ଉପନିଷଦ · Chāndogya 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 4.3.1
वायुर्वाव संवर्गो यदा वा अग्निरुद्वायति वायुमेवाप्येति यदा सूर्योऽस्तमेति वायुमेवाप्येति यदा चन्द्रोऽस्तमेति वायुमेवाप्येति ॥ ४.३.१ ॥
ବାୟୁ ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ସଂବର୍ଗ (ଗ୍ରାସକାରୀ)। ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଜଳି ଉଠେ, ସେ ବାୟୁରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଏ, ସେ ବାୟୁରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ ଯାଏ, ସେ ବାୟୁରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ।
Chāndogya 4.3.2
यदाप उच्छुष्यन्ति वायुमेवापियन्ति वायुर्ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इत्यधिदैवतम् ॥ ४.३.२ ॥
ଜଳ ଶୁଖିଗଲେ ତାହା ବାୟୁରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ। କାରଣ ବାୟୁ ହିଁ ଏସବୁକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ। ଏହା ଅଧିଦୈବତ (ଦିବ୍ୟ ସ୍ତର) ବିଷୟକ ବର୍ଣ୍ଣନା।
Chāndogya 4.3.3
अथाध्यात्मं प्राणो वाव संवर्गः स यदा स्वपिति प्राणमेव वागप्येति प्राणं चक्षुः प्राणꣳ श्रोत्रं प्राणं मनः प्राणो ह्येवैतान्सर्वान्संवृङ्क्त इति ॥ ४.३.३ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଧ୍ୟାତ୍ମରେ ପ୍ରାଣ ହିଁ ସଂବର୍ଗ। ସେ ଶୋଇଲେ ବାକ୍ ପ୍ରାଣରେ ଲୀନ ହୁଏ; ଚକ୍ଷୁ ପ୍ରାଣରେ, ଶ୍ରୋତ୍ର ପ୍ରାଣରେ, ମନ ପ୍ରାଣରେ ଲୀନ ହୁଏ। ପ୍ରାଣ ହିଁ ଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ନିଏ।
Chāndogya 4.3.4
तौ वा एतौ द्वौ संवर्गौ वायुरेव देवेषु प्राणः प्राणेषु ॥ ४.३.४ ॥
ଏହି ଦୁଇଟି ହିଁ ସଂବର୍ଗ: ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାୟୁ, ପ୍ରାଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାଣ।
Chāndogya 4.3.5
अथ ह शौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काक्षसेनिं परिविष्यमाणौ ब्रह्मचारी बिभिक्षे तस्मा उ ह न ददतुः ॥ ४.३.५ ॥
ତା'ପରେ, ଭୋଜନ ପରିବେଷଣ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୌନକ, କାପେୟ, ଅଭିପ୍ରତାରୀ ଓ କାକ୍ଷସେନି ନିକଟରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାକୁ କିଛି ଦେଲେ ନାହିଁ।
Chāndogya 4.3.6
स होवाच महात्मनश्चतुरो देव एकः कः स जगार भुवनस्य गोपास्तं कापेय नाभिपश्यन्ति मर्त्या अभिप्रतारिन्बहुधा वसन्तं यस्मै वा एतदन्नं दत्तमिति ॥ ४.३.६ ॥
ସେ କହିଲେ: "ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଚାରୋଟି; ତଥାପି ଦେବ ଜଣେ। ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହୋଇ ଯେ ତାହାକୁ ଗିଳି ଦିଏ, ସେ କିଏ? ହେ କାପେୟ, ହେ ଅଭିପ୍ରତାରୀ, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ବସୁଥିବା ତାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଯାହାକୁ ଏ ଅନ୍ନ ଦିଆଯାଇଛି (ସେ ତାହାକୁ ଦେଖେ)।"
Chāndogya 4.3.7
तदु ह शौनकः कापेयः प्रतिमन्वानः प्रत्येयायात्मा देवानां जनिता प्रजानाꣳ हिरण्यदꣳष्ट्रो बभसोऽनसूरिर्महान्तमस्य महिमानमाहुरनद्यमानो यदनन्नमत्तीति वै वयं ब्रह्मचारिन्नेदमुपास्महे दत्तास्मै भिक्षामिति ॥ ४.३.७ ॥
ଏଥିରେ ଶୌନକ କାପେୟ ଚିନ୍ତା କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ: ଦେବତାଙ୍କର ଜନକ, ପ୍ରଜାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆତ୍ମା, ଯାହାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ଯିଏ ଭକ୍ଷକ, ଅସୂୟାହୀନ; ତାଙ୍କ ମହାନ ମହିମା କୁହାଯାଏ। ଯିଏ ଖାଇ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ଅଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି। ହେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଆମେ ଏହାଙ୍କୁ ହିଁ ଉପାସନା କରୁ। ଏହାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉ।
Chāndogya 4.3.8
तस्म उ ह ददुस्ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृतं तस्मात्सर्वासु दिक्ष्वन्नमेव दश कृतꣳ सैषा विराडन्नादी तयेदꣳ सर्वं दृष्टꣳ सर्वमस्येदं दृष्टं भवत्यन्नादो भवति य एवं वेद य एवं वेद ॥ ४.३.८ ॥
ସେମାନେ ତାହା ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତରେ ପାଞ୍ଚ ଓ ପୁଣି ପାଞ୍ଚ, ଦଶ ହୋଇ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅନ୍ନ ହିଁ ଦଶ ରୂପେ ସୃଷ୍ଟ। ଏହି ବିରାଟ୍ ଅନ୍ନାଦୀ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏ ସବୁ ଦୃଷ୍ଟ ହେଲା, ତାଙ୍କୁ ଏ ସବୁ ଦେଖାଯାଏ। ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ ସେ ଅନ୍ନାଦ ହୁଏ, ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ।