الأوبانيشاد · Chāndogya 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 4.3.1
वायुर्वाव संवर्गो यदा वा अग्निरुद्वायति वायुमेवाप्येति यदा सूर्योऽस्तमेति वायुमेवाप्येति यदा चन्द्रोऽस्तमेति वायुमेवाप्येति ॥ ४.३.१ ॥
الريح بالحقيقة هي المُستَوعِب (saṃvarga). عندما تشتعل النار، تعود إلى الريح وحدها. وعندما تغرب الشمس، تعود إلى الريح وحدها. وعندما يغرب القمر، يعود إلى الريح وحده.
Chāndogya 4.3.2
यदाप उच्छुष्यन्ति वायुमेवापियन्ति वायुर्ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इत्यधिदैवतम् ॥ ४.३.२ ॥
عندما تجف المياه، تعود إلى الريح وحدها، فالريح بالحقيقة تجمع كل هذه. هذا بيان يتعلق بالآلهة (adhidaivata).
Chāndogya 4.3.3
अथाध्यात्मं प्राणो वाव संवर्गः स यदा स्वपिति प्राणमेव वागप्येति प्राणं चक्षुः प्राणꣳ श्रोत्रं प्राणं मनः प्राणो ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इति ॥ ४.३.३ ॥
والآن، فيما يخص الذات الباطنة، فإن البراناه (النفس) هو حقًا الجامع. فعندما ينام المرء، ينحل الكلام في البراناه، والبصر في البراناه، والسمع في البراناه، والعقل في البراناه. فالبراناه وحده يجمع هذه كلها.
Chāndogya 4.3.4
तौ वा एतौ द्वौ संवर्गौ वायुरेव देवेषु प्राणः प्राणेषु ॥ ४.३.४ ॥
هذان الاثنان هما حقًا الجامعان: بين الآلهة الريح (vāyu)، وبين الأنفاس الحيوية البراناه.
Chāndogya 4.3.5
अथ ह शौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काक्षसेनिं परिविष्यमाणौ ब्रह्मचारी बिभिक्षे तस्मा उ ह न ददतुः ॥ ४.३.५ ॥
ثم استجدى طالب بْرَهْمَتشاري شَوناكا وكابيا وأبهيبراتاربن وكاكشاسيني بينما كانوا يُقدَّم إليهم الطعام؛ لكنهم لم يعطوه شيئًا.
Chāndogya 4.3.6
स होवाच महात्मनश्चतुरो देव एकः कः स जगार भुवनस्य गोपास्तं कापेय नाभिपश्यन्ति मर्त्या अभिप्रतारिन्बहुधा वसन्तं यस्मै वा एतदन्नं दत्तमिति ॥ ४.३.६ ॥
فقال: «للذات العظيمة أربعة، ومع ذلك فالإله واحد. فمن ذلك الذي، بوصفه حارس العالم، ابتلعه؟ يا كابيا، يا أبهيبراتاربن، لا يراه الفانون، وهو يسكن على أنحاء شتى. (يراه من يُقدَّم إليه هذا الطعام.)»
Chāndogya 4.3.7
तदु ह शौनकः कापेयः प्रतिमन्वानः प्रत्येयायात्मा देवानां जनिता प्रजानाꣳ हिरण्यदꣳष्ट्रो बभसोऽनसूरिर्महान्तमस्य महिमानमाहुरनद्यमानो यदनन्नमत्तीति वै वयं ब्रह्मचारिन्नेदमुपास्महे दत्तास्मै भिक्षामिति ॥ ४.३.७ ॥
فأجاب شونكا كابيا متأملاً: الآتمان الذي يولد الآلهة ويخلق الكائنات، ذو الأسنان الذهبية، الآكل غير الحسود؛ يُقال إن عظمته عظيمة. لا يُؤكل، ومع ذلك يأكل ما ليس طعاماً. أيها التلميذ، نحن نعبد هذا. فليُعطَ له الصدقة.
Chāndogya 4.3.8
तस्म उ ह ददुस्ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृतं तस्मात्सर्वासु दिक्ष्वन्नमेव दश कृतꣳ सैषा विराडन्नादी तयेदꣳ सर्वं दृष्टꣳ सर्वमस्येदं दृष्टं भवत्यन्नादो भवति य एवं वेद य एवं वेद ॥ ४.३.८ ॥
أعطوه ذلك. هذه في الحقيقة خمسة، ثم خمسة أخرى، تصير عشرة، صنعتها؛ ولذلك في جميع الاتجاهات صُنع الطعام وحده عشرة أضعاف. وهي فيراج، آكلة الطعام؛ وبها رُئي كل هذا، وله يصير كل هذا مرئياً. من يعرف هكذا يصير آكل الطعام؛ من يعرف هكذا.