ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
प्र म॑न्महे शवसा॒नाय॑ शू॒षमा॑ङ्गू॒षं गिर्व॑णसे अङ्गिर॒स्वत् ।
सु॒वृ॒क्तिभि॑ स्तुव॒त ऋ॑ग्मि॒यायार्चा॑मा॒र्कं नरे॒ विश्रु॑ताय ॥
வலிமை மிக்கவருக்கு நாம் விரைவான துதியை எழுப்புகிறோம்; அங்கிரசர்களைப் போல கிரவணசுக்கு வேகமான பாடலை. சிறந்த சூக்தங்களால் துதிப்பவர், ரிக்மீயர் ஆகியோருக்காக, புகழ்பெற்ற தலைவருக்காக நாம் பாடுகிறோம்.
1.62.2
प्र वो॑ म॒हे महि॒ नमो॑ भरध्वमाङ्गू॒ष्यं॑ शवसा॒नाय॒ साम॑ ।
येना॑ नः॒ पूर्वे॑ पि॒तरः॑ पद॒ज्ञा अर्च॑न्तो॒ अङ्गि॑रसो॒ गा अवि॑न्दन् ॥
நீங்கள் மகத்தானவருக்கு பெரிய வணக்கத்தை செலுத்துங்கள்; வலிமையானவருக்கு ஆங்கூஷ்ய சாமத்தைப் பாடுங்கள். அதனால் நம் பண்டைய முன்னோர்களும், வழி அறிந்த அங்கிரசர்களும் பூஜித்து பசுக்களைப் பெற்றனர்.
1.62.3
इन्द्र॒स्याङ्गि॑रसां चे॒ष्टौ वि॒दत्स॒रमा॒ तन॑याय धा॒सिम् ।
बृह॒स्पति॑र्भि॒नदद्रिं॑ वि॒दद्गाः समु॒स्रिया॑भिर्वावशन्त॒ नरः॑ ॥
இந்திரனும் அங்கிரசர்களும் முயன்றபோது சரமா குழந்தைக்காக மறைவிடத்தைக் கண்டறிந்தாள். பிருஹஸ்பதி மலையைப் பிளந்து பசுக்களைக் கண்டார்; மனிதர்கள் பசுக்களோடு சேர்ந்து முழங்கினர்.
1.62.4
स सु॒ष्टुभा॒ स स्तु॒भा स॒प्त विप्रैः॑ स्व॒रेणाद्रिं॑ स्व॒र्यो॑ नव॑ग्वैः ।
स॒र॒ण्युभिः॑ फलि॒गमि॑न्द्र शक्र व॒लं रवे॑ण दरयो॒ दश॑ग्वैः ॥
அவரே சுஷ்டுப் சந்தத்தாலும், ஸ்துப் சாமத்தாலும்; ஏழு விப்ரர்களுடன் குரலால் மலையை, ஸ்வர்யருடன் நவக்வர்களுடன். இந்திரா, சக்கிரா, சரண்யுக்களுடன் பாலிகையை, வலனை கர்ஜனையால்; தசக்வர்களுடன் நீ பிளந்தாய்.
1.62.5
गृ॒णा॒नो अङ्गि॑रोभिर्दस्म॒ वि व॑रु॒षसा॒ सूर्ये॑ण॒ गोभि॒रन्धः॑ ।
वि भूम्या॑ अप्रथय इन्द्र॒ सानु॑ दि॒वो रज॒ उप॑रमस्तभायः ॥
அங்கிரசர்களால் போற்றப்பட்ட அதிசயமானவனே இந்திரா, நீ உஷையுடனும் சூரியனுடனும் பசுக்களுடனும் இருளை விரித்தாய். இந்திரா, பூமியை விரித்தாய்; வானத்தின் சிகரத்தையும் மேல்உலகையும் நிலைநிறுத்தினாய்.
1.62.6
तदु॒ प्रय॑क्षतममस्य॒ कर्म॑ द॒स्मस्य॒ चारु॑तममस्ति॒ दंसः॑ ।
उ॒प॒ह्व॒रे यदुप॑रा॒ अपि॑न्व॒न्मध्व॑र्णसो न॒द्य॑श्चत॑स्रः ॥
அதுவே அவரது மிகச் சிறந்த செயல்; அந்த அதிசயமானவரின் மிக அழகிய செயலும் அதுவே. அழைப்பின்போது, இனிய நீரோட்டமுள்ள நான்கு நதிகளாகிய உபரரை அவர் ஏவியபோது.
1.62.7
द्वि॒ता वि व॑व्रे स॒नजा॒ सनी॑ळे अ॒यास्य॒ स्तव॑मानेभिर॒र्कैः ।
भगो॒ न मेने॑ पर॒मे व्यो॑म॒न्नधा॑रय॒द्रोद॑सी सु॒दंसाः॑ ॥
அவர் இருவரையும் இரண்டு வழிகளில் பிரித்தார்; அயாஸ்யரின் துதிக்கும் பாடல்களால். பகனைப் போல, உயர்ந்த விசாலமான வானில் அந்தக் கொடையாளி வானையும் பூமியையும் நிலைநிறுத்தினார்.
