ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.72

10.72.1

दे॒वानां॒ नु व॒यं जाना॒ प्र वो॑चाम विप॒न्यया॑ ।
उ॒क्थेषु॑ श॒स्यमा॑नेषु॒ यः पश्या॒दुत्त॑रे यु॒गे ॥

હવે અમે દેવોના જન્મો વિવેકી વાણીથી કહીશું; પછીના યુગમાં જે જોશે, તે ગવાતા સ્તોત્રોમાં તે જાણે.

ब्रह्म॑ण॒स्पति॑रे॒ता सं क॒र्मार॑ इवाधमत् ।
दे॒वानां॑ पू॒र्व्ये यु॒गे अस॑तः॒ सद॑जायत ॥

બ્રહ્મણસ્પતિએ આ બધાને લુહાર જેમ એકસાથે ઘડ્યું; દેવોના પૂર્વયુગમાં અસતમાંથી સત જન્મ્યું.

दे॒वानां॑ यु॒गे प्र॑थ॒मे अस॑तः॒ सद॑जायत ।
तदाशा॒ अन्व॑जायन्त॒ तदु॑त्ता॒नप॑द॒स्परि॑ ॥

દેવોના પ્રથમ યુગમાં અસતમાંથી સત જન્મ્યું; તેમાંથી જ દિશાઓ જન્મી, ઉત્તાનપદથી ચારેબાજુ.

भूर्ज॑ज्ञ उत्ता॒नप॑दो भु॒व आशा॑ अजायन्त ।
अदि॑ते॒र्दक्षो॑ अजायत॒ दक्षा॒द्वदि॑तिः॒ परि॑ ॥

ઉત્તાનપદથી ભૂમિ જન્મી; સતમાંથી દિશાઓ જન્મી. અદિતિથી દક્ષ જન્મ્યા, અને દક્ષથી અદિતિ ચારેબાજુ.

अदि॑ति॒र्ह्यज॑निष्ट॒ दक्ष॒ या दु॑हि॒ता तव॑ ।
तां दे॒वा अन्व॑जायन्त भ॒द्रा अ॒मृत॑बन्धवः ॥

હે દક્ષ, તારી પુત્રી અદિતિ ખરેખર જન્મી; તેનાથી દેવો જન્મ્યા — શુભ, અમૃતના બંધુઓ.

यद्दे॑वा अ॒दः स॑लि॒ले सुसं॑रब्धा॒ अति॑ष्ठत ।
अत्रा॑ वो॒ नृत्य॑तामिव ती॒व्रो रे॒णुरपा॑यत ॥

હે દેવો, તમે તે જળમાં અતિ ઉત્સાહથી ઊભા રહ્યા ત્યારે, નર્તકોની જેમ તીવ્ર ધૂળ ઊડી.

यद्दे॑वा॒ यत॑यो यथा॒ भुव॑ना॒न्यपि॑न्वत ।
अत्रा॑ समु॒द्र आ गू॒ळ्हमा सूर्य॑मजभर्तन ॥

હે દેવો, યતિઓની જેમ જ્યારે તમે ભુવનોને ફુલાવ્યા, ત્યારે અહીં સમુદ્રમાં છુપાયેલા સૂર્યને તમે ઊંચે ધારણ કર્યો.

अ॒ष्टौ पु॒त्रासो॒ अदि॑ते॒र्ये जा॒तास्त॒न्व॑स्परि॑ ।
दे॒वाँ उप॒ प्रैत्स॒प्तभिः॒ परा॑ मार्ता॒ण्डमा॑स्यत् ॥

અદિતિના આઠ પુત્રો, જે તેના શરીરમાંથી જન્મ્યા; તે સાત સાથે દેવો તરફ આગળ ગઈ; માર્તાંડને તેણે દૂર ફેંકી દીધો.

स॒प्तभिः॑ पु॒त्रैरदि॑ति॒रुप॒ प्रैत्पू॒र्व्यं यु॒गम् ।
प्र॒जायै॑ मृ॒त्यवे॑ त्व॒त्पुन॑र्मार्ता॒ण्डमाभ॑रत् ॥

સાત પુત્રો સાથે અદિતિ આગળ ગઈ, પ્રથમ યુગ તરફ; જન્મ અને મૃત્યુ માટે તમારાથી દૂર, તે ફરી માર્તાંડને પાછો લાવી.