Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

4.19.1

ए॒वा त्वामि॑न्द्र वज्रि॒न्नत्र॒ विश्वे॑ दे॒वासः॑ सु॒हवा॑स॒ ऊमाः॑ ।
म॒हामु॒भे रोद॑सी वृ॒द्धमृ॒ष्वं निरेक॒मिद्वृ॑णते वृत्र॒हत्ये॑ ॥

ଏହିପରି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ଓ ସହାୟକ, ମହାନ ଏବଂ ଉଭୟ ଲୋକରେ ବଳବାନ ବୃଷଭସଦୃଶ ତୁମକୁ ବୃତ୍ରହତ୍ୟା ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଛନ୍ତି।

4.19.2

अवा॑सृजन्त॒ जिव्र॑यो॒ न दे॒वा भुवः॑ स॒म्राळि॑न्द्र स॒त्ययो॑निः ।
अह॒न्नहिं॑ परि॒शया॑न॒मर्णः॒ प्र व॑र्त॒नीर॑रदो वि॒श्वधे॑नाः ॥

ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମିଲାପରି ଜଳ ମୁକ୍ତ ହେଲା; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମ୍ରାଟ ଓ ସତ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ ହେଲ। ଶୟନ କରୁଥିବା ସର୍ପକୁ ବଧ କରି ସର୍ବପୋଷକ ନଦୀମାନଙ୍କର ପଥ ଖୋଲିଲ।

4.19.3

अतृ॑प्णुवन्तं॒ विय॑तमबु॒ध्यमबु॑ध्यमानं सुषुपा॒णमि॑न्द्र ।
स॒प्त प्रति॑ प्र॒वत॑ आ॒शया॑न॒महिं॒ वज्रे॑ण॒ वि रि॑णा अप॒र्वन् ॥

ଅତୃପ୍ତ, ପ୍ରସାରିତ, ଅଜ୍ଞାତ, ଅଚେତନ, ନିଦ୍ରିତ ସର୍ପକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସାତ ପ୍ରବାହ ଦିଗରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ସର୍ପକୁ ତୁମେ ବଜ୍ରରେ ଗଣ୍ଠିରେ ଛେଦିଲ।

4.19.4

अक्षो॑दय॒च्छव॑सा॒ क्षाम॑ बु॒ध्नं वार्ण वात॒स्तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
दृ॒ळ्हान्यौ॑भ्नादु॒शमा॑न॒ ओजोऽवा॑भिनत्क॒कुभः॒ पर्व॑तानाम् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବଳରେ ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତିକୁ କମ୍ପାଇଲେ; ପବନ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯେପରି। କଠିନ ବସ୍ତୁକୁ ବଳରେ ଯତ୍ନ କରି ଭାଙ୍ଗିଲେ; ପର୍ବତର ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଲେ।

4.19.5

अ॒भि प्र द॑द्रु॒र्जन॑यो॒ न गर्भं॒ रथा॑ इव॒ प्र य॑युः सा॒कमद्र॑यः ।
अत॑र्पयो वि॒सृत॑ उ॒ब्ज ऊ॒र्मीन्त्वं वृ॒ताँ अ॑रिणा इन्द्र॒ सिन्धू॑न् ॥

ପ୍ରସବ-ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଦାଖିଲା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଗର୍ଭ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି ପରି, ରଥ ପରି ଏକତ୍ର ପଥର (ମେଘ) ଗଲେ; ବିସ୍ତୃତ ତରଙ୍ଗ ଉଠାଇଲ; ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନଦୀ ବହାଇବାକୁ।

4.19.6

त्वं म॒हीम॒वनिं॑ वि॒श्वधे॑नां तु॒र्वीत॑ये व॒य्या॑य॒ क्षर॑न्तीम् ।
अर॑मयो॒ नम॒सैज॒दर्णः॑ सुतर॒णाँ अ॑कृणोरिन्द्र॒ सिन्धू॑न् ॥

