Ṛgveda · Sūkta 2.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.12.1
यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान्दे॒वो दे॒वान्क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत् ।
यस्य॒ शुष्मा॒द्रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der, gleich bei der Geburt der Erste, weise und göttlich, übertraf die Götter durch seinen Willen; vor dessen Macht die beiden Welten zitterten, und durch die Größe von dessen männlicher Kraft — o Menschen, das ist Indra.
2.12.2
यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द्यः पर्व॑ता॒न्प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात् ।
यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der die zitternde Erde festigte, die sehr erregten Berge beruhigte; der den weiten Luftraum vermaß und den Himmel stützte — o Menschen, das ist Indra.
2.12.3
यो ह॒त्वाहि॒मरि॑णात्स॒प्त सिन्धू॒न्यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ ।
यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक्स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der, nachdem er die Schlange erschlagen, die sieben Flüsse befreite; der die Kühe aus Valas Hürde trieb; der das Feuer zwischen den beiden Steinen erzeugte, der im Kampf den Sieg bringt — o Menschen, das ist Indra.
2.12.4
येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं॒ वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ ।
श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वाँ ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Durch den all diese Heldentaten vollbracht wurden; der den Feind heimlich in seine niedere Farbe stürzte; der, wie ein Hund laufend, siegend und den Preis gewinnend, die Reichtümer des Feindes raubte — o Menschen, das ist Indra.
2.12.5
यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॑ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम् ।
सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Man fragt: „Wo ist jener Wilde?“ und sagt: „Er ist nicht, er existiert nicht“ — doch er zerbricht die Reichtümer des Feindes, als wären sie ein Volk; o Menschen, setzt euer Vertrauen auf ihn — das ist Indra.
2.12.6
यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः ।
यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der den Armen anspornt und den Schwachen antreibt; der Helfer des bittenden Priesters und des preisenden Sängers; der Beschützer dessen, der den Soma presst, mit strahlenden Wangen bei den angeschirrten Steinen — o Menschen, das ist Indra.
2.12.7
यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः ।
यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Wessen die Pferde in den Gegenden sind, wessen die Kühe und Siedlungen, wessen alle Wagen sind; er, der die Sonne und die Uṣas hervorbrachte, der Führer der Wasser — o Menschen, das ist Indra.
2.12.8
यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑र उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ ।
स॒मा॒नं चि॒द्रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Vor dem die beiden Welten gemeinsam zittern — die fernen und die nahen Feinde, beide — und die beiden, auf einem Wagen stehend, rufen ihn getrennt an; o Menschen, das ist Indra.
2.12.9
यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते ।
यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Ohne den die Menschen nicht siegen; den die Kämpfenden um Schutz anrufen; der dem Ganzen gleich wurde, der Unerschütterliche — o Menschen, das ist Indra.
2.12.10
यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमाना॒ञ्च्छर्वा॑ ज॒घान॑ ।
यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der mit dem Donnerkeil die Ahnungslosen niederschlug, die ewig eine große Schuld trugen; der dem Gegner nichts zurückgibt, dem Harten — der Töter des Dasyu — o Menschen, das ist Indra.
2.12.11
यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत् ।
ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der im vierzigsten Herbst den Śambara fand, der in den Bergen wohnte; der die sich erhebende Schlange schlug, Dānu, der schlafend lag — o Menschen, das ist Indra.
2.12.12
यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त्सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न् ।
यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द्वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Der Siebenstrahlige, der Stier, der Mächtige, der die sieben Flüsse zum Fließen entließ; der den Rohiṇa erschütterte — der Donnerkeilarmige gegen den zum Himmel Aufsteigenden — o Menschen, das ist Indra.
2.12.13
द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते ।
यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Vor ihm verneigen sich Himmel und Erde, und vor seiner Kraft zittern die Berge. Er, der Soma trinkt, fest, mit dem Donnerkeil als Arm, den Donnerkeil in der Hand — er, o Menschen, ist Indra.
2.12.14
यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती ।
यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
Er, der mit seiner Hilfe den Somapresser, den Koch, den Preisenden und den Strebenden beschützt; dessen Gebet wächst, dessen der Soma ist, dessen dieser Reichtum ist — er, o Menschen, ist Indra.
2.12.15
यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द्वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः ।
व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
Er, der dem Somapresser und dem Koch großzügig Kraft gibt — er ist wahrhaftig wirklich. O Indra, mögen wir dir stets lieb sein, mit guten Helden, und dir das Opferwort sprechen.