ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.12.1
यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान्दे॒वो दे॒वान्क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत् ।
यस्य॒ शुष्मा॒द्रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ଯେ ପ୍ରଥମ, ମନସ୍ବୀ, ଦେବତା; ନିଜ ସଂକଳ୍ପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଯାହାର ବଳରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲେ; ଯାହାର ବୀର୍ଯ୍ୟ-ମହିମାରେ — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.2
यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द्यः पर्व॑ता॒न्प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात् ।
यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
କମ୍ପୁଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଯେ ସ୍ଥିର କଲା; ଅତି ଚଞ୍ଚଳ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଯେ ଶାନ୍ତ କଲା; ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଯେ ମାପିଲା, ଆକାଶକୁ ଯେ ଧରି ରଖିଲା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.3
यो ह॒त्वाहि॒मरि॑णात्स॒प्त सिन्धू॒न्यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ ।
यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक्स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଅହିକୁ ବଧ କରି ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲା; ବଳର ଗୁଆଳରୁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ବାହାର କଲା; ଦୁଇ ପଥରର ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ଦେଉଥିବା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.4
येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं॒ वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ ।
श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वाँ ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଏହି ସବୁ ବୀରକର୍ମ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେଲା; ଦାସକୁ ଗୁପ୍ତରେ ତାହାର ହୀନ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ଠେଲିଦେଲା; କୁକୁରପରି ଧାଇଁ, ଜୟ କରି, ପୁରସ୍କାର ପାଇ ଶତ୍ରୁର ସମ୍ପଦ ଛଡ଼ାଇ ନେଲା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.5
यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॑ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम् ।
सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
'ସେ ଭୟଙ୍କର କେଉଁଠି?' ଲୋକେ ପଚାରନ୍ତି; 'ସେ ନାହିଁ, ତାହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ' ବୋଲନ୍ତି — ସେ ଶତ୍ରୁର ସମ୍ପଦକୁ ପ୍ରଜାପରି ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ; ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅର୍ପଣ କର — ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.6
यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः ।
यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଦରିଦ୍ରକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା; ନିର୍ବଳକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା; ଯାଚକ ପୁରୋହିତ ଓ ସ୍ତୋତ୍ରକାରୀ ଗାୟକର ସହାୟ; ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀର ରକ୍ଷକ, ବାନ୍ଧିଥିବା ପଥରରେ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନ ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗାଲବାଲା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.7
यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः ।
यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯାହାର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ଗାଈ ଓ ଗ୍ରାମସମୂହ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ସମସ୍ତ ରଥ ଅଛନ୍ତି; ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଜଳର ନେତା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.8
यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑र उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ ।
स॒मा॒नं चि॒द्रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯାହାର ଭୟରେ ଦୁଇ ଲୋକ — ଦୂର ଓ ନିକଟର ଶତ୍ରୁମାନେ — ଏକତ୍ର କମ୍ପନ୍ତି; ଏକ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦୁହେଁ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ତାହାକୁ ଡାକନ୍ତି — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.9
यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते ।
यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯାହା ବିନା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବିଜୟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାହାକୁ ଡାକନ୍ତି; ଯିଏ ସକଳର ସମକକ୍ଷ ହେଲେ, ଯିଏ ଅଚ୍ୟୁତ — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.10
यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमाना॒ञ्च्छर्वा॑ ज॒घान॑ ।
यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯିଏ ଶାଶ୍ୱତ ରହୁଥିବା, ବଡ଼ ପାପ ବହନକାରୀ, ଅଜ୍ଞ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଜ୍ରରେ ପ୍ରହାର କରି ପକାଇଲେ; ଯିଏ ବିରୋଧୀକୁ କିଛି ଫେରାଇ ଦିଏ ନାହିଁ, କଠୋରକୁ — ଦସ୍ୟୁର ହନ୍ତା — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.11
यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत् ।
ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ପର୍ବତରେ ବାସ କରୁଥିବା ଶମ୍ବରକୁ ଚାଳିଶତମ ବର୍ଷରେ ଖୋଜି ପାଇଥିଲେ; ଉଠୁଥିବା ଅହିକୁ — ଶୋଇଥିବା ଦାନୁକୁ — ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.12
यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त्सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न् ।
यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द्वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯିଏ ସପ୍ତରଶ୍ମି, ବୃଷଭ, ବଳବାନ, ଯିଏ ପ୍ରବାହ ପାଇଁ ସାତ ନଦୀ ଛାଡ଼ିଲେ; ଯିଏ ରୌହିଣକୁ ଝଟକା ଦେଲେ — ବଜ୍ରବାହୁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠୁଥିବାକୁ — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.13
द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते ।
यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ନତ ହୁଅନ୍ତି; ତାଙ୍କ ବଳରୁ ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପନ୍ତି। ଯେ ସୋମପାୟୀ, ଦୃଢ଼, ବଜ୍ରବାହୁ, ଯାହାର ହାତରେ ବଜ୍ର — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.14
यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती ।
यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ଯିଏ ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ, ରାନ୍ଧୁଣିଆ, ସ୍ତୁତିକାରୀ ଓ ପ୍ରୟାସୀକୁ ନିଜ ସାହାଯ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରେ; ଯାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା ବଢ଼େ, ଯାହାର ସୋମ, ଯାହାର ଏହି ଧନ — ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.12.15
यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द्वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः ।
व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
ଯିଏ ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ ଓ ରାନ୍ଧୁଣିଆକୁ ଉଦାରତାରେ ବଳ ଦିଏ — ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସତ୍ୟ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସର୍ବଦା ତୁମର ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ, ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞବାକ୍ୟ କହିବା।