ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ

ਦ੍ਰਿਸ਼ 1

ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਅਰਜੁਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

Arjuna: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਈਸ਼ਵਰੀ ਦਿੱਵ ਰੂਪ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.1–4 · gita/11.3

ਦ੍ਰਿਸ਼ 2

ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਵ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।

Kṛṣṇa: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਵ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਈਸ਼ਵਰੀ ਯੋਗ ਨੂੰ ਵੇਖ।

ਦਿੱਵ ਚਕਸ਼ੁ. "ਦਿੱਵ ਅੱਖ": ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੇਤਰਹੀਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਆਸ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.8 · gita/11.8

ਦ੍ਰਿਸ਼ 3

ਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੜ੍ਹ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.12 · gita/11.12

ਦ੍ਰਿਸ਼ 4

ਉਸ ਇੱਕੋ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਇਕੱਠਾ: ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਆਦਿ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.13–17 · gita/11.13

ਦ੍ਰਿਸ਼ 5

ਫਿਰ ਦਰਸ਼ਨ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਉਸ ਦੇ ਬਲਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੰਬਿਆ ਹੋਇਆ ਅਰਜੁਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.26–31

ਦ੍ਰਿਸ਼ 6

ਉੱਤਰ ਗੀਤਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ: "ਮੈਂ ਕਾਲ ਹਾਂ, ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਾਬਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।" ਅਰਜੁਨ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਨਿਮਿੱਤ ਹੈ।

ਕਾਲ. ਸਮਾਂ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਮੌਤ ਅਤੇ ਸਹੀ ਘੜੀ ਵੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਜੋ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.32–33 · gita/11.32

ਦ੍ਰਿਸ਼ 7

ਅਰਜੁਨ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀਸ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਉਸ ਵਾਰ ਲਈ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ "ਮਿੱਤਰ" ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵੇਖਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.35–46 · gita/11.45

ਦ੍ਰਿਸ਼ 8

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਕੋਮਲ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰਥੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹੈ।

ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚੋਂ · Bhagavad Gītā 11.50–51 · gita/11.50