Upaniṣaden · Aitareya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 2.1.1
पुरुषे ह वा अयमादितो गर्भो भवति यदेतद्रेतः । तदेतत्सर्वेभ्योऽङ्गेभ्यस्तेजः सम्भूतमात्मन्येवऽऽत्मानं बिभर्ति तद्यदा स्त्रियां सिञ्चत्यथैनज्जनयति तदस्य प्रथमं जन्म ॥ २.१.१ ॥
Im Mann wird dies von Anfang an zum Embryo: dies ist der Same (retas). Diese Kraft, aus allen Gliedern gesammelt, trägt den ātman in sich selbst; wenn er sie dann in eine Frau gießt, zeugt er ihn — dies ist seine erste Geburt.
Aitareya 2.1.2
तत्स्त्रिया आत्मभूयं गच्छति यथा स्वमङ्गं तथा । तस्मादेनां न हिनस्ति । साऽस्यैतमात्मानमत्र गतं भावयति ॥ २.१.२ ॥
Deshalb wird sie wie ein eigenes Glied zu seinem eigenen ātman. Darum tut er ihr nichts zuleide. Sie nährt diesen seinen ātman, der hierher gekommen ist.
Aitareya 2.1.3
सा भावयित्री भावयितव्या भवति । तं स्त्री गर्भ बिभर्ति । सोऽग्र एव कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयति । स यत्कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयत्यात्मानमेव तद्भावयत्येषां लोकानां सन्तत्या । एवं सन्तता हीमे लोकास्तदस्य द्वितीयं जन्म ॥ २.१.३ ॥
Sie ist die Nährende und wird die Genährte. Diese Frau trägt den Embryo. Vor der Geburt nährt er das Kind. Wenn er nach der Geburt das Kind nährt, nährt er in Wahrheit seinen eigenen ātman durch die Fortdauer dieser Welten. So dauern diese Welten ununterbrochen fort; dies ist seine zweite Geburt.
Aitareya 2.1.4
सोऽस्यायमात्मा पुण्येभ्यः कर्मभ्यः प्रतिधीयते । अथास्यायामितर आत्मा कृतकृत्यो वयोगतः प्रैति । स इतः प्रयन्नेव पुनर्जायते तदस्य तृतीयं जन्म ॥ २.१.४ ॥
Dieser sein ātman wird in verdienstvollen Taten geborgen. Dann geht sein anderer ātman, der getan hat, was zu tun war, und das Greisenalter erreicht hat, fort. Beim Fortgehen von hier wird er sogleich wiedergeboren; dies ist seine dritte Geburt.
Aitareya 2.1.5
तदुक्तमृषिणा गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा शतं मा पुर आयसीररक्षन्नधः श्येनो जवसा निरदीयमिति । गर्भ एवैतच्छयानो वामदेव एवमुवाच ॥ २.१.५ ॥
Der Seher sprach dies: »Noch im Mutterleib erkannte ich alle Geburten dieser Götter; hundert eiserne Burgen hielten mich, dann flog ich, schnell wie ein Falke, von unten hinaus.« So sprach Vāmadeva, im Mutterleib liegend.
Aitareya 2.1.6
स एवं विद्वानस्माच्छरीरभेदादूर्ध्व उत्क्रम्यामुष्मिन् स्वर्गे लोके सर्वान् कामानाप्त्वाऽमृतः समभवत् समभवत् ॥ २.१.६ ॥
Wer so erkennt, steigt beim Zerfall dieses Körpers nach oben empor, erlangt in jener himmlischen Welt alle Wünsche und wird unsterblich, ja, wird unsterblich.