ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.183.1
तं यु॑ञ्जाथां॒ मन॑सो॒ यो जवी॑यान्त्रिवन्धु॒रो वृ॑षणा॒ यस्त्रि॑च॒क्रः ।
येनो॑पया॒थः सु॒कृतो॑ दुरो॒णं त्रि॒धातु॑ना पतथो॒ विर्न प॒र्णैः ॥
ହେ ବୃଷ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ମନ ଅପେକ୍ଷା ଦ୍ରୁତ, ତିନି ଆସନର, ତିନି ଚକ୍ରର ସେହି ରଥ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ। ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ସୁକୃତର ଦୁର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ତିନି ଆଧାରର ସେହି ରଥରେ ପକ୍ଷୀ ପରି ପକ୍ଷରେ ଉଡ଼ନ୍ତି।
1.183.2
सु॒वृद्रथो॑ वर्तते॒ यन्न॒भि क्षां यत्तिष्ठ॑थः॒ क्रतु॑म॒न्तानु॑ पृ॒क्षे ।
वपु॑र्वपु॒ष्या स॑चतामि॒यं गीर्दि॒वो दु॑हि॒त्रोषसा॑ सचेथे ॥
ସହଜରେ ଘୂରୁଥିବା ରଥ ଚଳେ; ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ଞାନସଂକଳ୍ପ ସହିତ ପଥରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ ଏହି ରୂପ ମିଳୁ; ଏହି ସ୍ତୁତି ତାହା ସହିତ ମିଳୁ। ଆକାଶର କନ୍ୟା ଉଷା ସହିତ ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ମିଳନ୍ତି।
1.183.3
आ ति॑ष्ठतं सु॒वृतं॒ यो रथो॑ वा॒मनु॑ व्र॒तानि॒ वर्त॑ते ह॒विष्मा॑न् ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च ॥
ଆସନ୍ତୁ, ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତୁ; ସହଜରେ ଘୂରୁଥିବା ସେହି ରଥ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ରତ ଅନୁସାରେ ଚଳେ, ହବିଯୁକ୍ତ ଯଜମାନ ସହିତ। ହେ ବୀରଗଣ, ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି ତାହା ଏହି; ପୁତ୍ର ଓ ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନେ ଯାଆନ୍ତି।
1.183.4
मा वां॒ वृको॒ मा वृ॒कीरा द॑धर्षी॒न्मा परि॑ वर्क्तमु॒त माति॑ धक्तम् ।
अ॒यं वां॑ भा॒गो निहि॑त इ॒यं गीर्दस्रा॑वि॒मे वां॑ नि॒धयो॒ मधू॑नाम् ॥
ହେ ଅଶ୍ବିନୀ ଦ୍ୱୟ, ବାଘ ତୁମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ ନ କରୁ, ବାଘିନୀ ମଧ୍ୟ ନ କରୁ। କେହି ତୁମକୁ ଘେରି ନ ଧରୁ, କେହି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁ। ତୁମର ଭାଗ ରଖାଯାଇଛି; ଏ ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଶ୍ବିନୀ ଦ୍ୱୟ, ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧୁର ଦ୍ରବ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର, ତୁମର ହିଁ।
1.183.5
यु॒वां गोत॑मः पुरुमी॒ळ्हो अत्रि॒र्दस्रा॒ हव॒तेऽव॑से ह॒विष्मा॑न् ।
दिशं॒ न दि॒ष्टामृ॑जू॒येव॒ यन्ता मे॒ हवं॑ नास॒त्योप॑ यातम् ॥
ଗୋତମ ଏବଂ ବହୁବାର ଆହୂତ ଅତ୍ରି, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଶ୍ବିନୀ ଦ୍ୱୟ, ହବିଃ ଅର୍ପଣ କରି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ସଳଖ ଦିଗ ଧରୁଥିବା ପଥିକଙ୍କ ପରି, ହେ ନାସତ୍ୟ ଦ୍ୱୟ, ମୋ ଆହ୍ୱାନରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ।
1.183.6
अता॑रिष्म॒ तम॑सस्पा॒रम॒स्य प्रति॑ वां॒ स्तोमो॑ अश्विनावधायि ।
एह या॑तं प॒थिभि॑र्देव॒यानै॑र्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ଏହି ଅନ୍ଧକାରର ପାର କୂଳକୁ ଆମେ ପାର ହୋଇଛୁ। ହେ ଅଶ୍ବିନୀ ଦ୍ୱୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଏ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ଏଠାକୁ ଆସ, ଦେବଯାନ ପଥରେ ଆସ; ଆମେ ଅନ୍ନ, ବଳ ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଦାତାଙ୍କୁ ପାଉ।