ऋग्वेद · सूक्त 3.40

3.40.1

इन्द्र॑ त्वा वृष॒भं व॒यं सु॒ते सोमे॑ हवामहे ।
स पा॑हि॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ॥

हे इंद्रा, सोमाच्या अभिषवात वृषभरूप तुला आम्ही बोलावतो; त्या मधुर रसाचे पान कर.

इन्द्र॑ क्रतु॒विदं॑ सु॒तं सोमं॑ हर्य पुरुष्टुत ।
पिबा वृ॑षस्व॒ तातृ॑पिम् ॥

हे इंद्रा, कर्म जाणणाऱ्या, अभिषुत सोमाकडे ये; अनेकांनी स्तुती केलेल्या, पिऊन बलवान होऊन तृप्त हो.

इन्द्र॒ प्र णो॑ धि॒तावा॑नं य॒ज्ञं विश्वे॑भिर्दे॒वेभिः॑ ।
ति॒र स्त॑वान विश्पते ॥

हे इंद्रा, आमच्यासाठी भक्तिमान यज्ञ सर्व देवांसह पूर्ण कर; हे स्तुत, हे विश्पते.

इन्द्र॒ सोमाः॑ सु॒ता इ॒मे तव॒ प्र य॑न्ति सत्पते ।
क्षयं॑ च॒न्द्रास॒ इन्द॑वः ॥

हे इंद्रा, अभिषुत हे सोमरस तुझ्याकडे जात आहेत; हे सत्पते, तेजस्वी आनंददायी थेंब तुझ्या निवासाकडे वाहतात.

द॒धि॒ष्वा ज॒ठरे॑ सु॒तं सोम॑मिन्द्र॒ वरे॑ण्यम् ।
तव॑ द्यु॒क्षास॒ इन्द॑वः ॥

हे इंद्रा, श्रेष्ठ अभिषुत सोम तुझ्या उदरात धारण कर; तुझे तेजस्वी आनंददायी थेंब वाहतात.

गिर्व॑णः पा॒हि नः॑ सु॒तं मधो॒र्धारा॑भिरज्यसे ।
इन्द्र॒ त्वादा॑त॒मिद्यशः॑ ॥

हे स्तुतींच्या स्वामी, आमचे अभिषुत मधु रक्षण कर; मधुधारांनी तू अभिषिक्त होतोस. हे इंद्रा, तुझ्याद्वारे दिलेलेच यश खरे आहे.

अ॒भि द्यु॒म्नानि॑ व॒निन॒ इन्द्रं॑ सचन्ते॒ अक्षि॑ता ।
पी॒त्वी सोम॑स्य वावृधे ॥

अक्षय तेज इंद्राला चिकटते; सोमाचे पान करून तो वाढतो आणि बलवान होतो।

अ॒र्वा॒वतो॑ न॒ आ ग॑हि परा॒वत॑श्च वृत्रहन् ।
इ॒मा जु॑षस्व नो॒ गिरः॑ ॥

हे वृत्रहन्ता, जवळून आणि दुरून इकडे ये; आमची ही स्तोत्रे स्वीकार.

यद॑न्त॒रा प॑रा॒वत॑मर्वा॒वतं॑ च हू॒यसे॑ ।
इन्द्रे॒ह तत॒ आ ग॑हि ॥

दूर आणि जवळ यांच्या मध्ये तुला बोलावले जाते तेव्हा, हे इंद्रा, तिथून इकडे ये.