Ṛgveda · Sūkta 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
एन्द्र॑ या॒ह्युप॑ नः परा॒वतो॒ नायमच्छा॑ वि॒दथा॑नीव॒ सत्प॑ति॒रस्तं॒ राजे॑व॒ सत्प॑तिः॒ हवा॑महे त्वा व॒यम् ।
प्रय॑स्वन्तः सु॒ते सचा॑ पु॒त्रासो॒ न पि॒तरं॒ वाज॑सातये॒ मंहि॑ष्ठं॒ वाज॑सातये ॥
Indra, komm zu uns aus der Ferne, wie der Herr der Guten zu den Versammlungen und ein König zu seinem Haus; wir rufen dich, den Herrn der Guten. Beim Pressen des Soma, mit Opfergaben, rufen wir dich, den Größten, um Beute zu gewinnen, wie Söhne den Vater rufen.
1.130.2
पिबा॒ सोम॑मिन्द्र सुवा॒नमद्रि॑भिः॒ कोशे॑न सि॒क्तम॑व॒तं न वंस॑गस्तातृषा॒णो न वंस॑गः॒ मदा॑य हर्य॒ताय॑ ते ।
तु॒विष्ट॑माय॒ धाय॑से॒ आ त्वा॑ यच्छन्तु ह॒रितो॒ न सूर्य॒महा॒ विश्वे॑व॒ सूर्य॑म् ॥
Trinke den Soma, Indra, mit Steinen gepresst und durch das Seihtuch gefiltert, wie der Durstige trinkt. Zur Ekstase und Freude mögen deine rötlichen Rosse dich dem Kräftigsten zur Gabe tragen, wie die Sonne, wie die Sonne an allen Tagen.
1.130.3
अवि॑न्दद्दि॒वो निहि॑तं॒ गुहा॑ नि॒धिं वेर्न गर्भं॒ परि॑वीत॒मश्म॑नि अन॒न्ते अ॒न्तरश्म॑नि व्र॒जं व॒ज्री गवा॑मिव ।
सिषा॑स॒न्नङ्गि॑रस्तमः॒ अपा॑वृणो॒दिष॒ इन्द्रः॒ परी॑वृता॒ द्वार॒ इषः॒ परी॑वृताः ॥
Er fand den Schatz, verborgen in der Höhle des Himmels, wie der Embryo, eingeschlossen im Helden; im grenzenlosen Stein fand der Keulenträger Indra den Pferch der Kühe. Indra, der größte der Angiras, öffnete begehrend die verschlossenen Vorräte; Indra öffnete die verschlossenen Tore, die verschlossene Nahrung.
1.130.4
दा॒दृ॒हा॒णो वज्र॒मिन्द्रो॒ गभ॑स्त्योः॒ क्षद्मे॑व ति॒ग्ममस॑नाय॒ सं श्य॑दहि॒हत्या॑य॒ सं श्य॑त्संविव्या॒न ओज॑सा ।
शवो॑भिरिन्द्र म॒ज्मना॒ तष्टे॑व वृ॒क्षं व॒निनो॒ नि वृ॑श्चसि पर॒श्वेव॒ नि वृ॑श्चसि ॥
Den Blitz in beiden Händen festigend, hielt Indra wie eine scharfe Axt die scharfe Waffe; er wurde fähig, die Schlange zu erschlagen, von Kraft umhüllt wurde er fähig. O Indra, mit deiner Macht und deinen Kräften fällst du die Bäume des Waldes, wie ein Zimmermann einen Baum fällt, wie mit der Axt fällst du sie.
1.130.5
त्वं वृथा॑ न॒द्य॑ इन्द्र॒ सर्त॒वेऽछा॑ समु॒द्रम॑सृजो॒ रथाँ॑ इव वाजय॒तो रथाँ॑ इव इ॒त ऊ॒तीर॑युञ्जत ।
स॒मा॒नमर्थ॒मक्षि॑तं धे॒नूरि॑व॒ मन॑वे वि॒श्वदो॑हसो॒ जना॑य वि॒श्वदो॑हसः ॥
Nicht umsonst, o Indra, hast du die Flüsse fließen lassen zum Meer, wie man Wagen loslässt, die Kraft suchen; von hier spannten sie die Helfer an. Für einen unversiegbaren Zweck, wie Kühe für Manu, allmelkend für das Volk, allmelkend.
