વિશ્વરૂપ

દૃશ્ય 1

કુરુક્ષેત્રના મેદાનમાં, બંને સેનાઓની વચ્ચે, કૃષ્ણ અર્જુનને ઉપદેશ આપી રહ્યા છે. હવે અર્જુન શબ્દોથી વધુ કંઈક માંગે છે.

Arjuna: હું તમારું ઐશ્વર્યવાન દિવ્ય રૂપ જોવા ઇચ્છું છું.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.1–4 · gita/11.3

દૃશ્ય 2

કોઈ માનવ આંખ તે જોઈ શકતી નથી. તેથી કૃષ્ણ અર્જુનને દિવ્ય દૃષ્ટિ આપે છે.

Kṛṣṇa: હું તને દિવ્ય દૃષ્ટિ આપું છું; મારો ઐશ્વર્યમય યોગ જો.

દિવ્ય ચક્ષુ. "દિવ્ય આંખ": આ દર્શન માટે કૃષ્ણ અર્જુનને જે દૃષ્ટિ આપે છે તે. અંધ રાજાને આ કથા સંભળાવતા સંજયને પણ વ્યાસે આવી જ દૃષ્ટિ આપી છે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.8 · gita/11.8

દૃશ્ય 3

જો આકાશમાં એકસાથે હજાર સૂર્યોનો પ્રકાશ ઊગે, તો કદાચ તે એ મહાન સ્વરૂપના તેજની બરાબરી કરી શકે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.12 · gita/11.12

દૃશ્ય 4

એ એક જ શરીરમાં અર્જુન આખું બ્રહ્માંડ જુએ છે, અનેક રીતે વિભાજિત અને એક જ સ્થાને એકત્રિત: દેવો, ઋષિઓ, દરેક પ્રકારનાં પ્રાણીઓ, આદિ, મધ્ય કે અંત વિનાનું.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.13–17 · gita/11.13

દૃશ્ય 5

પછી દર્શન ભયાનક બની જાય છે. બંને સેનાઓના યોદ્ધાઓ તેનાં ઝળહળતાં મુખોમાં ધસી જાય છે. હચમચી ગયેલો અર્જુન પૂછે છે કે આ કોણ છે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.26–31

દૃશ્ય 6

તેનો ઉત્તર ગીતાની સૌથી વધુ ઉદ્ધૃત પંક્તિઓમાંની એક છે: "હું કાળ છું, પ્રબળ બનેલો, લોકોનો વિનાશક." અર્જુન તો માત્ર નિમિત્ત છે.

કાળ. સમય. આ શબ્દનો અર્થ મૃત્યુ અને યોગ્ય ક્ષણ પણ થાય છે; અહીં તે બધી વસ્તુઓનો અંત લાવનારી શક્તિ તરીકે કૃષ્ણે પોતાને આપેલું નામ છે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.32–33 · gita/11.32

દૃશ્ય 7

અર્જુન ધ્રૂજતો નમન કરે છે. તેણે જ્યારે જ્યારે કૃષ્ણને માત્ર "મિત્ર" કહીને બોલાવ્યા, તે દરેક વખત માટે તે ક્ષમા માંગે છે, અને ફરીથી પરિચિત રૂપ જોવાની વિનંતી કરે છે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.35–46 · gita/11.45

દૃશ્ય 8

કૃષ્ણ ફરી પોતાનું સૌમ્ય માનવ રૂપ ધારણ કરે છે અને પોતાના ભયભીત મિત્રને સાંત્વના આપે છે. સારથિ ફરી રથ પર છે.

શાસ્ત્રમાંથી · Bhagavad Gītā 11.50–51 · gita/11.50