदुक्तमृषिणा गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा शतं मा पुर आयसीररक्षन्नधः श्येनो जवसा निरदीयमिति । गर्भ एवैतच्छयानो वामदेव एवमुवाच ॥ २.१.५ ॥
हे ऋषींनी म्हटले: गर्भात असतानाच मी या देवांचे सर्व जन्म जाणले; शंभर लोखंडी किल्ले मला राखून होते, मग बाजासारख्या वेगाने खालून बाहेर उडालो. गर्भात निजलेले असतानाच वामदेव असे बोलले.
Aitareya 2.1.6
स एवं विद्वानस्माच्छरीरभेदादूर्ध्व उत्क्रम्यामुष्मिन् स्वर्गे लोके सर्वान् कामानाप्त्वाऽमृतः समभवत् समभवत् ॥ २.१.६ ॥
असा जाणणारा या शरीराच्या नाशानंतर वर जाऊन त्या स्वर्गलोकात सर्व कामना मिळवून अमर झाला.