ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.90

1.90.1

ऋ॒जु॒नी॒ती नो॒ वरु॑णो मि॒त्रो न॑यतु वि॒द्वान् ।
अ॒र्य॒मा दे॒वैः स॒जोषाः॑ ॥

ସବୁକିଛି ଜାଣୁଥିବା ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ପରିଚାଳିତ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ଅର୍ଯମା ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ରହନ୍ତୁ।

ते हि वस्वो॒ वस॑वाना॒स्ते अप्र॑मूरा॒ महो॑भिः ।
व्र॒ता र॑क्षन्ते वि॒श्वाहा॑ ॥

ସେମାନେ ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ଧନର ଅଧିପତି; ଅକ୍ଷୟ ସେମାନେ ନିଜ ମହିମାରେ ସଦା ସବୁ ବିଧି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ते अ॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ यंसन्न॒मृता॒ मर्त्ये॑भ्यः ।
बाध॑माना॒ अप॒ द्विषः॑ ॥

ସେହି ଅମର ଦେବତାମାନେ ମର୍ତ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ତଡ଼ି ଦେଇ।

वि नः॑ प॒थः सु॑वि॒ताय॑ चि॒यन्त्विन्द्रो॑ म॒रुतः॑ ।
पू॒षा भगो॒ वन्द्या॑सः ॥

କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମ ପଥ ଖୋଲନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତଗଣ; ବନ୍ଦନୀୟ ପୂଷା ଓ ଭଗ ମଧ୍ୟ ସେପରି କରନ୍ତୁ।

उ॒त नो॒ धियो॒ गोअ॑ग्राः॒ पूष॒न्विष्ण॒वेव॑यावः ।
कर्ता॑ नः स्वस्ति॒मतः॑ ॥

ହେ ପୂଷା, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ଦ୍ରୁତରଥୀଗଣ, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ କରି ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅନ୍ତୁ।

मधु॒ वाता॑ ऋताय॒ते मधु॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वः ।
माध्वी॑र्नः स॒न्त्वोष॑धीः ॥

ଋତର ଅନୁସାରୀ ପାଇଁ ପବନ ମଧୁ ବହାଉ; ନଦୀମାନେ ମଧୁ ବହାଉ; ଆମ ଔଷଧିମାନେ ମଧୁରତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

मधु॒ नक्त॑मु॒तोषसो॒ मधु॑म॒त्पार्थि॑वं॒ रजः॑ ।
मधु॒ द्यौर॑स्तु नः पि॒ता ॥

ରାତ୍ରି ଓ ଉଷା ମଧୁର ହେଉ; ପୃଥିବୀର ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ମଧୁର ହେଉ; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମର ମଧୁର ପିତା ହେଉ।

मधु॑मान्नो॒ वन॒स्पति॒र्मधु॑माँ अस्तु॒ सूर्यः॑ ।
माध्वी॒र्गावो॑ भवन्तु नः ॥

ଆମ ପାଇଁ ବନସ୍ପତି ମଧୁର ହେଉ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧୁର ହେଉ; ଗାଈମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ହେଉ।

शं नो॑ मि॒त्रः शं वरु॑णः॒ शं नो॑ भवत्वर्य॒मा ।
शं न॒ इन्द्रो॒ बृह॒स्पतिः॒ शं नो॒ विष्णु॑रुरुक्र॒मः ॥

ମିତ୍ର ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ, ବରୁଣ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ; ଅର୍ଯମା ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ; ବିସ୍ତୃତ ପାଦକ୍ଷେପୀ ବିଷ୍ଣୁ ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।