วิศวรูป

ตอนที่ 1

บนทุ่งกุรุเกษตร ระหว่างสองกองทัพ พระกฤษณะสอนอรชุนมาโดยตลอด บัดนี้อรชุนขอมากกว่าถ้อยคำ

Arjuna: ข้าพระองค์ปรารถนาจะเห็นรูปทิพย์อันเป็นใหญ่ของพระองค์

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.1–4 · gita/11.3

ตอนที่ 2

ไม่มีตามนุษย์ใดมองเห็นได้ พระกฤษณะจึงประทานตาทิพย์แก่อรชุน

Kṛṣṇa: เราให้ตาทิพย์แก่เจ้า จงดูโยคะอันเป็นใหญ่ของเรา

ทิพยจักษุ. "ตาทิพย์": การมองเห็นที่พระกฤษณะประทานแก่อรชุนเพื่อภาพนิมิตนี้ สัญชัยผู้เล่าเรื่องแก่กษัตริย์ตาบอด ก็ได้รับการมองเห็นแบบเดียวกันจากฤๅษีวยาส

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.8 · gita/11.8

ตอนที่ 3

หากแสงของดวงอาทิตย์พันดวงขึ้นพร้อมกันบนท้องฟ้า ก็อาจเทียบได้กับรัศมีของมหาบุรุษนั้น

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.12 · gita/11.12

ตอนที่ 4

ในร่างเดียวนั้น อรชุนเห็นจักรวาลทั้งมวล แบ่งแยกเป็นนานาประการและรวมอยู่ในที่เดียว: เทพ ฤๅษี สรรพสัตว์ทุกชนิด ไม่มีต้น ไม่มีกลาง ไม่มีปลาย

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.13–17 · gita/11.13

ตอนที่ 5

แล้วภาพนิมิตก็กลับน่าสะพรึงกลัว นักรบของทั้งสองทัพพุ่งเข้าสู่ปากอันลุกโชน อรชุนสั่นสะท้าน ถามว่านี่คือใคร

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.26–31

ตอนที่ 6

คำตอบเป็นข้อความที่ถูกยกไปอ้างมากที่สุดบทหนึ่งของคีตา: "เราคือกาล ผู้เติบใหญ่ ผู้ทำลายโลก" อรชุนเป็นเพียงเครื่องมือ

กาล. เวลา คำนี้ยังหมายถึงความตายและจังหวะอันเหมาะด้วย ในที่นี้เป็นชื่อที่พระกฤษณะเรียกพระองค์เองในฐานะพลังที่ทำให้ทุกสิ่งสิ้นสุด

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.32–33 · gita/11.32

ตอนที่ 7

อรชุนก้มกราบ ตัวสั่น เขาขออภัยสำหรับทุกครั้งที่เรียกพระกฤษณะเพียงว่า "สหาย" และขอเห็นรูปที่คุ้นเคยอีกครั้ง

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.35–46 · gita/11.45

ตอนที่ 8

พระกฤษณะกลับสู่รูปมนุษย์อันอ่อนโยนอีกครั้ง และปลอบสหายผู้หวาดกลัว สารถีกลับมาอยู่บนรถศึกแล้ว

จากคัมภีร์ · Bhagavad Gītā 11.50–51 · gita/11.50