ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.104.1
असा॑वि॒ सोमः॑ पुरुहूत॒ तुभ्यं॒ हरि॑भ्यां य॒ज्ञमुप॑ याहि॒ तूय॑म् ।
तुभ्यं॒ गिरो॒ विप्र॑वीरा इया॒ना द॑धन्वि॒र इ॑न्द्र॒ पिबा॑ सु॒तस्य॑ ॥
ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ ହୋଇଛି। ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହ ଶୀଘ୍ର ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ। ବିପ୍ରବୀରମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉଠୁଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ପାନ କର।
10.104.2
अ॒प्सु धू॒तस्य॑ हरिवः॒ पिबे॒ह नृभिः॑ सु॒तस्य॑ ज॒ठरं॑ पृणस्व ।
मि॒मि॒क्षुर्यमद्र॑य इन्द्र॒ तुभ्यं॒ तेभि॑र्वर्धस्व॒ मद॑मुक्थवाहः ॥
ପାଣିରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ ସୋମ, ହେ ହରିବାନ, ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ନିଷ୍କାଶିତ ତାହା ପାନ କର; ତାହାର ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ପଥରରେ ପେଷା ହୋଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ। ଏଥିରେ ବଢ଼, ହେ ଉକ୍ଥବାହ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
10.104.3
प्रोग्रां पी॒तिं वृष्ण॑ इयर्मि स॒त्यां प्र॒यै सु॒तस्य॑ हर्यश्व॒ तुभ्य॑म् ।
इन्द्र॒ धेना॑भिरि॒ह मा॑दयस्व धी॒भिर्विश्वा॑भिः॒ शच्या॑ गृणा॒नः ॥
ବଳବାନ ପାଇଁ ମୁଁ ସତ୍ୟ, ପ୍ରବଳ ପେୟ ପଠାଉଛି; ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ, ହେ ହରିଶ୍ୱା, ତୁମ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଗାଈ ଦୁଗ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି।
10.104.4
ऊ॒ती श॑चीव॒स्तव॑ वी॒र्ये॑ण॒ वयो॒ दधा॑ना उ॒शिज॑ ऋत॒ज्ञाः ।
प्र॒जाव॑दिन्द्र॒ मनु॑षो दुरो॒णे त॒स्थुर्गृ॒णन्तः॑ सध॒माद्या॑सः ॥
ହେ ଶଚୀବାନ, ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ବଳ ଧାରଣ କରି, ପ୍ରେରିତ, ଋତ ଜାଣୁଥିବା, ସହଭୋଜୀ ସ୍ତୋତାମାନେ ଠିଆ ହେଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଗୃହରେ ସନ୍ତାନ ସହ, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି।
10.104.5
प्रणी॑तिभिष्टे हर्यश्व सु॒ष्टोः सु॑षु॒म्नस्य॑ पुरु॒रुचो॒ जना॑सः ।
मंहि॑ष्ठामू॒तिं वि॒तिरे॒ दधा॑नाः स्तो॒तार॑ इन्द्र॒ तव॑ सू॒नृता॑भिः ॥
ହେ ହରିଶ୍ୱା, ନିପୁଣ ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ, ତୁମ — ଭଲ ନିଷ୍କାଶିତ, ଦୂରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ — ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସର୍ବାଧିକ ବଳବାନ ରକ୍ଷା ଧାରଣ କରି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସତ୍ୟ ଗୀତ ସହ ସ୍ତୋତାମାନେ।
10.104.6
उप॒ ब्रह्मा॑णि हरिवो॒ हरि॑भ्यां॒ सोम॑स्य याहि पी॒तये॑ सु॒तस्य॑ ।
इन्द्र॑ त्वा य॒ज्ञः क्षम॑माणमानड्दा॒श्वाँ अ॑स्यध्व॒रस्य॑ प्रके॒तः ॥
ହେ ହରିବାନ, ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଡ଼କୁ ଆସ, ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତି କରି ଯଜ୍ଞ ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ କଲା; ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନର ଯଜ୍ଞର ପଥ-ଦୀପ।
10.104.7
स॒हस्र॑वाजमभिमाति॒षाहं॑ सु॒तेर॑णं म॒घवा॑नं सुवृ॒क्तिम् ।
उप॑ भूषन्ति॒ गिरो॒ अप्र॑तीत॒मिन्द्रं॑ नम॒स्या ज॑रि॒तुः प॑नन्त ॥
ହଜାର ଧନର ଅଧିକାରୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ସୋମରସ ଦାତା, ଉଦାର, ସୁନ୍ଦର ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅଜେୟ, ସ୍ତୋତାଙ୍କ ବାଣୀ ଓ ନମସ୍କାର ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
10.104.8
स॒प्तापो॑ दे॒वीः सु॒रणा॒ अमृ॑क्ता॒ याभिः॒ सिन्धु॒मत॑र इन्द्र पू॒र्भित् ।
न॒व॒तिं स्रो॒त्या नव॑ च॒ स्रव॑न्तीर्दे॒वेभ्यो॑ गा॒तुं मनु॑षे च विन्दः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ, ଅବାଧ ସାତ ଜଳ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସିନ୍ଧୁ ପାର ହେଲ; ହେ ଦୁର୍ଗଭେଦୀ, ଦେବତା ଓ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ନବେ ଓ ନଅ ପ୍ରବାହୀ ଧାରାରେ ପଥ ପାଇଲ।
10.104.9
अ॒पो म॒हीर॒भिश॑स्तेरमु॒ञ्चोऽजा॑गरा॒स्वधि॑ दे॒व एकः॑ ।
इन्द्र॒ यास्त्वं वृ॑त्र॒तूर्ये॑ च॒कर्थ॒ ताभि॑र्वि॒श्वायु॑स्त॒न्वं॑ पुपुष्याः ॥
ମହାନ ଜଳକୁ ଆକ୍ରମଣ ଭୟରୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତ କଲ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଜାଗିଲ; ତୁମେ ଏକା ଦେବ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ବୃତ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ କରିଥିବା କର୍ମରେ ଆମ ଶରୀରକୁ ପୂର୍ଣ ଆୟୁଷରେ ପୋଷଣ କର।
10.104.10
वी॒रेण्यः॒ क्रतु॒रिन्द्रः॑ सुश॒स्तिरु॒तापि॒ धेना॑ पुरुहू॒तमी॑ट्टे ।
आर्द॑यद्वृ॒त्रमकृ॑णोदुलो॒कं स॑सा॒हे श॒क्रः पृत॑ना अभि॒ष्टिः ॥
ବୀରତ୍ୱର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତିପ୍ରାପ୍ତ, ଗୀତ ସହିତ, ବହୁ ଆହୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ସେ ବୃତ୍ରକୁ ବିଦାରଣ କଲେ, ମୁକ୍ତ ଆକାଶ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଶକ୍ର ସେନାମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ, ସେ ବିଜୟୀ।
10.104.11
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ମଙ୍ଗଳଦାୟକ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବା; ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନେତା, ଶୁଣନ୍ତା, ଉଗ୍ର, ସହାୟତା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଆଘାତକାରୀ, ଧନ ଜୟକାରୀ।