ऋग्वेद · सूक्त 2.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.15.1
प्र घा॒ न्व॑स्य मह॒तो म॒हानि॑ स॒त्या स॒त्यस्य॒ कर॑णानि वोचम् ।
त्रिक॑द्रुकेष्वपिबत्सु॒तस्य॑ अ॒स्य मदे॒ अहि॒मिन्द्रो॑ जघान ॥
त्या महानाची महान सत्यकर्मे आता मी सांगतो. त्रिकद्रुकांमध्ये पिळलेला सोम पिऊन, त्या मदात इंद्राने अहीला ठार केले.
2.15.2
अ॒वं॒शे द्याम॑स्तभायद्बृ॒हन्त॒मा रोद॑सी अपृणद॒न्तरि॑क्षम् ।
स धा॑रयत्पृथि॒वीं प॒प्रथ॑च्च॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
आधाराशिवाय त्याने विशाल द्युलोकाला धरून ठेवले; दोन्ही लोक भरून अंतरिक्षही पूर्ण केले. त्याने पृथ्वीला धारण करून पसरवले; सोमाच्या त्या मदात इंद्राने हे सर्व केले.
2.15.3
सद्मे॑व॒ प्राचो॒ वि मि॑माय॒ मानै॒र्वज्रे॑ण॒ खान्य॑तृणन्न॒दीना॑म् ।
वृथा॑सृजत्प॒थिभि॑र्दीर्घया॒थैः सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
आसनासारखे त्याने पूर्व दिशा आपल्या मापांनी मोजल्या; वज्राने नद्यांच्या गुहा उघडल्या. लांब मार्गांनी जलप्रवाह सोडले; सोमाच्या त्या मदात इंद्राने हे केले.
2.15.4
स प्र॑वो॒ळ्हॄन्प॑रि॒गत्या॑ द॒भीते॒र्विश्व॑मधा॒गायु॑धमि॒द्धे अ॒ग्नौ ।
सं गोभि॒रश्वै॑रसृज॒द्रथे॑भिः॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
त्याने दभीतीच्या वाहकांना वेढले, त्यांची सर्व शस्त्रे पेटलेल्या अग्नीत जाळली. गायी, घोडे, रथ यांच्यासह सर्व काही एकत्र सोडले; सोमाच्या त्या मदात इंद्राने हे केले.
2.15.5
स ईं॑ म॒हीं धुनि॒मेतो॑ररम्णा॒त्सो अ॑स्ना॒तॄन॑पारयत्स्व॒स्ति ।
त उ॒त्स्नाय॑ र॒यिम॒भि प्र त॑स्थुः॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
त्यानेच महान गर्जणारा प्रवाह त्याच्या गतीपासून मुक्त केला; स्नान न केलेल्यांना कल्याणाकडे पार नेले. ते स्नान करून संपत्तीकडे पुढे गेले; सोमाच्या त्या मदात इंद्राने हे केले.
2.15.6
सोद॑ञ्चं॒ सिन्धु॑मरिणान्महि॒त्वा वज्रे॒णान॑ उ॒षसः॒ सं पि॑पेष ।
अ॒ज॒वसो॑ ज॒विनी॑भिर्विवृ॒श्चन्त्सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
त्यानेच उत्तरेकडे वाहणाऱ्या सिंधूला आपल्या महिमेने मुक्त केले; वज्राने उषेचा रथ एकत्र चिरडला. दुर्बलांना बलवानांसह हलवून कंपित केले; सोमाच्या त्या मदात इंद्राने हे केले.
2.15.7
स वि॒द्वाँ अ॑पगो॒हं क॒नीना॑मा॒विर्भव॒न्नुद॑तिष्ठत्परा॒वृक् ।
प्रति॑ श्रो॒ण स्था॒द्व्य॑नग॑चष्ट॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
कन्यांना लपवणारा कोण हे जाणून, प्रकट होऊन दुरून परतलेला तो उठला. तो कुशीवर स्थिर राहिला, अंधाला त्याने पाहिले; सोमाच्या धुंदीत इंद्राने ती कर्मे केली.
2.15.8
भि॒नद्व॒लमङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नो वि पर्व॑तस्य दृंहि॒तान्यै॑रत् ।
रि॒णग्रोधां॑सि कृ॒त्रिमा॑ण्येषां॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
अंगिरसांनी स्तविलेला इंद्र वलाला फोडून टाकला; पर्वताची दृढ बंधने विखुरली. त्यांनी केलेले अडथळे तोडले; सोमाच्या धुंदीत इंद्राने ती कर्मे केली.
2.15.9
स्वप्ने॑ना॒भ्युप्या॒ चुमु॑रिं॒ धुनिं॑ च ज॒घन्थ॒ दस्युं॒ प्र द॒भीति॑मावः ।
र॒म्भी चि॒दत्र॑ विविदे॒ हिर॑ण्यं॒ सोम॑स्य॒ ता मद॒ इन्द्र॑श्चकार ॥
झोपेच्या छलाने चुमुरीला वश करून, धुनीलाही तू मारलेस; दस्यूला, भयाला तू दूर केलेस. येथे रंभीलाही सोने सापडले; सोमाच्या धुंदीत इंद्राने ती कर्मे केली.
2.15.10
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
निश्चितपणे ती दक्षिणा, तुझा वर, स्तोत्रकर्त्याला मिळो, हे इंद्रा; ती ऐश्वर्यवान दक्षिणा देवो. स्तोत्रकर्त्यांना शिकव; भाग्य आम्हाला जाळू नये; सभेत सुवीर होऊन आम्ही महान वचने बोलू.