ઋગ્વેદ · સૂક્ત 3.10

3.10.1

त्वाम॑ग्ने मनी॒षिणः॑ स॒म्राजं॑ चर्षणी॒नाम् ।
दे॒वं मर्ता॑स इन्धते॒ सम॑ध्व॒रे ॥

હે અગ્નિ, વિચારશીલ મનુષ્યો તને પ્રજાઓના સમ્રાટ દેવ તરીકે યજ્ઞમાં સારી રીતે પ્રજ્વલિત કરે છે.

त्वां य॒ज्ञेष्वृ॒त्विज॒मग्ने॒ होता॑रमीळते ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि॒ स्वे दमे॑ ॥

હે અગ્નિ, યજ્ઞોમાં યોગ્ય સમયે યજ્ઞ કરનાર હોતા તરીકે તેઓ તારી સ્તુતિ કરે છે. ઋતના રક્ષક બનીને તારા પોતાના ઘરમાં પ્રકાશ.

स घा॒ यस्ते॒ ददा॑शति स॒मिधा॑ जा॒तवे॑दसे ।
सो अ॑ग्ने धत्ते सु॒वीर्यं॒ स पु॑ष्यति ॥

જાતવેદ એવા તને જે સમિધાથી સેવે છે, તે, હે અગ્નિ, ઉત્તમ વીર્ય પામે છે; તે સમૃદ્ધ થાય છે.

स के॒तुर॑ध्व॒राणा॑म॒ग्निर्दे॒वेभि॒रा ग॑मत् ।
अ॒ञ्जा॒नः स॒प्त होतृ॑भिर्ह॒विष्म॑ते ॥

યજ્ઞોનો ધ્વજ એવો તે અગ્નિ દેવો સાથે અહીં આવે; સાત હોતાઓથી પોતાને શણગારીને, હવિષ્માન માટે.

प्र होत्रे॑ पू॒र्व्यं वचो॑ अ॒ग्नये॑ भरता बृ॒हत् ।
वि॒पां ज्योतीं॑षि॒ बिभ्र॑ते॒ न वे॒धसे॑ ॥

હોતા અગ્નિ માટે પ્રાચીન અને મહાન સ્તુતિવચન આગળ લાવો; કવિઓ જેમ પ્રકાશ ધારણ કરે તેમ, જ્ઞાની માટે.

अ॒ग्निं व॑र्धन्तु नो॒ गिरो॒ यतो॒ जाय॑त उ॒क्थ्यः॑ ।
म॒हे वाजा॑य॒ द्रवि॑णाय दर्श॒तः ॥

અમારા સ્તોત્રો અગ્નિને વધારે; જેમાંથી સ્તુત્ય જન્મ્યો; મહાન બળ માટે, ધન માટે, દર્શનીય તે પ્રગટ થયો.

अग्ने॒ यजि॑ष्ठो अध्व॒रे दे॒वान्दे॑वय॒ते य॑ज ।
होता॑ म॒न्द्रो वि रा॑जसि॒ अति॒ स्रिधः॑ ॥

હે અગ્નિ, યજ્ઞમાં અતિ પૂજ્ય થઈને ભક્ત માટે દેવોની પૂજા કર. હોતા અને આનંદદાયક બનીને તું શત્રુઓને દૂર હાંકીને ચમકે છે.

स नः॑ पावक दीदिहि द्यु॒मद॒स्मे सु॒वीर्य॑म् ।
भवा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ अन्त॑मः स्व॒स्तये॑ ॥

તું, હે પવિત્ર કરનાર અગ્નિ, અમારા માટે તેજસ્વી થઈને ચમક, અમને ઉત્તમ વીરસંતાન આપ. સ્તોતાઓની સૌથી નજીક રહીને કલ્યાણ માટે થા.

तं त्वा॒ विप्रा॑ विप॒न्यवो॑ जागृ॒वांसः॒ समि॑न्धते ।
ह॒व्य॒वाह॒मम॑र्त्यं सहो॒वृध॑म् ॥

તને, જ્ઞાની ઋષિઓ, ઉત્સુક અને જાગૃત થઈને સાથે પ્રજ્વલિત કરે છે — હવિ વહન કરનાર, અમર, બળથી વધારનાર તને.