Ṛgveda · Sūkta 3.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.26.1
वै॒श्वा॒न॒रं मन॑सा॒ग्निं नि॒चाय्या॑ ह॒विष्म॑न्तो अनुष॒त्यं स्व॒र्विद॑म् ।
सु॒दानुं॑ दे॒वं र॑थि॒रं व॑सू॒यवो॑ गी॒र्भी र॒ण्वं कु॑शि॒कासो॑ हवामहे ॥
Wir Kuśikas, nach Reichtum verlangend, rufen mit dem Geiste Vaiśvānara Agni an; wir, die Opfergaben bringen, rufen ihn mit Liedern, ihn aus dem Geschlecht der Anuṣatya, den Finder des Himmelslichts, den Freigebigen, Gott, Wagenlenker, Spender der Freude.
3.26.2
तं शु॒भ्रम॒ग्निमव॑से हवामहे वैश्वान॒रं मा॑त॒रिश्वा॑नमु॒क्थ्य॑म् ।
बृह॒स्पतिं॒ मनु॑षो दे॒वता॑तये॒ विप्रं॒ श्रोता॑र॒मति॑थिं रघु॒ष्यद॑म् ॥
Jenen leuchtenden Agni rufen wir um Hilfe an: Vaiśvānara, Mātariśvan, des Lobes würdig, Bṛhaspati, Herr des Gebets, zum göttlichen Dienst der Menschen des Manu, den Weisen, den Hörer, den Gast, den Schnellbewegten.
3.26.3
अश्वो॒ न क्रन्द॒ञ्जनि॑भिः॒ समि॑ध्यते वैश्वान॒रः कु॑शि॒केभि॑र्यु॒गेयु॑गे ।
स नो॑ अ॒ग्निः सु॒वीर्यं॒ स्वश्व्यं॒ दधा॑तु॒ रत्न॑म॒मृते॑षु॒ जागृ॑विः ॥
Wie ein wiehernder Hengst wird Vaiśvānara durch die Geburten gemeinsam von den Kuśikas bei jedem Ritus entzündet; möge jener wachsame Agni uns heldenhafte Kraft, gute Rosse und den bei den Unsterblichen bewahrten Schatz schenken.
3.26.4
प्र य॑न्तु॒ वाजा॒स्तवि॑षीभिर॒ग्नयः॑ शु॒भे सम्मि॑श्लाः॒ पृष॑तीरयुक्षत ।
बृ॒ह॒दुक्षो॑ म॒रुतो॑ वि॒श्ववे॑दसः॒ प्र वे॑पयन्ति॒ पर्व॑ताँ॒ अदा॑भ्याः ॥
Mögen die Feuer mit ihren Kräften hervorgehen; die für den Glanz vereinten Feuer haben die gefleckten Stuten angespannt; die Maruts, kräftig nährend und allwissend, lassen die Berge erbeben; sie sind unangreifbar.
3.26.5
अ॒ग्नि॒श्रियो॑ म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टय॒ आ त्वे॒षमु॒ग्रमव॑ ईमहे व॒यम् ।
ते स्वा॒निनो॑ रु॒द्रिया॑ व॒र्षनि॑र्णिजः सिं॒हा न हे॒षक्र॑तवः सु॒दान॑वः ॥
Maruts, deren Ruhm Agni ist, Allschaffende: wir suchen eure wilde Kraft und Hilfe. Selbstleuchtende Söhne Rudras, aus der Regenwolke geboren, Löwen gleich, von wildem Tun, freigebig.
3.26.6
व्रातं॑व्रातं ग॒णंग॑णं सुश॒स्तिभि॑र॒ग्नेर्भामं॑ म॒रुता॒मोज॑ ईमहे ।
पृष॑दश्वासो अनव॒भ्ररा॑धसो॒ गन्ता॑रो य॒ज्ञं वि॒दथे॑षु॒ धीराः॑ ॥
Schar für Schar, Heer für Heer, mit guten Lobpreisungen, suchen wir den Glanz Agnis und die Kraft der Maruts; die Gefleckte-Rosse, von unversiegbarem Reichtum, weise, kommen in den Wettkämpfen zum Opfer.
3.26.7
अ॒ग्निर॑स्मि॒ जन्म॑ना जा॒तवे॑दा घृ॒तं मे॒ चक्षु॑र॒मृतं॑ म आ॒सन् ।
अ॒र्कस्त्रि॒धातू॒ रज॑सो वि॒मानोऽज॑स्रो घ॒र्मो ह॒विर॑स्मि॒ नाम॑ ॥
Ich bin Agni, Jātavedas von Geburt; Ghee ist mein Blick, und Unsterblichkeit ist an meinem Ort. Ich bin der Lobgesang, der dreifach Tragende, der Messer des Weltraums; unvergängliche Glut und Opfergabe, das ist mein Name.
3.26.8
त्रि॒भिः प॒वित्रै॒रपु॑पो॒द्ध्य॑र्कं हृ॒दा म॒तिं ज्योति॒रनु॑ प्रजा॒नन् ।
वर्षि॑ष्ठं॒ रत्न॑मकृत स्व॒धाभि॒रादिद्द्यावा॑पृथि॒वी पर्य॑पश्यत् ॥
Mit drei Seihern reinigte er den Gesang, und mit dem Herzen den Gedanken; das Licht erkennend, schuf er den reichsten Schatz. Dann erblickte er mit seinen eigenen Kräften der Nahrung Himmel und Erde ringsum.
3.26.9
श॒तधा॑र॒मुत्स॒मक्षी॑यमाणं विप॒श्चितं॑ पि॒तरं॒ वक्त्वा॑नाम् ।
मे॒ळिं मद॑न्तं पि॒त्रोरु॒पस्थे॒ तं रो॑दसी पिपृतं सत्य॒वाच॑म् ॥
Der hunderstromige, unversiegbare Quell, der weise Vater der Sprechenden; ihn, der im Schoß seiner beiden Eltern frohlockt, den Wahrredenden, o Himmel und Erde, erfüllt.