ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.17.1
तद॑स्मै॒ नव्य॑मङ्गिर॒स्वद॑र्चत॒ शुष्मा॒ यद॑स्य प्र॒त्नथो॒दीर॑ते ।
विश्वा॒ यद्गो॒त्रा सह॑सा॒ परी॑वृता॒ मदे॒ सोम॑स्य दृंहि॒तान्यैर॑यत् ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପରି ଏକ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଅ, ଯେବେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରାଚୀନ କର୍ମ ସହିତ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ସୋମର ଉଲ୍ଲାସରେ ସେ ନିଜ ବଳରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଗୋଶାଳାର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଚାଳନ କରି ଭାଙ୍ଗନ୍ତି।
2.17.2
स भू॑तु॒ यो ह॑ प्रथ॒माय॒ धाय॑स॒ ओजो॒ मिमा॑नो महि॒मान॒माति॑रत् ।
शूरो॒ यो यु॒त्सु त॒न्वं॑ परि॒व्यत॑ शी॒र्षणि॒ द्यां म॑हि॒ना प्रत्य॑मुञ्चत ॥
ପ୍ରଥମ ଧାରଣ ପାଇଁ ନିଜ ବଳ ମାପି ନିଜ ମହିମାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସେ ହୁଅନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ବିଶାଳ ଶରୀର ବିସ୍ତାର କରି ମହିମାରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଧାରଣ କରିଥିବା ବୀର।
2.17.3
अधा॑कृणोः प्रथ॒मं वी॒र्यं॑ म॒हद्यद॒स्याग्रे॒ ब्रह्म॑णा॒ शुष्म॒मैर॑यः ।
र॒थे॒ष्ठेन॒ हर्य॑श्वेन॒ विच्यु॑ताः॒ प्र जी॒रयः॑ सिस्रते स॒ध्र्य॑क्पृथ॑क् ॥
ତେବେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ମହାନ ପରାକ୍ରମ କଲ; ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ କଲ। ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାବାଲାଙ୍କ ସହିତ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦ୍ରୁତ ଧାରା ସମୂହ ଆଗକୁ ବହେ, କେବେ ଏକତ୍ର, କେବେ ପୃଥକ।
2.17.4
अधा॒ यो विश्वा॒ भुव॑ना॒भि म॒ज्मने॑शान॒कृत्प्रव॑या अ॒भ्यव॑र्धत ।
आद्रोद॑सी॒ ज्योति॑षा॒ वह्नि॒रात॑नो॒त्सीव्य॒न्तमां॑सि॒ दुधि॑ता॒ सम॑व्ययत् ॥
ତେବେ ନିଜ ବଳରେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶାସକ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ତେବେ ଅଗ୍ନିବାହକ ଆଲୋକରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ବିସ୍ତାର କଲେ; ବୁଣୁଥିବା କନ୍ୟା (ଉଷା) ଅନ୍ଧକାରକୁ ଏକତ୍ର ଆବୃତ କଲେ।
2.17.5
स प्रा॒चीना॒न्पर्व॑तान्दृंह॒दोज॑साधरा॒चीन॑मकृणोद॒पामपः॑ ।
अधा॑रयत्पृथि॒वीं वि॒श्वधा॑यस॒मस्त॑भ्नान्मा॒यया॒ द्याम॑व॒स्रसः॑ ॥
ସେ ହିଁ ପ୍ରାଚୀନ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ବଳରେ ଦୃଢ଼ କଲେ; ଜଳଧାରାକୁ ତଳମୁଖା କଲେ। ସର୍ବଧାରକ ପୃଥିବୀକୁ ସେ ଧାରଣ କଲେ; ନିଜ ମାୟାରେ ଆଧାର ବିନା ନ ପଡ଼ିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।
2.17.6
सास्मा॒ अरं॑ बा॒हुभ्यां॒ यं पि॒ताकृ॑णो॒द्विश्व॑स्मा॒दा ज॒नुषो॒ वेद॑स॒स्परि॑ ।
येना॑ पृथि॒व्यां नि क्रिविं॑ श॒यध्यै॒ वज्रे॑ण ह॒त्व्यवृ॑णक्तुवि॒ष्वणिः॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ବଳବାନ ବାହୁର ଅଧିକାରୀ ବୀର ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ପିତା ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ, ଜନ୍ମରୁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ କରିଥିଲେ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପୃଥିବୀରେ ବଙ୍କା କ୍ରିବିକୁ ଶୋଇବା ପାଇଁ ବଜ୍ରରେ ଆଘାତ କରି ଗର୍ଜନକାରୀ (ଦ୍ୱାର) ଖୋଲିଲେ।
2.17.7
अ॒मा॒जूरि॑व पि॒त्रोः सचा॑ स॒ती स॑मा॒नादा सद॑स॒स्त्वामि॑ये॒ भग॑म् ।
कृ॒धि प्र॑के॒तमुप॑ मा॒स्या भ॑र द॒द्धि भा॒गं त॒न्वो॑ येन॑ मा॒महः॑ ॥
ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସେହି ଆସନରେ ସଂଯୁକ୍ତ ନାରୀ ପରି, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଯାଚେ। ଆମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ନିକଟକୁ ଆସ, ଧନ ଆଣ; ଆମ ଶରୀରକୁ ତାହାର ଅଂଶ ଦିଅ, ଯେପରି ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
2.17.8
भो॒जं त्वामि॑न्द्र व॒यं हु॑वेम द॒दिष्ट्वमि॒न्द्रापां॑सि॒ वाजा॑न् ।
अ॒वि॒ड्ढी॑न्द्र चि॒त्रया॑ न ऊ॒ती कृ॒धि वृ॑षन्निन्द्र॒ वस्य॑सो नः ॥
ଆନନ୍ଦଦାତା ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ତୁମେ ଦାତା, ତୁମେ କର୍ମ ଓ ବିଜୟ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ବୃଷ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନକାମୀ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
2.17.9
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ସତ୍ୟରେ ତୁମର ସେହି ଦକ୍ଷିଣା, ସ୍ତୁତିକାରୀକୁ ବର ଦେଇ ଧନବାନ ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ; ଭାଗ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ନ ପୋଡ଼ୁ। ସଭାରେ ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ମହାନ ସ୍ତୁତି ଗାଇବା।