ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 3.10

3.10.1

त्वाम॑ग्ने मनी॒षिणः॑ स॒म्राजं॑ चर्षणी॒नाम् ।
दे॒वं मर्ता॑स इन्धते॒ सम॑ध्व॒रे ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ಚಿಂತನಶೀಲರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಾಮ್ರಾಟ ದೇವನಾಗಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

त्वां य॒ज्ञेष्वृ॒त्विज॒मग्ने॒ होता॑रमीळते ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि॒ स्वे दमे॑ ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಹೋತೃವಾಗಿ ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಋತದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸು.

स घा॒ यस्ते॒ ददा॑शति स॒मिधा॑ जा॒तवे॑दसे ।
सो अ॑ग्ने धत्ते सु॒वीर्यं॒ स पु॑ष्यति ॥

ಜಾತವೇದನಾದ ನಿನಗೆ ಸಮಿಧೆಗಳಿಂದ ಯಾರು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು, ಅಗ್ನಿಯೇ, ಉತ್ತಮ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

स के॒तुर॑ध्व॒राणा॑म॒ग्निर्दे॒वेभि॒रा ग॑मत् ।
अ॒ञ्जा॒नः स॒प्त होतृ॑भिर्ह॒विष्म॑ते ॥

ಯಜ್ಞಗಳ ಧ್ವಜನಾದ ಆ ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿ; ಏಳು ಹೋತೃಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಹವಿಸ್ಸು ಉಳ್ಳವನಿಗಾಗಿ.

प्र होत्रे॑ पू॒र्व्यं वचो॑ अ॒ग्नये॑ भरता बृ॒हत् ।
वि॒पां ज्योतीं॑षि॒ बिभ्र॑ते॒ न वे॒धसे॑ ॥

ಹೋತೃವಾದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪುರಾತನವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ ಸ್ತುತಿವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮುಂದೆ ತನ್ನಿರಿ; ಕವಿಗಳು ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಾಗಿ.

अ॒ग्निं व॑र्धन्तु नो॒ गिरो॒ यतो॒ जाय॑त उ॒क्थ्यः॑ ।
म॒हे वाजा॑य॒ द्रवि॑णाय दर्श॒तः ॥

ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ; ಅದರಿಂದ ಸ್ತುತ್ಯನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಮಹಾ ಬಲಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ, ದರ್ಶನೀಯನಾದ ಅವನು ಪ್ರಕಟನಾದನು.

अग्ने॒ यजि॑ष्ठो अध्व॒रे दे॒वान्दे॑वय॒ते य॑ज ।
होता॑ म॒न्द्रो वि रा॑जसि॒ अति॒ स्रिधः॑ ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯನಾಗಿ, ಭಕ್ತನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸು. ಹೋತೃವಾಗಿ, ಆನಂದದಾಯಕನಾಗಿ ನೀನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀ.

स नः॑ पावक दीदिहि द्यु॒मद॒स्मे सु॒वीर्य॑म् ।
भवा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ अन्त॑मः स्व॒स्तये॑ ॥

ಆ ನೀನು, ಓ ಪವಿತ್ರಕಾರಕನಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮಗಾಗಿ ಬೆಳಗು, ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ವೀರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡು. ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪನಾಗಿ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಇರು.

तं त्वा॒ विप्रा॑ विप॒न्यवो॑ जागृ॒वांसः॒ समि॑न्धते ।
ह॒व्य॒वाह॒मम॑र्त्यं सहो॒वृध॑म् ॥

ಆ ನಿನ್ನನ್ನು, ಜ್ಞಾನಿ ಋಷಿಗಳು, ಉತ್ಸಾಹಿಗಳು, ಎಚ್ಚರದವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಉರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಹೊರುವವನೇ, ಅಮರನೇ, ಬಲದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಸುವವನೇ.