ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.92.1
ए॒ता उ॒ त्या उ॒षसः॑ के॒तुम॑क्रत॒ पूर्वे॒ अर्धे॒ रज॑सो भा॒नुम॑ञ्जते ।
नि॒ष्कृ॒ण्वा॒ना आयु॑धानीव धृ॒ष्णवः॒ प्रति॒ गावोऽरु॑षीर्यन्ति मा॒तरः॑ ॥
இவையே அந்த உஷஸ்கள்; அவை ஒளிக்கொடியை உயர்த்தின. கிழக்கு வானின் பாதியில் அவை ஒளியை அலங்கரிக்கின்றன. அஞ்சாத வீரர்களின் ஆயுதங்கள் போல் வெளிப்பட்டு, செங்கதிர் தாய்ப் பசுக்கள் அவற்றை நோக்கிச் செல்கின்றன.
1.92.2
उद॑पप्तन्नरु॒णा भा॒नवो॒ वृथा॑ स्वा॒युजो॒ अरु॑षी॒र्गा अ॑युक्षत ।
अक्र॑न्नु॒षासो॑ व॒युना॑नि पू॒र्वथा॒ रुश॑न्तं भा॒नुमरु॑षीरशिश्रयुः ॥
செங்கதிர்கள் மேலெழுந்தன, வீணாக அல்ல; தானே பூட்டிக்கொள்ளும் உஷஸ்களின் ஒளிரும் பசுக்களை அவை பூட்டின. உஷஸ்கள் முன்போல் தங்கள் செயல்களைச் செய்தன; ஜொலிக்கும் ஒளியை ஒளிரும் அவை மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டன.
1.92.3
अर्च॑न्ति॒ नारी॑र॒पसो॒ न वि॒ष्टिभिः॑ समा॒नेन॒ योज॑ने॒ना प॑रा॒वतः॑ ।
इषं॒ वह॑न्तीः सु॒कृते॑ सु॒दान॑वे॒ विश्वेदह॒ यज॑मानाय सुन्व॒ते ॥
பெண்கள் போன்ற அந்த உஷஸ்கள், செயல்களுடன் கூடி, தொலைவிலிருந்தே ஒரே பயணத்தால் பாடுகின்றன. உணவைக் கொண்டு வரும் அவை, நற்செயல் புரிபவனுக்கும் கொடையாளிக்கும், சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்கும் எல்லாவற்றையும் கொண்டு வருகின்றன.
1.92.4
अधि॒ पेशां॑सि वपते नृ॒तूरि॒वापो॑र्णुते॒ वक्ष॑ उ॒स्रेव॒ बर्ज॑हम् ।
ज्योति॒र्विश्व॑स्मै॒ भुव॑नाय कृण्व॒ती गावो॒ न व्र॒जं व्यु॑षा आ॑व॒र्तमः॑ ॥
உஷஸ் தன் அழகுகளை அணிகிறாள், நடனமாடும் பெண்ணைப் போல்; போர்வையை நீக்கும் வீரனைப் போல் தன் மார்பைத் திறக்கிறாள். அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஒளியை உண்டாக்கி, பசுக்கள் தொழுவத்தைத் திறப்பதுபோல் இருளை விலக்குகிறாள்.
1.92.5
प्रत्य॒र्ची रुश॑दस्या अदर्शि॒ वि ति॑ष्ठते॒ बाध॑ते कृ॒ष्णमभ्व॑म् ।
स्वरुं॒ न पेशो॑ वि॒दथे॑ष्व॒ञ्जञ्चि॒त्रं दि॒वो दु॑हि॒ता भा॒नुम॑श्रेत् ॥
அவளது ஒளிக்கதிர் முன்னே தோன்றியது, ஒளிர்ந்து; அவள் நின்று கரிய, பிறவாத இருளை விரட்டுகிறாள். போர்களில் அழகிய ஒளியை அலங்கரிப்பதுபோல், வானத்தின் மகள் அற்புதமான ஒளியை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
1.92.6
अता॑रिष्म॒ तम॑सस्पा॒रम॒स्योषा उ॒च्छन्ती॑ व॒युना॑ कृणोति ।
श्रि॒ये छन्दो॒ न स्म॑यते विभा॒ती सु॒प्रती॑का सौमन॒साया॑जीगः ॥
நாம் இருளின் அக்கரையை அடைந்துவிட்டோம்; உஷஸ் தன் ஆடைகளால் ஒளியூட்டி அனைத்தையும் உண்டாக்குகிறாள். அழகுக்காக, பாடலைப் போல, ஒளிரும் அழகிய முகம் கொண்ட அவள் புன்னகைக்கிறாள்; நன்மைக்காக அவள் வந்து சேர்ந்தாள்.
1.92.7
भास्व॑ती ने॒त्री सू॒नृता॑नां दि॒व स्त॑वे दुहि॒ता गोत॑मेभिः ।
प्र॒जाव॑तो नृ॒वतो॒ अश्व॑बुध्या॒नुषो॒ गोअ॑ग्राँ॒ उप॑ मासि॒ वाजा॑न् ॥
ஒளிர்பவளே, உண்மையான செயல்களை வழிநடத்துபவளே, வானத்தின் மகளே, கோதமர்களுடன் உன்னைப் போற்றுகிறேன். விடியலே, மக்களும் சந்ததியும் நிறைந்த, குதிரைகளை எழுப்பும், பசுக்களை முன்னிறுத்தும் செல்வப் பரிசுகளை எங்களுக்கு அருகில் கொண்டு வா.
1.92.8
उष॒स्तम॑श्यां य॒शसं॑ सु॒वीरं॑ दा॒सप्र॑वर्गं र॒यिमश्व॑बुध्यम् ।
सु॒दंस॑सा॒ श्रव॑सा॒ या वि॒भासि॒ वाज॑प्रसूता सुभगे बृ॒हन्त॑म् ॥
விடியலே, அந்த புகழை, வீரர்கள் நிறைந்ததும், ஊழியர்கள் காக்கும் பாதுகாப்பு உள்ளதும், குதிரைகளை எழுப்பும் செல்வத்தையும் நான் அடையட்டும். மங்களமானவளே, நல்ல வலிமையாலும் புகழாலும் ஒளிர்பவளே, பரிசுகளுடன் அனுப்பப்பட்டவளே, அந்த பெரிய செல்வத்தை எங்களுக்குத் தா.
1.92.9
विश्वा॑नि दे॒वी भुव॑नाभि॒चक्ष्या॑ प्रती॒ची चक्षु॑रुर्वि॒या वि भा॑ति ।
विश्वं॑ जी॒वं च॒रसे॑ बो॒धय॑न्ती॒ विश्व॑स्य॒ वाच॑मविदन्मना॒योः ॥
தெய்வமானவள் எல்லா உயிரினங்களையும் நோக்கி, கிழக்கு நோக்கித் திரும்பி, அகன்ற கண்ணைப்போல ஒளிர்கிறாள். எல்லா உயிருள்ள பிராணிகளையும் இயங்குவதற்காக எழுப்பியவளாய், சிந்திக்கும் மனிதனின் அனைத்துப் பேச்சையும் அவள் கண்டடைந்தாள்.
1.92.10
पुनः॑पुन॒र्जाय॑माना पुरा॒णी स॑मा॒नं वर्ण॑म॒भि शुम्भ॑माना ।
श्व॒घ्नीव॑ कृ॒त्नुर्विज॑ आमिना॒ना मर्त॑स्य दे॒वी ज॒रय॒न्त्यायुः॑ ॥
மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும் பழமையானவளாய், ஒரே வண்ணத்தை அலங்கரிக்கும் அவள், நாய் கொல்லுபவனைப் போல, பகைவர்களை அழிப்பவளாக இருக்கிறாள்; அந்தத் தெய்வம் மனிதனின் ஆயுளைக் குறைக்கிறாள்.
1.92.11
व्यू॒र्ण्व॒ती दि॒वो अन्ताँ॑ अबोधि॒ अप॒ स्वसा॑रं सनु॒तर्यु॑योति ।
प्र॒मि॒न॒ती म॑नु॒ष्या॑ यु॒गानि॒ योषा॑ जा॒रस्य॒ चक्ष॑सा॒ वि भा॑ति ॥
வானத்தின் எல்லைகளைத் திறந்தபடி அவள் விழித்தாள்; எப்போதும் நகரும் தன் சகோதரியை அவள் விரட்டினாள். மனிதர்களின் காலங்களை அளந்தபடி, கன்னிப்பெண் தன் காதலனின் பார்வையால் ஒளிர்கிறாள்.
1.92.12
प॒शून्न चि॒त्रा सु॒भगा॑ प्रथा॒ना सिन्धु॒र्न क्षोद॑ उर्वि॒या व्य॑श्वैत् ।
अमि॑नती॒ दैव्या॑नि व्र॒तानि॒ सूर्य॑स्य चेति र॒श्मिभि॑र्दृशा॒ना ॥
பசுக்களைப்போல பிரகாசமும் நலன் தருபவளும் பரவுபவளுமான அவள், நதி வெள்ளம்போல அகலமாகப் பரவினாள்; யாருக்கும் தீங்கு செய்யாமல், தெய்வீக விதிகளை அறிந்து, சூரியனின் கதிர்களால் காட்சியளிக்கிறாள்.
1.92.13
उष॒स्तच्चि॒त्रमा भ॑रा॒स्मभ्यं॑ वाजिनीवति ।
येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे ॥
உஷாவே, அந்த அற்புதமான செல்வத்தை எங்களுக்குக் கொண்டு வா, வலிமை மிக்கவளே; அதனால் நாங்கள் மக்களையும் பேரப்பிள்ளைகளையும் நிலைநிறுத்துவோம்.
1.92.14
उषो॑ अ॒द्येह गो॑मति॒ अश्वा॑वति विभावरि ।
रे॒वद॒स्मे व्यु॑च्छ सूनृतावति ॥
உஷாவே, இன்று இங்கு பசுக்களும் குதிரைகளும் நிறைந்து, ஒளிர்ந்து, செல்வம் பொழிந்து எங்களுக்காக விடியட்டும்; உண்மை மொழியால் நிறைந்தவளே.
1.92.15
यु॒क्ष्वा हि वा॑जिनीवति॒ अश्वाँ॑ अ॒द्यारु॒णाँ उ॑षः ।
अथा॑ नो॒ विश्वा॒ सौभ॑गा॒न्या व॑ह ॥
வலிமை மிக்க உஷாவே, இன்று செந்நிற குதிரைகளைப் பூட்டு; பின்பு எங்களுக்கு எல்லா நற்பேறுகளையும் கொண்டு வா.
1.92.16
अश्वि॑ना व॒र्तिर॒स्म~दा गोम॑द्दस्रा॒ हिर॑ण्यवत् ।
अ॒र्वाग्रथं॒ सम॑नसा॒ नि य॑च्छतम् ॥
அஸ்வினர்களே, எங்களை நோக்கி வழி பசுக்களும் பொன்னும் நிறைந்ததாக வரட்டும்; கொடையாளிகளே, ஒரே மனத்துடன் உங்கள் தேரை இங்கே நிறுத்துங்கள்.
1.92.17
यावि॒त्था श्लोक॒मा दि॒वो ज्योति॒र्जना॑य च॒क्रथुः॑ ।
आ न॒ ऊर्जं॑ वहतमश्विना यु॒वम् ॥
இவ்வாறு வானிலிருந்து புகழுரையை ஒளியாக மனிதர்களுக்குத் தந்த நீங்கள் இருவரே, அஸ்வினர்களே, நீங்கள் இருவரும் எங்களுக்கு உணவையும் வலிமையையும் கொண்டு வாருங்கள்.
1.92.18
एह दे॒वा म॑यो॒भुवा॑ द॒स्रा हिर॑ण्यवर्तनी ।
उ॒ष॒र्बुधो॑ वहन्तु॒ सोम॑पीतये ॥
இங்கே வரட்டும் அந்த இரு தேவர்கள், நலம் தருபவர்கள், கொடையாளிகள், பொன் சக்கரமுடையவர்கள்; விடியலில் விழித்தெழுந்த தேவர்கள் சோமபானத்திற்காக அவர்களை அழைத்து வரட்டும்.