ତୁମେ ମହାନ ପୃଥିବୀକୁ, ସର୍ବପୋଷକ ତାହାକୁ, ତୁର୍ବୀତି ଓ ବୟ୍ୟ ପାଇଁ ବହୁଥିବା ଜଳରେ ଆନନ୍ଦିତ କଲ; ନମସ୍କାରରେ ଚାଲୁଥିବା ଜଳକୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନଦୀମାନଙ୍କୁ ସହଜରେ ପାରିଯୋଗ୍ୟ କଲ।

4.19.7

प्राग्रुवो॑ नभ॒न्वो॑ न वक्वा॑ ध्व॒स्रा अ॑पिन्वद्युव॒तीर्ऋ॑त॒ज्ञाः ।
धन्वा॒न्यज्राँ॑ अपृणक्तृषा॒णाँ अधो॒गिन्द्र॑ स्त॒र्यो॑ दंसु॑पत्नीः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ବଙ୍କା ପିଠିର, ପ୍ରବାହୀ, ଋତଜ୍ଞ ଯୁବତୀ ଜଳଧାରାମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ଶୁଷ୍କ ମରୁଭୂମି ଓ ଖୋଲା ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ତୃପ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈଙ୍କ ଦୁଧ ଦୋହନ କଲେ।

4.19.8

पू॒र्वीरु॒षसः॑ श॒रद॑श्च गू॒र्ता वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अ॑सृज॒द्वि सिन्धू॑न् ।
परि॑ष्ठिता अतृणद्बद्बधा॒नाः सी॒रा इन्द्रः॒ स्रवि॑तवे पृथि॒व्या ॥

ପ୍ରାଚୀନ ଉଷାମାନଙ୍କୁ, ଶରତ୍‌ ଋତୁମାନଙ୍କୁ ଓ ଗତିଶୀଳ ଜଳକୁ, ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ; ସ୍ଥିର ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ନାଳମାନ ବହିବା ପାଇଁ ଖୋଲିଦେଲେ।

4.19.9

व॒म्रीभिः॑ पु॒त्रम॒ग्रुवो॑ अदा॒नं नि॒वेश॑नाद्धरिव॒ आ ज॑भर्थ ।
व्य॑न्धो अ॑ख्य॒दहि॑माददा॒नो निर्भू॑दुख॒च्छित्सम॑रन्त॒ पर्व॑ ॥

ହେ ହରିବା, ଗାଈଙ୍କ ଶିଙ୍ଗ ସହ ତୁମେ ବାଛୁରୀକୁ ଗୁଆଁରୁ ଆଣି ପୋଷିଲ; ଅନ୍ଧାର ଫାଟିଲା, ସାପକୁ ଧରି; ଘଡ଼ା ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ବାହାରିଲା, ଅଙ୍ଗମାନେ ଏକାଠି ଚାଳିତ ହେଲେ।

4.19.10

प्र ते॒ पूर्वा॑णि॒ कर॑णानि विप्रावि॒द्वाँ आ॑ह वि॒दुषे॒ करां॑सि ।
यथा॑यथा॒ वृष्ण्या॑नि॒ स्वगू॒र्तापां॑सि राज॒न्नर्यावि॑वेषीः ॥

ତୁମର ପୂର୍ବକର୍ମସବୁ, ହେ ବିପ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ କହିଲେ, ଜ୍ଞାତାକୁ କର୍ମସବୁ ଜଣାଇଲେ; ଯେତେ ବୀର, ନିଜେ ସାଧିତ କର୍ମ ଥିଲା, ହେ ରାଜନ୍, ସେତେ ସହ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲ।

4.19.11

नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶଂସିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତି କରି, ଗାୟକକୁ ଅନ୍ନ ଭରିଦିଅ, ନଦୀ ଭରିବା ପରି; ହେ ହରିବା, ତୁମ ପାଇଁ ନୂଆ ବ୍ରହ୍ମ (ସ୍ତୋତ୍ର) ରଚିତ ହେଲା; ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମେ ରଥୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ହେଉ।