ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.26.1
वै॒श्वा॒न॒रं मन॑सा॒ग्निं नि॒चाय्या॑ ह॒विष्म॑न्तो अनुष॒त्यं स्व॒र्विद॑म् ।
सु॒दानुं॑ दे॒वं र॑थि॒रं व॑सू॒यवो॑ गी॒र्भी र॒ण्वं कु॑शि॒कासो॑ हवामहे ॥
ଧନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଆମେ କୁଶିକଗଣ ମନରେ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ହବିଷ୍ୟ ଥିବା ଆମେ ଅନୁଷତ୍ୟ ବଂଶୀୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜୁଥିବା, ଉଦାର, ଦେବ, ରଥର ଅଧିପତି ଓ ଆନନ୍ଦଦାତା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିରେ ଡାକୁ।
3.26.2
तं शु॒भ्रम॒ग्निमव॑से हवामहे वैश्वान॒रं मा॑त॒रिश्वा॑नमु॒क्थ्य॑म् ।
बृह॒स्पतिं॒ मनु॑षो दे॒वता॑तये॒ विप्रं॒ श्रोता॑र॒मति॑थिं रघु॒ष्यद॑म् ॥
ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ବୈଶ୍ୱାନର, ମାତରିଶ୍ୱାଙ୍କୁ, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ପ୍ରାର୍ଥନାର ପ୍ରଭୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ, ମନୁ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଦେବଯଜ୍ଞ ପାଇଁ; ଜ୍ଞାନୀ, ଶ୍ରୋତା, ଅତିଥି ଓ ଦ୍ରୁତଗତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
3.26.3
अश्वो॒ न क्रन्द॒ञ्जनि॑भिः॒ समि॑ध्यते वैश्वान॒रः कु॑शि॒केभि॑र्यु॒गेयु॑गे ।
स नो॑ अ॒ग्निः सु॒वीर्यं॒ स्वश्व्यं॒ दधा॑तु॒ रत्न॑म॒मृते॑षु॒ जागृ॑विः ॥
ଘୋଡ଼ା ପରି ହିଁ ହିଁ କରି ବୈଶ୍ୱାନର ଜନ୍ମରେ କୁଶିକଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞରେ ଏକତ୍ର ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେହି ଜାଗ୍ରତ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ବୀରତା, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଓ ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.26.4
प्र य॑न्तु॒ वाजा॒स्तवि॑षीभिर॒ग्नयः॑ शु॒भे सम्मि॑श्लाः॒ पृष॑तीरयुक्षत ।
बृ॒ह॒दुक्षो॑ म॒रुतो॑ वि॒श्ववे॑दसः॒ प्र वे॑पयन्ति॒ पर्व॑ताँ॒ अदा॑भ्याः ॥
ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ନିମାନେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଆଲୋକ ପାଇଁ ମିଳିତ ଅଗ୍ନିମାନେ ଦାଗଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ୀ ଯୋଡ଼ିଲେ; ବୃହଦୁକ୍ଷ, ସର୍ବଜ୍ଞ ମରୁତମାନେ ପର୍ବତ କମ୍ପାନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଜେୟ।
3.26.5
अ॒ग्नि॒श्रियो॑ म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टय॒ आ त्वे॒षमु॒ग्रमव॑ ईमहे व॒यम् ।
ते स्वा॒निनो॑ रु॒द्रिया॑ व॒र्षनि॑र्णिजः सिं॒हा न हे॒षक्र॑तवः सु॒दान॑वः ॥
ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କ ଶ୍ରୀ, ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟିକାରୀ ମରୁତଗଣ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଉଗ୍ର ବଳ ଓ ରକ୍ଷା ଚାହୁଁ; ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂଦୀପ୍ତ ରୁଦ୍ରପୁତ୍ର, ବର୍ଷା ମେଘରୁ ଜାତ, ସିଂହ ପରି, ଉଗ୍ରକର୍ମୀ, ଉଦାର।
3.26.6
व्रातं॑व्रातं ग॒णंग॑णं सुश॒स्तिभि॑र॒ग्नेर्भामं॑ म॒रुता॒मोज॑ ईमहे ।
पृष॑दश्वासो अनव॒भ्ररा॑धसो॒ गन्ता॑रो य॒ज्ञं वि॒दथे॑षु॒ धीराः॑ ॥
ଦଳ ଦଳ ହୋଇ, ଗଣ ଗଣ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତେଜ ଓ ମରୁତଙ୍କ ଓଜ ଚାହୁଁ; ଦାଗଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ନ ଘଟୁଥିବା ଧନ ଥିବା, ଧୀର ମରୁତମାନେ ସ୍ପର୍ଧାରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତି।
3.26.7
अ॒ग्निर॑स्मि॒ जन्म॑ना जा॒तवे॑दा घृ॒तं मे॒ चक्षु॑र॒मृतं॑ म आ॒सन् ।
अ॒र्कस्त्रि॒धातू॒ रज॑सो वि॒मानोऽज॑स्रो घ॒र्मो ह॒विर॑स्मि॒ नाम॑ ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ଜନ୍ମରୁ ଜାତବେଦା; ଘୃତ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି, ଅମୃତ ମୋର ସ୍ଥାନରେ ଅଛି। ମୁଁ ସ୍ତୁତି, ତ୍ରିଧା ଧାରଣକାରୀ, ଲୋକାନ୍ତରର ମାପକ; ଅକ୍ଷୟ ତାପ ଓ ଆହୁତି, ଏହା ହିଁ ମୋର ନାମ।
3.26.8
त्रि॒भिः प॒वित्रै॒रपु॑पो॒द्ध्य॑र्कं हृ॒दा म॒तिं ज्योति॒रनु॑ प्रजा॒नन् ।
वर्षि॑ष्ठं॒ रत्न॑मकृत स्व॒धाभि॒रादिद्द्यावा॑पृथि॒वी पर्य॑पश्यत् ॥
ତିନି ପବିତ୍ରକ ଦ୍ୱାରା ଅର୍କକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ, ହୃଦୟରୁ ମତିକୁ; ଆଲୋକକୁ ଜାଣି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତା'ପରେ ନିଜର ସ୍ୱଧା-ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଚାରିପଟେ ଦେଖିଲେ।
3.26.9
श॒तधा॑र॒मुत्स॒मक्षी॑यमाणं विप॒श्चितं॑ पि॒तरं॒ वक्त्वा॑नाम् ।
मे॒ळिं मद॑न्तं पि॒त्रोरु॒पस्थे॒ तं रो॑दसी पिपृतं सत्य॒वाच॑म् ॥
ଶହେ ଧାରାଯୁକ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ ଉତ୍ସ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପିତା; ମାତାପିତାଙ୍କ କୋଳରେ ଆନନ୍ଦିତ ସେହି ସତ୍ୟବାଦୀକୁ, ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।