Ṛgveda · Sūkta 4.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.19.1
ए॒वा त्वामि॑न्द्र वज्रि॒न्नत्र॒ विश्वे॑ दे॒वासः॑ सु॒हवा॑स॒ ऊमाः॑ ।
म॒हामु॒भे रोद॑सी वृ॒द्धमृ॒ष्वं निरेक॒मिद्वृ॑णते वृत्र॒हत्ये॑ ॥
So wählen dich, o Indra, Träger des Donnerkeils, hier alle Götter, leicht anzurufen und hilfreich, den Großen und Mächtigen, den Stier beider Weltbereiche, allein für den Kampf gegen Vṛtra.
4.19.2
अवा॑सृजन्त॒ जिव्र॑यो॒ न दे॒वा भुवः॑ स॒म्राळि॑न्द्र स॒त्ययो॑निः ।
अह॒न्नहिं॑ परि॒शया॑न॒मर्णः॒ प्र व॑र्त॒नीर॑रदो वि॒श्वधे॑नाः ॥
Wie die Götter geboren wurden, wurden die Wasser entlassen; o Indra, du wurdest König und Quell der Wahrheit. Die im Wasser liegende Schlange erschlagen, öffnetest du die Bahnen der alles nährenden Flüsse.
4.19.3
अतृ॑प्णुवन्तं॒ विय॑तमबु॒ध्यमबु॑ध्यमानं सुषुपा॒णमि॑न्द्र ।
स॒प्त प्रति॑ प्र॒वत॑ आ॒शया॑न॒महिं॒ वज्रे॑ण॒ वि रि॑णा अप॒र्वन् ॥
O Indra, die unersättliche, ausgestreckte, unbewusste, nicht wissende, schlafende Schlange, die zu den sieben Strömen hin lag, durchbohrtest du mit dem Donnerkeil an ihren Gelenken.
4.19.4
अक्षो॑दय॒च्छव॑सा॒ क्षाम॑ बु॒ध्नं वार्ण वात॒स्तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
दृ॒ळ्हान्यौ॑भ्नादु॒शमा॑न॒ ओजोऽवा॑भिनत्क॒कुभः॒ पर्व॑तानाम् ॥
Indra erschütterte mit seiner Kraft den Grund der Erde, wie der Wind mit seinen Mächten; mit Stärke sich mühend, spaltete er das Feste und brach die Gipfel der Berge.
4.19.5
अ॒भि प्र द॑द्रु॒र्जन॑यो॒ न गर्भं॒ रथा॑ इव॒ प्र य॑युः सा॒कमद्र॑यः ।
अत॑र्पयो वि॒सृत॑ उ॒ब्ज ऊ॒र्मीन्त्वं वृ॒ताँ अ॑रिणा इन्द्र॒ सिन्धू॑न् ॥
Wie Gebärende zum Schoß eilen und Wagen zusammen dahinfahren, so gingen die Steine zusammen; du erhobst die ausgebreiteten Wellen und befreitest die Hemmenden, o Indra, damit die Flüsse fließen.
4.19.6
त्वं म॒हीम॒वनिं॑ वि॒श्वधे॑नां तु॒र्वीत॑ये व॒य्या॑य॒ क्षर॑न्तीम् ।
अर॑मयो॒ नम॒सैज॒दर्णः॑ सुतर॒णाँ अ॑कृणोरिन्द्र॒ सिन्धू॑न् ॥
Du erfreutest die große, alles nährende Erde mit fließendem Wasser für Turvīti und Vayya; du erquicktest das Wasser, das sich ehrfürchtig bewegt. O Indra, du machtest die Flüsse leicht zu überqueren.
4.19.7
प्राग्रुवो॑ नभ॒न्वो॑ न वक्वा॑ ध्व॒स्रा अ॑पिन्वद्युव॒तीर्ऋ॑त॒ज्ञाः ।
धन्वा॒न्यज्राँ॑ अपृणक्तृषा॒णाँ अधो॒गिन्द्र॑ स्त॒र्यो॑ दंसु॑पत्नीः ॥
Gleichsam füllte Indra die krummrückigen, fließenden jungen Wasser, die die kosmische Ordnung kennen; er stillte die wasserlosen Wüsten und offenen Ebenen und melkte die unfruchtbaren Kühe für die freigebigen Herrinnen.
4.19.8
पू॒र्वीरु॒षसः॑ श॒रद॑श्च गू॒र्ता वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अ॑सृज॒द्वि सिन्धू॑न् ।
परि॑ष्ठिता अतृणद्बद्बधा॒नाः सी॒रा इन्द्रः॒ स्रवि॑तवे पृथि॒व्या ॥
Nachdem er Vṛtra erschlagen hatte, befreite Indra die alten Morgenröten, die Herbste und die bewegten Wasser; er spaltete die stehenden Flüsse und öffnete die Rinnen der Erde, damit sie fließen.
4.19.9
व॒म्रीभिः॑ पु॒त्रम॒ग्रुवो॑ अदा॒नं नि॒वेश॑नाद्धरिव॒ आ ज॑भर्थ ।
व्य॑न्धो अ॑ख्य॒दहि॑माददा॒नो निर्भू॑दुख॒च्छित्सम॑रन्त॒ पर्व॑ ॥
O du mit den braunen Rossen, mit den Hörnern der Kuh holtest du das Kalb aus dem Pferch und nährtest es; die Finsternis brach auf, als du die Schlange packtest, der Topfzerbrecher trat hervor, und die Glieder regten sich zugleich.
4.19.10
प्र ते॒ पूर्वा॑णि॒ कर॑णानि विप्रावि॒द्वाँ आ॑ह वि॒दुषे॒ करां॑सि ।
यथा॑यथा॒ वृष्ण्या॑नि॒ स्वगू॒र्तापां॑सि राज॒न्नर्यावि॑वेषीः ॥
Deine früheren Taten, o Weiser, hat der Wissende verkündet und dem Kundigen die Werke erklärt; so viele mannhafte, selbstvollbrachte Taten, o König, mit ihnen bist du unter die Menschen getreten.
4.19.11
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
Nun gepriesen, o Indra, und nun preisend, erfülle den Sänger mit Nahrung, wie die Flüsse füllen; o du mit den braunen Rossen, ein neues heiliges Lied ist dir bereitet; mit Verstand mögen wir Wagenlenker und freigebige Herren der Opfergabe sein.