ரிக் வேதம் · சூக்தம் 2.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.12.1
यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान्दे॒वो दे॒वान्क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत् ।
यस्य॒ शुष्मा॒द्रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
பிறந்தவுடனேயே முதல்வனாய், மனமுடையோனாய், தேவனாய் இருப்பவன்; தன் செயலால் தேவர்களை மிஞ்சியவன்; அவனுடைய வலிமையால் இரு உலகங்களும் அஞ்சின; அவனுடைய வீரியத்தின் மகிமையால் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.2
यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द्यः पर्व॑ता॒न्प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात् ।
यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
நடுங்கிய பூமியை உறுதிப்படுத்தியவன்; மிகக் கலங்கிய மலைகளை அமைதிப்படுத்தியவன்; விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தை அளந்தவன், வானத்தைத் தாங்கியவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.3
यो ह॒त्वाहि॒मरि॑णात्स॒प्त सिन्धू॒न्यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ ।
यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक्स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
அகியைக் கொன்று ஏழு நதிகளை விடுவித்தவன்; வலனின் தொழுவத்திலிருந்து பசுக்களை ஓட்டி விடுவித்தவன்; இரு கற்களுக்கு நடுவில் அக்னியை உண்டாக்கியவன், போர்களில் வெற்றியைத் தருபவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.4
येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं॒ वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ ।
श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वाँ ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
இவை அனைத்தும் வீரச் செயல்களாகச் செய்யப்பட்டன; தாசனை அவனது தாழ்ந்த நிலைக்கு மறைவாகத் தள்ளியவன்; வேட்டைநாய் போல வென்று பரிசைப் பெற்று, எதிரியின் செல்வங்களைப் பறித்தவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.5
यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॑ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम् ।
सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
'அந்த பயங்கரன் எங்கே?' என்று மக்கள் கேட்கிறார்கள்; 'அவன் இல்லை, அவன் இருப்பதில்லை' என்றும் சொல்கிறார்கள் — அவனோ எதிரியின் செல்வங்களை விட்டு மக்களைப் போல உடைக்கிறான்; ஓ மக்களே, இவனுக்கு நம்பிக்கையை அர்ப்பணியுங்கள் — அவனே இந்திரன்.
2.12.6
यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः ।
यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ஏழையை ஊக்குவிப்பவன்; வலியோனை ஊக்குவிப்பவன்; வேண்டிக்கொள்ளும் பூசாரியின், பாடுபவரின் துணையாக இருப்பவன்; சோமத்தைப் பிழிந்தவனின் காவலனாகிய, பூட்டிய கற்களுடன் சோமம் பிழியப்படும்போது அருகில் இருக்கும் பிரகாசமான கன்னமுடையவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.7
यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः ।
यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
எவனுடைய குதிரைகள் திசைகளில் உள்ளனவோ, எவனுடைய பசுக்களும் குடியிருப்புகளும் உள்ளனவோ, எவனுடைய அனைத்து தேர்களும் உள்ளனவோ; சூரியனையும் உஷஸையும் உண்டாக்கியவன், நீர்களின் தலைவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.8
यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑र उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ ।
स॒मा॒नं चि॒द्रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
எவனுக்கு அஞ்சி இரு உலகங்களும் ஒன்றாக நடுங்குகின்றனவோ — தொலைவிலும் அருகிலும் உள்ள இரு பக்கத்து எதிரிகளும்; ஒரே தேரில் நின்றபடி இருவரும் தனித்தனியாக அவனை அழைக்கின்றனர் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.9
यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते ।
यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत्स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
அவன் இன்றி மனிதர்கள் வெற்றி பெறுவதில்லை; போரிடும் மக்கள் பாதுகாப்புக்காக எவனை அழைக்கின்றனரோ; எல்லாவற்றுக்கும் இணையானவனாக ஆனவன், அசையாதவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.10
यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमाना॒ञ्च्छर्वा॑ ज॒घान॑ ।
यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
நிலையாக இருந்து பெரிய பாவத்தைச் சுமந்த, உணராத மக்களை வஜ்ரத்தால் வீழ்த்தியவன்; எதிர்ப்பவனுக்கு எதையும் திருப்பித் தராதவன், கடினமானவனுக்கு — தஸ்யுவைக் கொன்றவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.11
यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत् ।
ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
மலைகளில் வாழ்ந்த ஷம்பரனை நாற்பதாம் ஆண்டில் கண்டுபிடித்தவன்; எழும் அகியை — படுத்திருந்த தானுவை — வீழ்த்தியவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.12
यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त्सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न् ।
यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द्वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
ஏழு கதிர்களுள்ளவனும், காளையும், வலிமையுள்ளவனும் ஆனவன், ஓட ஏழு ஆறுகளை விடுவித்தவன்; ரௌஹிணனை அசைத்தவன் — வஜ்ரக்கையன், வானில் ஏறுபவனை — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.13
द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते ।
यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
அவனுக்கு வானமும் பூமியும் வணங்குகின்றன; அவனுடைய வலிமையால் மலைகள் அதிர்கின்றன. சோமத்தைப் பருகுபவனும், உறுதியானவனும், வஜ்ரத்தை புயமாகக் கொண்டவனும், கையில் வஜ்ரம் ஏந்தியவனுமாகிய அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
2.12.14
यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती ।
यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥
சோமத்தைப் பிழிபவனையும், சமைப்பவனையும், துதிப்பவனையும், முயல்பவனையும் தன் துணையால் காப்பவன்; எவனுடைய துதி வளர்கிறதோ, எவனுக்கு சோமம் உண்டோ, எவனுடைய இந்தச் செல்வம் உண்டோ — மக்களே, அவனே இந்திரன்.
2.12.15
यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द्वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः ।
व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
சோமத்தைப் பிழிபவனுக்கும் சமைப்பவனுக்கும் கொடையாளியாக வலிமையை அளிப்பவன்; அவன் உண்மையாகவே சத்தியமானவன். இந்திரா, நாங்கள் எப்போதும் உனக்கு இனியவர்களாக, நல்ல வீரர்களுடன் இருந்து, உனக்காக யாகப் பாடலைச் சொல்வோமாக.