Ṛgveda · Sūkta 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
प्रा॒ता रत्नं॑ प्रात॒रित्वा॑ दधाति॒ तं चि॑कि॒त्वान्प्र॑ति॒गृह्या॒ नि ध॑त्ते ।
तेन॑ प्र॒जां व॒र्धय॑मान॒ आयुः॑ रा॒यस्पोषे॑ण सचते सु॒वीरः॑ ॥
Am Morgen gibt der Morgenspender Reichtum; wer ihn wissend empfängt und zurückbehält, durch den wachsen Nachkommenschaft und Leben, und reich an heldenhaften Söhnen gelangt er zur Nahrung des Reichtums.
1.125.2
सु॒गुर॑सत्सुहिर॒ण्यः स्वश्वो॑ बृ॒हद॑स्मै॒ वय॒ इन्द्रो॑ दधाति ।
यस्त्वा॒यन्तं॒ वसु॑ना प्रातरित्वो मु॒क्षीज॑येव॒ पदि॑मुत्सि॒नाति॑ ॥
Er sei ein guter Geber, reich an Gold und an guten Rossen; Indra verleiht ihm große Kraft. O Morgenspender, wer den, der mit Reichtum zu dir kommt, aufhält, dessen Weg schneidet Indra ab, wie eine von der Fessel gelöste Frau.
1.125.3
आय॑म॒द्य सु॒कृतं॑ प्रा॒तरि॒च्छन्नि॒ष्टेः पु॒त्रं वसु॑मता॒ रथे॑न ।
अं॒शोः सु॒तं पा॑यय मत्स॒रस्य॑ क्ष॒यद्वी॑रं वर्धय सू॒नृता॑भिः ॥
Heute bin ich am Morgen gekommen, ein gutes Werk begehrend, einen Sohn als Frucht des Opfers suchend, mit einem reichen Wagen. Gib dem berauschenden Soma den ausgepressten Somasaft zu trinken; mit guten Liedern lass den Helden des Hauses wachsen.
1.125.4
उप॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वो मयो॒भुव॑ ईजा॒नं च॑ य॒क्ष्यमा॑णं च धे॒नवः॑ ।
पृ॒णन्तं॑ च॒ पपु॑रिं च श्रव॒स्यवो॑ घृ॒तस्य॒ धारा॒ उप॑ यन्ति वि॒श्वतः॑ ॥
Flüsse, die Wohlergehen bringen, fließen herbei; für den Opfernden und den, der opfern wird, kommen auch die Kühe. Für den, der füllt und sättigt, den fettgesättigten Spender und die nach Ruhm Strebenden kommen von allen Seiten Ströme geklärter Butter.
1.125.5
नाक॑स्य पृ॒ष्ठे अधि॑ तिष्ठति श्रि॒तो यः पृ॒णाति॒ स ह॑ दे॒वेषु॑ गच्छति ।
तस्मा॒ आपो॑ घृ॒तम॑र्षन्ति॒ सिन्ध॑व॒स्तस्मा॑ इ॒यं दक्षि॑णा पिन्वते॒ सदा॑ ॥
Wer auf dem Rücken des Himmelsgewölbes steht und sättigt, der geht gewiss unter die Götter. Für ihn gießen die Wasser Schmalz, die Flüsse strömen; für ihn quillt diese Dakṣiṇā immerdar über.
1.125.6
दक्षि॑णावता॒मिदि॒मानि॑ चि॒त्रा दक्षि॑णावतां दि॒वि सूर्या॑सः ।
दक्षि॑णावन्तो अ॒मृतं॑ भजन्ते॒ दक्षि॑णावन्तः॒ प्र ति॑रन्त॒ आयुः॑ ॥
Diese Wunder gehören denen, die Dakṣiṇā geben; für die Dakṣiṇā-Spender gibt es Sonnen am Himmel. Die Dakṣiṇā-Spender erlangen Unsterblichkeit; die Dakṣiṇā-Spender verlängern ihr Leben.
1.125.7
मा पृ॒णन्तो॒ दुरि॑त॒मेन॒ आर॒न्मा जा॑रिषुः सू॒रयः॑ सुव्र॒तासः॑ ।
अ॒न्यस्तेषां॑ परि॒धिर॑स्तु॒ कश्चि॒दपृ॑णन्तम॒भि सं य॑न्तु॒ शोकाः॑ ॥
Mögen die, die die Gabe erfüllen, nicht in Schuld fallen, und mögen die freigebigen Gönner mit guten Gelübden nicht zugrunde gehen. Ein anderer sei ihr schützender Ring; und über den, der nichts gibt, mögen die Glutstriche zusammen fallen.