Upaniṣads · Chāndogya 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 4.3.1
वायुर्वाव संवर्गो यदा वा अग्निरुद्वायति वायुमेवाप्येति यदा सूर्योऽस्तमेति वायुमेवाप्येति यदा चन्द्रोऽस्तमेति वायुमेवाप्येति ॥ ४.३.१ ॥
El viento, en efecto, es el absorbente (saṃvarga). Cuando el fuego se enciende y arde, vuelve únicamente al viento. Cuando el sol se pone, vuelve únicamente al viento. Cuando la luna se pone, vuelve únicamente al viento.
Chāndogya 4.3.2
यदाप उच्छुष्यन्ति वायुमेवापियन्ति वायुर्ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इत्यधिदैवतम् ॥ ४.३.२ ॥
Cuando las aguas se secan, vuelven únicamente al viento, pues el viento, en efecto, recoge a todas estas. Esta es la exposición concerniente a los dioses (adhidaivata).
Chāndogya 4.3.3
अथाध्यात्मं प्राणो वाव संवर्गः स यदा स्वपिति प्राणमेव वागप्येति प्राणं चक्षुः प्राणꣳ श्रोत्रं प्राणं मनः प्राणो ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इति ॥ ४.३.३ ॥
Ahora, en lo que concierne al sí mismo, el prāṇa (aliento) es en verdad el que absorbe. Cuando uno duerme, el habla se disuelve en el prāṇa, el ojo en el prāṇa, el oído en el prāṇa, la mente en el prāṇa. Solo el prāṇa reúne todos estos.
Chāndogya 4.3.4
तौ वा एतौ द्वौ संवर्गौ वायुरेव देवेषु प्राणः प्राणेषु ॥ ४.३.४ ॥
Estos dos son en verdad los dos absorbentes: entre los dioses, el viento (vāyu); entre los alientos vitales, el prāṇa.
Chāndogya 4.3.5
अथ ह शौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काक्षसेनिं परिविष्यमाणौ ब्रह्मचारी बिभिक्षे तस्मा उ ह न ददतुः ॥ ४.३.५ ॥
Entonces un estudiante célibe (brahmacārin) pidió limosna a Śaunaka, Kāpeya, Abhipratārin y Kākṣaseni mientras se les servía la comida; pero no le dieron nada.
Chāndogya 4.3.6
स होवाच महात्मनश्चतुरो देव एकः कः स जगार भुवनस्य गोपास्तं कापेय नाभिपश्यन्ति मर्त्या अभिप्रतारिन्बहुधा वसन्तं यस्मै वा एतदन्नं दत्तमिति ॥ ४.३.६ ॥
Él dijo: "Del gran sí mismo hay cuatro, pero el dios es uno. ¿Quién es aquel que, como guardián del mundo, lo ha devorado? Oh Kāpeya, oh Abhipratārin, los mortales no lo ven, aunque habita de muchas maneras. (Lo ve aquel a quien se le da esta comida.)"
Chāndogya 4.3.7
तदु ह शौनकः कापेयः प्रतिमन्वानः प्रत्येयायात्मा देवानां जनिता प्रजानाꣳ हिरण्यदꣳष्ट्रो बभसोऽनसूरिर्महान्तमस्य महिमानमाहुरनद्यमानो यदनन्नमत्तीति वै वयं ब्रह्मचारिन्नेदमुपास्महे दत्तास्मै भिक्षामिति ॥ ४.३.७ ॥
Entonces Śaunaka Kāpeya, reflexionando, respondió: el ātman que engendra a los dioses y crea a los seres, de dientes dorados, el devorador, libre de envidia; se habla de su gran gloria. No es comido, y sin embargo come lo que no es alimento. Oh estudiante, nosotros veneramos a este. Que se le dé una limosna.
Chāndogya 4.3.8
तस्म उ ह ददुस्ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृतं तस्मात्सर्वासु दिक्ष्वन्नमेव दश कृतꣳ सैषा विराडन्नादी तयेदꣳ सर्वं दृष्टꣳ सर्वमस्येदं दृष्टं भवत्यन्नादो भवति य एवं वेद य एवं वेद ॥ ४.३.८ ॥
Se lo dieron. Estos son en verdad cinco y otros cinco, que suman diez, hechos por ellos; por eso en todas las direcciones solo el alimento fue hecho diez veces. Ella es Virāj, la comedora de alimento; por ella todo esto fue visto, y para él todo esto se vuelve visto. Quien así lo sabe se convierte en comedor de alimento; quien así lo sabe.