ഉപനിഷത്തുകൾ · Aitareya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 2.1.1
पुरुषे ह वा अयमादितो गर्भो भवति यदेतद्रेतः । तदेतत्सर्वेभ्योऽङ्गेभ्यस्तेजः सम्भूतमात्मन्येवऽऽत्मानं बिभर्ति तद्यदा स्त्रियां सिञ्चत्यथैनज्जनयति तदस्य प्रथमं जन्म ॥ २.१.१ ॥
പുരുഷനിൽത്തന്നെ ഇത് ആദ്യം മുതൽ ഗർഭമായിത്തീരുന്നു; ഇതാണ് രേതസ്. ഈ തേജസ്സ് എല്ലാ അവയവങ്ങളിൽനിന്നും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന്, തന്നിൽത്തന്നെ തന്റെ ആത്മാവിനെ വഹിക്കുന്നു; പിന്നെ അത് സ്ത്രീയിലേക്കു ചൊരിയുമ്പോൾ അവൻ അതിനെ ജനിപ്പിക്കുന്നു — ഇതാണ് അവന്റെ ആദ്യ ജന്മം.
Aitareya 2.1.2
तत्स्त्रिया आत्मभूयं गच्छति यथा स्वमङ्गं तथा । तस्मादेनां न हिनस्ति । साऽस्यैतमात्मानमत्र गतं भावयति ॥ २.१.२ ॥
അതിനാൽ അവൾ സ്വന്തം അവയവംപോലെ ആത്മഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല. ഇവിടെ എത്തിയ തന്റെ ആത്മാവിനെ അവൾ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു.
Aitareya 2.1.3
सा भावयित्री भावयितव्या भवति । तं स्त्री गर्भ बिभर्ति । सोऽग्र एव कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयति । स यत्कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधिभावयत्यात्मानमेव तद्भावयत्येषां लोकानां सन्तत्या । एवं सन्तता हीमे लोकास्तदस्य द्वितीयं जन्म ॥ २.१.३ ॥
അവൾ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളാണ്; പോഷിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവളുമാണ്. ആ സ്ത്രീ ഗർഭം വഹിക്കുന്നു. ജനനത്തിനുമുമ്പുതന്നെ അവൻ കുമാരനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ജനനത്തിനുശേഷം കുമാരനെ പോഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെത്തന്നെയാണ് പോഷിപ്പിക്കുന്നത്, ഈ ലോകങ്ങളുടെ തുടർച്ചയിലൂടെ. ഇങ്ങനെ ഈ ലോകങ്ങൾ തുടരുന്നു; അതാണ് അവന്റെ രണ്ടാം ജന്മം.
Aitareya 2.1.4
सोऽस्यायमात्मा पुण्येभ्यः कर्मभ्यः प्रतिधीयते । अथास्यायामितर आत्मा कृतकृत्यो वयोगतः प्रैति । स इतः प्रयन्नेव पुनर्जायते तदस्य तृतीयं जन्म ॥ २.१.४ ॥
അവന്റെ ഈ ആത്മാവ് പുണ്യകർമ്മങ്ങൾക്കായി നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്ത് വാർധക്യം പ്രാപിച്ച അവന്റെ മറ്റൊരു ആത്മാവ് പുറപ്പെടുന്നു. അവൻ ഇവിടെനിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോൾത്തന്നെ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; അതാണ് അവന്റെ മൂന്നാം ജന്മം.
Aitareya 2.1.5
तदुक्तमृषिणा गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा शतं मा पुर आयसीररक्षन्नधः श्येनो जवसा निरदीयमिति । गर्भ एवैतच्छयानो वामदेव एवमुवाच ॥ २.१.५ ॥
ഈ വാക്ക് ഋഷി പറഞ്ഞു: ഗർഭത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ ഈ ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളും അറിഞ്ഞു; നൂറ് ഇരുമ്പുകോട്ടകൾ എന്നെ കാത്തുവച്ചിരുന്നു, പിന്നെ പരുന്തിനെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ താഴെനിന്ന് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പറന്നു. ഗർഭത്തിൽ കിടന്നുകൊണ്ടാണ് വാമദേവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞത്.
Aitareya 2.1.6
स एवं विद्वानस्माच्छरीरभेदादूर्ध्व उत्क्रम्यामुष्मिन् स्वर्गे लोके सर्वान् कामानाप्त्वाऽमृतः समभवत् समभवत् ॥ २.१.६ ॥
ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ ഈ ശരീരം വിട്ടശേഷം മുകളിലേക്ക് ഉയർന്ന് ആ സ്വർഗലോകത്തിൽ സകല കാമനകളും നേടി അമൃതനായി.