ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
प्र म॑न्महे शवसा॒नाय॑ शू॒षमा॑ङ्गू॒षं गिर्व॑णसे अङ्गिर॒स्वत् ।
सु॒वृ॒क्तिभि॑ स्तुव॒त ऋ॑ग्मि॒यायार्चा॑मा॒र्कं नरे॒ विश्रु॑ताय ॥
ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଦ୍ରୁତ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁ; ଗିର୍ବଣସଙ୍କ ପାଇଁ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଉତ୍ସାହୀ ଗାନ। ଉତ୍ତମ ସୂକ୍ତରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଋଗ୍ମୀ ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନେତା ପାଇଁ ଆମେ ମନ୍ତ୍ର ଗାଉ।
1.62.2
प्र वो॑ म॒हे महि॒ नमो॑ भरध्वमाङ्गू॒ष्यं॑ शवसा॒नाय॒ साम॑ ।
येना॑ नः॒ पूर्वे॑ पि॒तरः॑ पद॒ज्ञा अर्च॑न्तो॒ अङ्गि॑रसो॒ गा अवि॑न्दन् ॥
ଆପଣମାନେ ମହାନଙ୍କୁ ମହାନ ନମସ୍କାର ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଙ୍ଗୂଷ୍ୟ ସାମ ଗାଆନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷ, ପଥଜ୍ଞ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପୂଜା କରି ଗାଈ ପାଇଥିଲେ।
1.62.3
इन्द्र॒स्याङ्गि॑रसां चे॒ष्टौ वि॒दत्स॒रमा॒ तन॑याय धा॒सिम् ।
बृह॒स्पति॑र्भि॒नदद्रिं॑ वि॒दद्गाः समु॒स्रिया॑भिर्वावशन्त॒ नरः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ସରମା ପିଲା ପାଇଁ ଲୁଚିବା ସ୍ଥାନ ଖୋଜି ପାଇଲା। ବୃହସ୍ପତି ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗି ଗାଈ ପାଇଲେ; ମଣିଷମାନେ ଗାଈ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କଲେ।
1.62.4
स सु॒ष्टुभा॒ स स्तु॒भा स॒प्त विप्रैः॑ स्व॒रेणाद्रिं॑ स्व॒र्यो॑ नव॑ग्वैः ।
स॒र॒ण्युभिः॑ फलि॒गमि॑न्द्र शक्र व॒लं रवे॑ण दरयो॒ दश॑ग्वैः ॥
ସେ ହିଁ ସୁଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ, ସ୍ତୁଭ ସାମରେ; ସାତ ବିପ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱରରେ ପର୍ବତକୁ, ସ୍ୱର୍ୟ ନବଗ୍ୱ ସହିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଶକ୍ର, ସରଣ୍ୟୁ ସହିତ ଫଲିଗକୁ, ବଳକୁ ଗର୍ଜନରେ; ଦଶଗ୍ୱ ସହିତ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଲ।
1.62.5
गृ॒णा॒नो अङ्गि॑रोभिर्दस्म॒ वि व॑रु॒षसा॒ सूर्ये॑ण॒ गोभि॒रन्धः॑ ।
वि भूम्या॑ अप्रथय इन्द्र॒ सानु॑ दि॒वो रज॒ उप॑रमस्तभायः ॥
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ବିସ୍ତାରିଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତାର କଲ; ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖର ଏବଂ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଲୋକକୁ ତୁମେ ଥମ୍ଭାଇଲ।
1.62.6
तदु॒ प्रय॑क्षतममस्य॒ कर्म॑ द॒स्मस्य॒ चारु॑तममस्ति॒ दंसः॑ ।
उ॒प॒ह्व॒रे यदुप॑रा॒ अपि॑न्व॒न्मध्व॑र्णसो न॒द्य॑श्चत॑स्रः ॥
ତାହା ହିଁ ତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରଶଂସନୀୟ କର୍ମ; ସେହି ଅଦ୍ଭୁତଙ୍କର ଅତି ସୁନ୍ଦର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାହା। ଆହ୍ୱାନରେ ସେ ଉପରଙ୍କୁ, ମଧୁର ପ୍ରବାହୀ ଚାରି ନଦୀକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
1.62.7
द्वि॒ता वि व॑व्रे स॒नजा॒ सनी॑ळे अ॒यास्य॒ स्तव॑मानेभिर॒र्कैः ।
भगो॒ न मेने॑ पर॒मे व्यो॑म॒न्नधा॑रय॒द्रोद॑सी सु॒दंसाः॑ ॥
ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ସେ ଦୁହିଙ୍କୁ ପୃଥକ କଲେ; ଅୟାସ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଦ୍ୱାରା। ଭଗଙ୍କ ପରି, ଉଚ୍ଚ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶରେ ସେହି ଉଦାର ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।
1.62.8
स॒नाद्दिवं॒ परि॒ भूमा॒ विरू॑पे पुन॒र्भुवा॑ युव॒ती स्वेभि॒रेवैः॑ ।
कृ॒ष्णेभि॑र॒क्तोषा रुश॑द्भि॒र्वपु॑र्भि॒रा च॑रतो अ॒न्यान्या॑ ॥
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ—ବିବିଧ ରୂପର, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ, ଯୌବନମୟ—ନିଜ ଆଲୋକରେ ଘେରା ଅଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣା (ରାତ୍ରି) ଓ ଉଷା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ, ଏକ ପରେ ଏକ ଏଠାରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
1.62.9
सने॑मि स॒ख्यं स्व॑प॒स्यमा॑नः सू॒नुर्दा॑धार॒ शव॑सा सु॒दंसाः॑ ।
आ॒मासु॑ चिद्दधिषे प॒क्वम॒न्तः पयः॑ कृ॒ष्णासु॒ रुश॒द्रोहि॑णीषु ॥
ସଦା ରହୁଥିବା ମିତ୍ରତାକୁ ପ୍ରିୟ ମାନି, ପୁତ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ବଳରେ ତାହା ଧାରଣ କଲେ, ସେ ଉଦାର। କଞ୍ଚାମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଚିଲାକୁ ଭିତରେ ରଖ—କୃଷ୍ଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଗ୍ଧ।
1.62.10
स॒नात्सनी॑ळा अ॒वनी॑रवा॒ता व्र॒ता र॑क्षन्ते अ॒मृताः॒ सहो॑भिः ।
पु॒रू स॒हस्रा॒ जन॑यो॒ न पत्नी॑र्दुव॒स्यन्ति॒ स्वसा॑रो॒ अह्र॑याणम् ॥
ପୁରାତନ କାଳରୁ, ସେହି ଭଗିନୀମାନେ—ସୀମାହୀନା, ଅବାଧା—ଅମର ହୋଇ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହଜାର ଜଳମାତା ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପରି ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି; ଭଗିନୀମାନେ ଅହିରାୟଣଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
1.62.11
स॒ना॒युवो॒ नम॑सा॒ नव्यो॑ अ॒र्कैर्व॑सू॒यवो॑ म॒तयो॑ दस्म दद्रुः ।
पतिं॒ न पत्नी॑रुश॒तीरु॒शन्तं॑ स्पृ॒शन्ति॑ त्वा शवसावन्मनी॒षाः ॥
ମିତ୍ରତା ଆଣୁଥିବା, ନମସ୍କାର ସହିତ, ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ରରେ, ଧନ ଇଚ୍ଛୁକ ଚିନ୍ତା—ହେ ଦାତା—ଦୌଡ଼ି ଆସିଛନ୍ତି। ଇଚ୍ଛୁକ ପତ୍ନୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା ପରି, ହେ ବଳବାନ, ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ ଛୁଇଁଛନ୍ତି।
1.62.12
स॒नादे॒व तव॒ रायो॒ गभ॑स्तौ॒ न क्षीय॑न्ते॒ नोप॑ दस्यन्ति दस्म ।
द्यु॒माँ अ॑सि॒ क्रतु॑माँ इन्द्र॒ धीरः॒ शिक्षा॑ शचीव॒स्तव॑ नः॒ शची॑भिः ॥
ସର୍ବଦା ତୁମର ଧନ ହାତରେ କମେ ନାହିଁ, ତାହା କ୍ଷୀଣ ହୁଏ ନାହିଁ, ହେ ଦାତା। ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ, ଜ୍ଞାନୀ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧୀର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ଦିଅ।
1.62.13
स॒ना॒य॒ते गोत॑म इन्द्र॒ नव्य॒मत॑क्ष॒द्ब्रह्म॑ हरि॒योज॑नाय ।
सु॒नी॒थाय॑ नः शवसान नो॒धाः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
ଗୋତମ ବଂଶୀୟ ସନାୟତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ପ୍ରାର୍ଥନା ରଚନା କଲେ; ହରିତ ଅଶ୍ୱରେ ଯୋଜିତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ। ହେ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସୁପଥ ପାଇଁ, ପ୍ରଭାତରେ ଶୀଘ୍ର, ନୋଧା, ଧିୟାବସୁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।