Ṛgveda · Sūkta 1.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.114.1
इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः ।
यथा॒ शमस॑द्द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम् ॥
Diese Lieder bringen wir Rudra dar, dem Mächtigen mit dem geflochtenen Haar, dessen Helden im Haus wohnen, damit Wohlergehen sei für Zweifüßer und Vierfüßer, und alles in diesem Dorf genährt und frei von Krankheit sei.
1.114.2
मृ॒ळा नो॑ रुद्रो॒त नो॒ मय॑स्कृधि क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा विधेम ते ।
यच्छं च॒ योश्च॒ मनु॑राये॒जे पि॒ता तद॑श्याम॒ तव॑ रुद्र॒ प्रणी॑तिषु ॥
O Rudra, sei uns gnädig und gib uns Glück; mit Verehrung wollen wir dich verehren, dessen Helden daheim sind. Mögen wir unter deiner Führung den Segen erlangen, den Manu und unser Vater beim Opfer gaben.
1.114.3
अ॒श्याम॑ ते सुम॒तिं दे॑वय॒ज्यया॑ क्ष॒यद्वी॑रस्य॒ तव॑ रुद्र मीढ्वः ।
सु॒म्ना॒यन्निद्विशो॑ अ॒स्माक॒मा च॒रारि॑ष्टवीरा जुहवाम ते ह॒विः ॥
O Rudra, mögen wir deine Gunst durch die Verehrung der Götter erlangen; o Gütiger, dessen Helden daheim sind. Glück gewährend, führe unsere Völker vorwärts mit unversehrten Helden, und mögen wir dir die Opfergabe darbringen.
1.114.4
त्वे॒षं व॒यं रु॒द्रं य॑ज्ञ॒साधं॑ व॒ङ्कुं क॒विमव॑से॒ नि ह्व॑यामहे ।
आ॒रे अ॒स्मद्दैव्यं॒ हेळो॑ अस्यतु सुम॒तिमिद्व॒यम॒स्या वृ॑णीमहे ॥
Wir rufen den strahlenden Rudra herab, den Vollender des Opfers, den Gebeugten und Seher, zum Schutz. Möge er die göttliche Seuche weit von uns werfen; wahrlich, wir wählen seine gute Gunst.
1.114.5
दि॒वो व॑रा॒हम॑रु॒षं क॑प॒र्दिनं॑ त्वे॒षं रू॒पं नम॑सा॒ नि ह्व॑यामहे ।
हस्ते॒ बिभ्र॑द्भेष॒जा वार्या॑णि॒ शर्म॒ वर्म॑ छ॒र्दिर॒स्मभ्यं॑ यंसत् ॥
Wir rufen mit Verehrung Rudra herab, den himmlischen Eber, rötlich, mit geflochtenem Haar, strahlend in Gestalt. Die besten Heilmittel in der Hand haltend, möge er uns Zuflucht, Rüstung und Schutz gewähren.
1.114.6
इ॒दं पि॒त्रे म॒रुता॑मुच्यते॒ वचः॑ स्वा॒दोः स्वादी॑यो रु॒द्राय॒ वर्ध॑नम् ।
रास्वा॑ च नो अमृत मर्त॒भोज॑नं॒ त्मने॑ तो॒काय॒ तन॑याय मृळ ॥
Diese Rede wird Rudra dargebracht, dem Vater der Maruts, süßer als das Süße, dessen Wachsen gepriesen wird. O Unsterblicher, gewähre uns Nahrung, die Sterbliche nährt, und sei gnädig unserem Leib, unseren Nachkommen und unserer Sippe.
1.114.7
मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा न॒ उक्ष॑न्तमु॒त मा न॑ उक्षि॒तम् ।
मा नो॑ वधीः पि॒तरं॒ मोत मा॒तरं॒ मा नः॑ प्रि॒यास्त॒न्वो॑ रुद्र रीरिषः ॥
O Rudra, verletze nicht unseren Großen, verletze nicht unser Kind, verletze nicht den Salbenden noch den Gesalbten. Verletze nicht unseren Vater noch unsere Mutter, und verletze nicht unsere lieben Leiber.
1.114.8
मा न॑स्तो॒के तन॑ये॒ मा न॑ आ॒यौ मा नो॒ गोषु॒ मा नो॒ अश्वे॑षु रीरिषः ।
वी॒रान्मा नो॑ रुद्र भामि॒तो व॑धीर्ह॒विष्म॑न्तः॒ सद॒मित्त्वा॑ हवामहे ॥
Schade uns nicht in Nachkommen und Nachfahren, schade uns nicht in unserem Leben, in unseren Kühen und Pferden. O Rudra, erzürnt, töte nicht unsere Helden. Mit den Opfergaben rufen wir immer dich an.
1.114.9
उप॑ ते॒ स्तोमा॑न्पशु॒पा इ॒वाक॑रं॒ रास्वा॑ पितर्मरुतां सु॒म्नम॒स्मे ।
भ॒द्रा हि ते॑ सुम॒तिर्मृ॑ळ॒यत्त॒माथा॑ व॒यमव॒ इत्ते॑ वृणीमहे ॥
O Herr des Viehs, ich habe dir meine Preisungen bereitet wie ein Hirte; O Vater der Marut, gewähre uns Freude. Dein Sinn ist gütig und sehr gnädig, darum wählen wir deine Hilfe.
1.114.10
आ॒रे ते॑ गो॒घ्नमु॒त पू॑रुष॒घ्नं क्षय॑द्वीर सु॒म्नम॒स्मे ते॑ अस्तु ।
मृ॒ळा च॑ नो॒ अधि॑ च ब्रूहि दे॒वाधा॑ च नः॒ शर्म॑ यच्छ द्वि॒बर्हाः॑ ॥
Fern sei von dir Rindermord und Menschenmord; o du mit vielen Helden, dein Glück sei unser. Sei gnädig gegen uns und sprich zu uns; o Gott, gewähre uns Zuflucht, du Zweifachgebundener.
1.114.11
अवो॑चाम॒ नमो॑ अस्मा अव॒स्यवः॑ शृ॒णोतु॑ नो॒ हवं॑ रु॒द्रो म॒रुत्वा॑न् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
Wir, die Hilfe suchen, haben ihm Verehrung dargebracht; möge Rudra mit den Marut unseren Ruf hören. Mitra und Varuṇa mögen ihn ehren, und Aditi, der Strom, die Erde und der Himmel ebenso.