विश्वरूप

दृश्य 1

कुरुक्षेत्राच्या रणभूमीवर, दोन्ही सैन्यांच्या मधोमध, कृष्ण अर्जुनाला उपदेश करत आहेत. आता अर्जुनाला केवळ शब्दांपेक्षा अधिक काही हवे आहे.

Arjuna: मला तुमचे ऐश्वर्यसंपन्न दिव्य रूप पाहायचे आहे.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.1–4 · gita/11.3

दृश्य 2

कोणत्याही मानवी डोळ्यांना ते दिसू शकत नाही. म्हणून कृष्ण अर्जुनाला दिव्य दृष्टी देतात.

Kṛṣṇa: मी तुला दिव्य दृष्टी देतो; माझा ऐश्वर्ययोग पाहा.

दिव्य चक्षु. "दिव्य डोळा": या दर्शनासाठी कृष्णाने अर्जुनाला दिलेली दृष्टी. अंध राजाला ही कथा सांगणाऱ्या संजयालाही व्यासांनी अशीच दृष्टी दिलेली आहे.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.8 · gita/11.8

दृश्य 3

आकाशात एकाच वेळी हजार सूर्यांचा प्रकाश उगवला, तरच तो त्या महात्म्याच्या तेजाशी कदाचित बरोबरी करू शकेल.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.12 · gita/11.12

दृश्य 4

त्या एकाच देहात अर्जुन संपूर्ण विश्व पाहतो, अनेक प्रकारे विभागलेले आणि एकाच ठिकाणी एकवटलेले: देव, ऋषी, सर्व प्रकारचे जीव, ज्याला आदी नाही, मध्य नाही, अंत नाही.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.13–17 · gita/11.13

दृश्य 5

मग ते दर्शन भयंकर होते. दोन्ही सैन्यांचे योद्धे त्याच्या धगधगत्या मुखांमध्ये धावत शिरतात. हादरलेला अर्जुन विचारतो, हे कोण आहेत?

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.26–31

दृश्य 6

याचे उत्तर गीतेतील सर्वाधिक उद्धृत केल्या जाणाऱ्या ओळींपैकी एक आहे: "मी लोकांचा नाश करणारा, प्रबळ झालेला काळ आहे." अर्जुन केवळ निमित्त आहे.

काल. काळ. या शब्दाचा अर्थ मृत्यू आणि योग्य क्षण असाही होतो; येथे सर्व गोष्टींचा अंत करणारी शक्ती म्हणून कृष्णाने स्वतःसाठी वापरलेले हे नाव आहे.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.32–33 · gita/11.32

दृश्य 7

थरथरत अर्जुन नमस्कार करतो. कृष्णाला केवळ "मित्र" म्हणून हाक मारल्याच्या प्रत्येक वेळेबद्दल तो क्षमा मागतो, आणि ते परिचित रूप पुन्हा दाखवण्याची विनंती करतो.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.35–46 · gita/11.45

दृश्य 8

कृष्ण पुन्हा आपले सौम्य मानवी रूप धारण करतात आणि आपल्या घाबरलेल्या मित्राचे सांत्वन करतात. सारथी पुन्हा रथावर आहे.

ग्रंथातून · Bhagavad Gītā 11.50–51 · gita/11.50