ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.92.1
ए॒ता उ॒ त्या उ॒षसः॑ के॒तुम॑क्रत॒ पूर्वे॒ अर्धे॒ रज॑सो भा॒नुम॑ञ्जते ।
नि॒ष्कृ॒ण्वा॒ना आयु॑धानीव धृ॒ष्णवः॒ प्रति॒ गावोऽरु॑षीर्यन्ति मा॒तरः॑ ॥
ଏମାନେ ସେହି ଉଷା; ସେମାନେ ଆଲୋକର ପତାକା ଉଡ଼ାଇଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଆକାଶର ଅର୍ଦ୍ଧଭାଗରେ ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିକୁ ସଜାନ୍ତି। ନିର୍ଭୟ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ରକ୍ତିମ ମାତୃ-ଗାଭୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
1.92.2
उद॑पप्तन्नरु॒णा भा॒नवो॒ वृथा॑ स्वा॒युजो॒ अरु॑षी॒र्गा अ॑युक्षत ।
अक्र॑न्नु॒षासो॑ व॒युना॑नि पू॒र्वथा॒ रुश॑न्तं भा॒नुमरु॑षीरशिश्रयुः ॥
ଲାଲ କିରଣମାନେ ଉପରକୁ ଉଠିଲେ, ବୃଥା ନୁହେଁ; ନିଜେ ଯୋଡ଼ିହେଉଥିବା ଉଷାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗାଭୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଯୋଡ଼ିଲେ। ଉଷାମାନେ ପୂର୍ବ ପରି ନିଜ କର୍ମ କଲେ; ଦୀପ୍ତ ଆଲୋକକୁ ଝଲମଲ ହୋଇ ସେମାନେ ପୁନଃ ଧାରଣ କଲେ।
1.92.3
अर्च॑न्ति॒ नारी॑र॒पसो॒ न वि॒ष्टिभिः॑ समा॒नेन॒ योज॑ने॒ना प॑रा॒वतः॑ ।
इषं॒ वह॑न्तीः सु॒कृते॑ सु॒दान॑वे॒ विश्वेदह॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ॥
ନାରୀ ପରି ସେହି ଉଷାମାନେ, କର୍ମ ସହିତ, ଦୂରରୁ ହିଁ ଏକ ଯାତ୍ରାରେ ସ୍ତୁତି ଗାଆନ୍ତି। ଅନ୍ନ ଆଣୁଥିବା ସେମାନେ, ସତ୍କର୍ମୀ ଓ ଦାତା ପାଇଁ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କରୁଥିବା ଯଜମାନ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ଆଣନ୍ତି।
1.92.4
अधि॒ पेशां॑सि वपते नृ॒तूरि॒वापो॑र्णुते॒ वक्ष॑ उ॒स्रेव॒ बर्ज॑हम् ।
ज्योति॒र्विश्व॑स्मै॒ भुव॑नाय कृण्व॒ती गावो॒ न व्र॒जं व्यु॑षा आ॑व॒र्तमः॑ ॥
ଉଷା ନିଜର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧେ, ନୃତ୍ୟକାରିଣୀ ପରି; ଆବରଣ ଖୋଲୁଥିବା ବୀର ପରି ସେ ନିଜ ବକ୍ଷ ଖୋଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଗାଈମାନେ ଗୋଠ ଖୋଲିବା ପରି ସେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ।
1.92.5
प्रत्य॒र्ची रुश॑दस्या अदर्शि॒ वि ति॑ष्ठते॒ बाध॑ते कृ॒ष्णमभ्व॑म् ।
स्वरुं॒ न पेशो॑ वि॒दथे॑ष्व॒ञ्जञ्चि॒त्रं दि॒वो दु॑हि॒ता भा॒नुम॑श्रेत् ॥
ତାଙ୍କ କିରଣ ଆଗରେ ଦେଖାଗଲା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ; ସେ ଠିଆ ହୋଇ କଳା, ଅଜାତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ତଡ଼ିଦିଏ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁନ୍ଦର ତେଜ ସଜାଯିବା ପରି, ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରେ।
1.92.6
अता॑रिष्म॒ तम॑सस्पा॒रम॒स्योषा उ॒च्छन्ती॑ व॒युना॑ कृणोति ।
श्रि॒ये छन्दो॒ न स्म॑यते विभा॒ती सु॒प्रती॑का सौमन॒साया॑जीगः ॥
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରର ପାରିକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛୁ; ଉଷା ନିଜ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆଲୋକିତ କରି ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟି କରେ। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଛନ୍ଦ ପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନ୍ଦର ମୁଖୀ ସେ ହସେ; କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି।
1.92.7
भास्व॑ती ने॒त्री सू॒नृता॑नां दि॒व स्त॑वे दुहि॒ता गोत॑मेभिः ।
प्र॒जाव॑तो नृ॒वतो॒ अश्व॑बुध्या॒नुषो॒ गोअ॑ग्राँ॒ उप॑ मासि॒ वाजा॑न् ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ସତ୍କର୍ମର ପଥପ୍ରଦର୍ଶିକା, ସ୍ୱର୍ଗର କନ୍ୟା, ଗୋତମମାନଙ୍କ ସହ ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରେ। ହେ ଉଷା, ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧା, ମନୁଷ୍ୟସମୃଦ୍ଧା, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତକାରିଣୀ, ଗୋଧନକୁ ଆଗରେ ରଖୁଥିବା ଧନପୁରସ୍କାର ଆମ ନିକଟକୁ ଆଣ।
1.92.8
उष॒स्तम॑श्यां य॒शसं॑ सु॒वीरं॑ दा॒सप्र॑वर्गं र॒यिमश्व॑बुध्यम् ।
सु॒दंस॑सा॒ श्रव॑सा॒ या वि॒भासि॒ वाज॑प्रसूता सुभगे बृ॒हन्त॑म् ॥