1.130.6
इ॒मां ते॒ वाचं॑ वसू॒यन्त॑ आ॒यवो॒ रथं॒ न धीरः॒ स्वपा॑ अतक्षिषुः सु॒म्नाय॒ त्वाम॑तक्षिषुः शु॒म्भन्तो॒ जेन्यं॑ यथा ।
वाजे॑षु विप्र वा॒जिन॒मत्य॑मिव॒ शव॑से सा॒तये॒ धना॒ विश्वा॒ धना॑नि सा॒तये॑ ॥
Diese Rede ist für dich, ihr Dichter, die ihr Reichtum sucht; wie ein weiser Handwerker mit geschickten Händen einen Wagen fertigt, so formten sie sie für dein Glück. Wie ein strahlender Jüngling bei den Wettkämpfen, o Weiser, wie ein Rennpferd, für Kraft, für den Sieg, um alle Schätze zu gewinnen.
1.130.7
भि॒नत्पुरो॑ नव॒तिमि॑न्द्र पू॒रवे॒ दिवो॑दासाय॒ महि॑ दा॒शुषे॑ नृतो॒ वज्रे॑ण दा॒शुषे॑ नृतो अतिथि॒ग्वाय॒ शम्ब॑रं ।
गि॒रेरु॒ग्रो अवा॑भरन्म॒हो धना॑नि॒ दय॑मान॒ ओज॑सा॒ विश्वा॒ धना॒न्योज॑सा ॥
Indra, für Pūru zerbrachst du neunundneunzig Festungen; für Divodāsa und den freigebigen Atithigva, o Held, erschlugst du Śambara mit dem Donnerkeil. Ungestüm vom Berg brachtest du große Schätze herab, sie schenkend mit deiner Kraft, und mit deiner Kraft gewannst du alle Schätze.
1.130.8
इन्द्रः॑ स॒मत्सु॒ यज॑मान॒मार्यं॒ प्राव॒द्विश्वे॑षु श॒तमू॑तिरा॒जिषु॒ स्व॑र्मीळ्हेष्वा॒जिषु॒ मन॑वे॒ शास॑दव्र॒तान् ।
त्वचं॑ कृ॒ष्णाम॑रन्धय॒त्दक्ष॒न्न विश्वं॑ ततृषा॒णमो॑षति॒ न्य॑र्शसा॒नमो॑षति ॥
Indra beschützt in den Kämpfen den edlen Opferer; er, mit hundertfachem Schutz, in allen Schlachten, in den Kämpfen um das gute Licht. Über die Gesetzlosen für Manu herrschend, verdunkelte er die schwarze Haut; wie das Feuer alles verbrennt, so verbrannte er den durstigen Gierigen.
1.130.9
सूर॑श्च॒क्रं प्र वृ॑हज्जा॒त ओज॑सा प्रपि॒त्वे वाच॑मरु॒णो मु॑षायतीशा॒न आ मु॑षायति उ॒शना॒ यत्प॑रा॒वतः॑ ।
अज॑गन्नू॒तये॑ कवे सु॒म्नानि॒ विश्वा॒ मनु॑षेव तु॒र्वणि॒रहा॒ विश्वे॑व तु॒र्वणिः॑ ॥
Das Rad der Sonne rollt voran; aus Kraft geboren, treibt er es vorwärts. Der Rötliche raubt die Rede, herrschend raubt er, als Uśanā aus der Ferne kam. O Seher, du kamst uns zur Hilfe nahe, alle Gunst bringend, wie Turvaṇi für den Menschen, wie Turvaṇi an allen Tagen.
1.130.10
स नो॒ नव्ये॑भिर्वृषकर्मन्नु॒क्थैः पुरां॑ दर्तः पा॒युभिः॑ पाहि श॒ग्मैः ।
दि॒वो॒दा॒सेभि॑रिन्द्र॒ स्तवा॑नो वावृधी॒था अहो॑भिरिव॒ द्यौः ॥
Möge er uns mit neuen Hymnen, mit Schutz und glückverheißenden Lobgesängen beschützen, o stierhafter Handelnder, o Brecher der Festungen. Mit Divodāsa, o Indra, gepriesen, mögest du wachsen, wie der Himmel Tag für Tag wächst.