1.62.8
स॒नाद्दिवं॒ परि॒ भूमा॒ विरू॑पे पुन॒र्भुवा॑ युव॒ती स्वेभि॒रेवैः॑ ।
कृ॒ष्णेभि॑र॒क्तोषा रुश॑द्भि॒र्वपु॑र्भि॒रा च॑रतो अ॒न्यान्या॑ ॥
பழங்காலம் முதல், வானும் பூமியும்—பல்வேறு வடிவங்கள் கொண்டவை, மீண்டும் பிறப்பவை, இளமையானவை—தம் சொந்த ஒளிகளால் சூழ்கின்றன. கருமையும் உஷையும், ஒளிரும் வடிவங்களுடன், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இங்கே நகர்கின்றனர்.
1.62.9
सने॑मि स॒ख्यं स्व॑प॒स्यमा॑नः सू॒नुर्दा॑धार॒ शव॑सा सु॒दंसाः॑ ।
आ॒मासु॑ चिद्दधिषे प॒क्वम॒न्तः पयः॑ कृ॒ष्णासु॒ रुश॒द्रोहि॑णीषु ॥
என்றும் நிலைத்த நட்பை விரும்பி, மகன் (இந்திரன்) வலிமையால் அதைத் தாங்கினார், அந்தக் கொடையாளி. பச்சையானவற்றிலும் நீ பக்குவமானதை உள்ளே வைக்கிறாய்—கருப்பும் ஒளிரும் சிவப்புமான பசுக்களில் பால்.
1.62.10
स॒नात्सनी॑ळा अ॒वनी॑रवा॒ता व्र॒ता र॑क्षन्ते अ॒मृताः॒ सहो॑भिः ।
पु॒रू स॒हस्रा॒ जन॑यो॒ न पत्नी॑र्दुव॒स्यन्ति॒ स्वसा॑रो॒ अह्र॑याणम् ॥
பழங்காலம் முதல், அந்தச் சகோதரிகள்—எல்லையற்றவர்கள், தடையற்றவர்கள்—அழியாதவர்களாய்த் தம் வலிமைகளால் விதிகளைக் காக்கின்றனர். ஆயிரம் பல நீர்த்தாய்கள் மனைவியரைப்போல் பிறப்பிக்கின்றனர்; சகோதரிகள் அஹிராயணனை வணங்கித் தேடுகின்றனர்.
1.62.11
स॒ना॒युवो॒ नम॑सा॒ नव्यो॑ अ॒र्कैर्व॑सू॒यवो॑ म॒तयो॑ दस्म दद्रुः ।
पतिं॒ न पत्नी॑रुश॒तीरु॒शन्तं॑ स्पृ॒शन्ति॑ त्वा शवसावन्मनी॒षाः ॥
நட்பைக் கொண்டுவரும் பக்தியுள்ள, வணக்கத்துடன், புதிய பாடல்களால், செல்வம் விரும்பும் சிந்தனைகள்—ஓ கொடையாளியே—விரைந்து வந்தன. கணவனைத் தொடும் ஆசைமிக்க மனைவியரைப்போல், ஓ வலிமைமிக்கவனே, பிரார்த்தனைகள் உன்னைத் தொடுகின்றன.
1.62.12
स॒नादे॒व तव॒ रायो॒ गभ॑स्तौ॒ न क्षीय॑न्ते॒ नोप॑ दस्यन्ति दस्म ।
द्यु॒माँ अ॑सि॒ क्रतु॑माँ इन्द्र॒ धीरः॒ शिक्षा॑ शचीव॒स्तव॑ नः॒ शची॑भिः ॥
எப்போதும் உன் செல்வங்கள் கைகளில் குறைவதில்லை, அவை தீர்வதுமில்லை, ஓ கொடையாளியே. நீ ஒளிமிக்கவன், ஞானமுள்ளவன்; ஓ இந்திரா, உறுதியானவனே, ஓ வலிமைமிக்கவனே, உன் சக்திகளால் எமக்கு அருள்வாய்.
1.62.13
स॒ना॒य॒ते गोत॑म इन्द्र॒ नव्य॒मत॑क्ष॒द्ब्रह्म॑ हरि॒योज॑नाय ।
सु॒नी॒थाय॑ नः शवसान नो॒धाः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
கோதமனான சனாயதன் இந்திரனுக்காக புதிய பிரார்த்தனையை வடித்தான்; பசுமைக் குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டவனுக்காக. வலிமைமிக்க இந்திரனே, எங்கள் நல்ல வழிக்காக, விடியற்காலையில் விரைவாக, நோதா, தியாவசு எங்களிடம் வரட்டும்.