ହେ ଉଷା, ସେହି ଯଶ, ବୀରସମୃଦ୍ଧ, ଦାସମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାଯୁକ୍ତ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତକାରୀ ଧନ ମୁଁ ପାଇବି। ହେ ଶୁଭେ, ଯେ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବଳ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁରସ୍କାର ସହିତ ପ୍ରେରିତ, ସେହି ମହାନ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
1.92.9
विश्वा॑नि दे॒वी भुव॑नाभि॒चक्ष्या॑ प्रती॒ची चक्षु॑रुर्वि॒या वि भा॑ति ।
विश्वं॑ जी॒वं च॒रसे॑ बो॒धय॑न्ती॒ विश्व॑स्य॒ वाच॑मविदन्मना॒योः ॥
ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ଦେଖୁଦେଖୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ଗତି ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ସେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ବାଣୀ ପାଇଲା।
1.92.10
पुनः॑पुन॒र्जाय॑माना पुरा॒णी स॑मा॒नं वर्ण॑म॒भि शुम्भ॑माना ।
श्व॒घ्नीव॑ कृ॒त्नुर्विज॑ आमिना॒ना मर्त॑स्य दे॒वी ज॒रय॒न्त्यायुः॑ ॥
ପୁଣି ପୁଣି ଜନ୍ମନେଉଥିବା, ପ୍ରାଚୀନା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ରଙ୍ଗକୁ ସଜାଉଥିବା, କୁକୁର ବଧକାରୀ ପରି ଶତ୍ରୁନାଶିନୀ, ସେହି ଦେବୀ ମନୁଷ୍ୟର ଆୟୁ କ୍ଷୟ କରେ।
1.92.11
व्यू॒र्ण्व॒ती दि॒वो अन्ताँ॑ अबोधि॒ अप॒ स्वसा॑रं सनु॒तर्यु॑योति ।
प्र॒मि॒न॒ती म॑नु॒ष्या॑ यु॒गानि॒ योषा॑ जा॒रस्य॒ चक्ष॑सा॒ वि भा॑ति ॥
ଆକାଶର ସୀମା ଖୋଲି ସେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା; ସଦା ଗତିଶୀଳ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ସେ ଦୂରକୁ ଖେଦାଇଲା। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯୁଗ ମାପି, କନ୍ୟା ନିଜ ପ୍ରେମିକର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
1.92.12
प॒शून्न चि॒त्रा सु॒भगा॑ प्रथा॒ना सिन्धु॒र्न क्षोद॑ उर्वि॒या व्य॑श्वैत् ।
अमि॑नती॒ दैव्या॑नि व्र॒तानि॒ सूर्य॑स्य चेति र॒श्मिभि॑र्दृशा॒ना ॥
ଗାଈ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଭକାରିଣୀ, ବିସ୍ତାରିତା, ନଦୀ ବନ୍ୟା ପରି ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା; ଅହିଂସା, ଦୈବ ନିୟମ ଜାଣୁଥିବା ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ସହିତ ଦର୍ଶନ ଦିଏ।
1.92.13
उष॒स्तच्चि॒त्रमा भ॑रा॒स्मभ्यं॑ वाजिनीवति ।
येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे ॥
ହେ ଉଷା, ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ, ହେ ବଳବତୀ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶଧରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିପାରିବା।
1.92.14
उषो॑ अ॒द्येह गो॑मति॒ अश्वा॑वति विभावरि ।
रे॒वद॒स्मे व्यु॑च्छ सूनृतावति ॥
ହେ ଉଷା, ଆଜି ଏଠାରେ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୀପ୍ତିମୟୀ, ଧନବତୀ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ ପାଅ; ହେ ସତ୍ୟବାଣୀ-ସମୃଦ୍ଧା।
1.92.15
यु॒क्ष्वा हि वा॑जिनीवति॒ अश्वाँ॑ अ॒द्यारु॒णाँ उ॑षः ।
अथा॑ नो॒ विश्वा॒ सौभ॑गा॒न्या व॑ह ॥
ହେ ବଳବତୀ ଉଷା, ଆଜି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଯୋଡ଼; ତା'ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଣ।
1.92.16
अश्वि॑ना व॒र्तिर॒स्म~दा गोम॑द्दस्रा॒ हिर॑ण्यवत् ।
अ॒र्वाग्रथं॒ सम॑नसा॒ नि य॑च्छतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ବୟ, ଆମ ଆଡ଼କୁ ପଥ ଗାଈ ଓ ସୁନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ହେ ଦାତା ଦୁହେଁ, ଏକ ମନରେ ତୁମ ରଥକୁ ଏଠାରେ ରୋକ।
1.92.17
यावि॒त्था श्लोक॒मा दि॒वो ज्योति॒र्जना॑य च॒क्रथुः॑ ।
आ न॒ ऊर्जं॑ वहतमश्विना यु॒वम् ॥
ଏହିପରି ସ୍ତୁତିକୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଲୋକ ରୂପେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣିଥିବା ତୁମେ ଦୁହେଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ବୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ଆଣ।
1.92.18
एह दे॒वा म॑यो॒भुवा॑ द॒स्रा हिर॑ण्यवर्तनी ।
उ॒ष॒र्बुधो॑ वहन्तु॒ सोम॑पीतये ॥
ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ ସେହି ଦୁଇ ଦେବତା, କଲ୍ୟାଣ ଦାତା, ଦାତା, ସୁନା ଚକ୍ରବିଶିଷ୍ଟ; ଉଷାରେ ଜାଗ୍ରତ ଦେବତାମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।