Upaniṣaden · Chāndogya 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 4.3.1
वायुर्वाव संवर्गो यदा वा अग्निरुद्वायति वायुमेवाप्येति यदा सूर्योऽस्तमेति वायुमेवाप्येति यदा चन्द्रोऽस्तमेति वायुमेवाप्येति ॥ ४.३.१ ॥
Der Wind ist fürwahr das Einsaugende (saṃvarga). Wenn das Feuer aufflammt, geht es allein in den Wind zurück. Wenn die Sonne untergeht, geht sie allein in den Wind zurück. Wenn der Mond untergeht, geht er allein in den Wind zurück.
Chāndogya 4.3.2
यदाप उच्छुष्यन्ति वायुमेवापियन्ति वायुर्ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इत्यधिदैवतम् ॥ ४.३.२ ॥
Wenn die Gewässer austrocknen, gehen sie allein in den Wind zurück, denn der Wind zieht sie alle ein. Dies ist die Lehre bezüglich der Gottheiten (adhidaivata).
Chāndogya 4.3.3
अथाध्यात्मं प्राणो वाव संवर्गः स यदा स्वपिति प्राणमेव वागप्येति प्राणं चक्षुः प्राणꣳ श्रोत्रं प्राणं मनः प्राणो ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इति ॥ ४.३.३ ॥
Nun, bezogen auf das Innere: Der prāṇa (Atem) ist in der Tat das Einziehende. Wenn man schläft, geht die Rede in den prāṇa ein, das Auge in den prāṇa, das Ohr in den prāṇa, der Geist in den prāṇa. Der prāṇa allein sammelt all diese zusammen.
Chāndogya 4.3.4
तौ वा एतौ द्वौ संवर्गौ वायुरेव देवेषु प्राणः प्राणेषु ॥ ४.३.४ ॥
Diese beiden sind in der Tat die zwei Einziehenden: unter den Göttern der Wind (vāyu), unter den Lebensatmungen der prāṇa.
Chāndogya 4.3.5
अथ ह शौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काक्षसेनिं परिविष्यमाणौ ब्रह्मचारी बिभिक्षे तस्मा उ ह न ददतुः ॥ ४.३.५ ॥
Da bat ein enthaltsamer Schüler (brahmacārin) Śaunaka, Kāpeya, Abhipratārin und Kākṣaseni um Almosen, während ihnen das Mahl aufgetragen wurde; doch sie gaben ihm nichts.
Chāndogya 4.3.6
स होवाच महात्मनश्चतुरो देव एकः कः स जगार भुवनस्य गोपास्तं कापेय नाभिपश्यन्ति मर्त्या अभिप्रतारिन्बहुधा वसन्तं यस्मै वा एतदन्नं दत्तमिति ॥ ४.३.६ ॥
Er sprach: „Vom großen Selbst gibt es vier, doch der Gott ist einer. Wer ist jener, der als Hüter der Welt sie verschlungen hat? O Kāpeya, o Abhipratārin, die Sterblichen sehen ihn nicht, der auf vielfache Weise wohnt. (Ihn sieht, wem diese Speise gegeben wird.)“
Chāndogya 4.3.7
तदु ह शौनकः कापेयः प्रतिमन्वानः प्रत्येयायात्मा देवानां जनिता प्रजानाꣳ हिरण्यदꣳष्ट्रो बभसोऽनसूरिर्महान्तमस्य महिमानमाहुरनद्यमानो यदनन्नमत्तीति वै वयं ब्रह्मचारिन्नेदमुपास्महे दत्तास्मै भिक्षामिति ॥ ४.३.७ ॥
Da antwortete Śaunaka Kāpeya nachdenklich: Der ātman, der die Götter hervorbringt und die Wesen erschafft, mit goldenen Zähnen, der Verzehrer, frei von Neid; seine große Herrlichkeit wird gepriesen. Er wird nicht gegessen und isst doch, was keine Nahrung ist. O Schüler, dieses verehren wir. Ihm werde Almosen gegeben.
Chāndogya 4.3.8
तस्म उ ह ददुस्ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृतं तस्मात्सर्वासु दिक्ष्वन्नमेव दश कृतꣳ सैषा विराडन्नादी तयेदꣳ सर्वं दृष्टꣳ सर्वमस्येदं दृष्टं भवत्यन्नादो भवति य एवं वेद य एवं वेद ॥ ४.३.८ ॥
Sie gaben es ihm. Diese sind in Wahrheit fünf und wieder fünf, zehn werdend, von ihnen gemacht; darum wurde in allen Richtungen allein die Nahrung zehnfach gemacht. Sie ist Virāj, die Speiseesserin; durch sie wurde all dies gesehen, und für ihn wird all dies gesehen. Wer so weiß, wird ein Speiseesser; wer so weiß.