ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.21.1
आ या॒त्विन्द्रोऽव॑स॒ उप॑ न इ॒ह स्तु॒तः स॑ध॒माद॑स्तु॒ शूरः॑ ।
वा॒वृ॒धा॒नस्तवि॑षी॒र्यस्य॑ पू॒र्वीर्द्यौर्न क्ष॒त्रम॒भिभू॑ति॒ पुष्या॑त् ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସେ ଯଜ୍ଞର ସାଥୀ ଓ ବୀର ହୁଅନ୍ତୁ। ଯାହାର ବଢ଼ୁଥିବା ଅନେକ ଶକ୍ତି ଆକାଶ ପରି ଆମ ଶାସନ ଓ ବିଜୟକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ।
4.21.2
तस्येदि॒ह स्त॑वथ॒ वृष्ण्या॑नि तुविद्यु॒म्नस्य॑ तुवि॒राध॑सो॒ नॄन् ।
यस्य॒ क्रतु॑र्विद॒थ्यो॑ न स॒म्राट्सा॒ह्वान्तरु॑त्रो अ॒भ्यस्ति॑ कृ॒ष्टीः ॥
ତାଙ୍କର ବୀର କର୍ମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସେ ଅପାର ତେଜ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାରୀ। ଯଜ୍ଞୋଚିତ ତାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ସମ୍ରାଟ ପରି; ବିଜୟୀ ଓ ତ୍ରାତା ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ଜନ ଉପରେ ଅଧିକାର କରନ୍ତି।
4.21.3
आ या॒त्विन्द्रो॑ दि॒व आ पृ॑थि॒व्या म॒क्षू स॑मु॒द्रादु॒त वा॒ पुरी॑षात् ।
स्व॑र्णरा॒दव॑से नो म॒रुत्वा॑न्परा॒वतो॑ वा॒ सद॑नादृ॒तस्य॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ; ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଜଳପ୍ରବାହରୁ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରୁ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ; କିମ୍ବା ଦୂରରୁ, ଋତର ଆସନରୁ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ।
4.21.4
स्थू॒रस्य॑ रा॒यो बृ॑ह॒तो य ईशे॒ तमु॑ ष्टवाम वि॒दथे॒ष्विन्द्र॑म् ।
यो वा॒युना॒ जय॑ति॒ गोम॑तीषु॒ प्र धृ॑ष्णु॒या नय॑ति॒ वस्यो॒ अच्छ॑ ॥
ମହାନ ଓ ବିଶାଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିପତି ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧସଭାରେ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ତୁତି କରିବା। ବାୟୁ ସହ ଗୋଧନ ଭରା ସଂଘର୍ଷରେ ଜୟୀ ହେଉଥିବା ଏବଂ ସାହସରେ ଧନୀକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଉଥିବା ସେ ହିଁ।
4.21.5
उप॒ यो नमो॒ नम॑सि स्तभा॒यन्निय॑र्ति॒ वाचं॑ ज॒नय॒न्यज॑ध्यै ।
ऋ॒ञ्ज॒सा॒नः पु॑रु॒वार॑ उ॒क्थैरेन्द्रं॑ कृण्वीत॒ सद॑नेषु॒ होता॑ ॥
ଯେ ଆମ ନିକଟରେ ନମସ୍କାର ସହିତ ନମସ୍କାରକୁ ଦୃଢ଼ କରେ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ—ସେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଅନେକ ସ୍ତୁତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଭାରେ ହୋତା ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
4.21.6
धि॒षा यदि॑ धिष॒ण्यन्तः॑ सर॒ण्यान्त्सद॑न्तो॒ अद्रि॑मौशि॒जस्य॒ गोहे॑ ।
आ दु॒रोषाः॑ पा॒स्त्यस्य॒ होता॒ यो नो॑ म॒हान्त्सं॒वर॑णेषु॒ वह्निः॑ ॥
ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀମାନେ ବସି, ଔଶିଜର ଗୋଶାଳାରେ ପଥର ନିକଟରେ ରହିଲେ, ଦୁରୋଷ ଆମ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ—ସେ ହିଁ ହୋତା, ମହାନ ଓ ସଭାରେ ହବି ବହନକାରୀ।
4.21.7
स॒त्रा यदीं॑ भार्व॒रस्य॒ वृष्णः॒ सिष॑क्ति॒ शुष्म॑ स्तुव॒ते भरा॑य ।
गुहा॒ यदी॑मौशि॒जस्य॒ गोहे॒ प्र यद्धि॒ये प्राय॑से॒ मदा॑य ॥
ପ୍ରକୃତରେ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ବୃଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଭାର୍ବରର ବଳ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ ପାଇଁ ଦିଏ; ଏବଂ ଗୋପନରେ ଔଶିଜର ଗୋଶାଳା ଆଡ଼କୁ, ଚିନ୍ତା ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।
4.21.8
वि यद्वरां॑सि॒ पर्व॑तस्य वृ॒ण्वे पयो॑भिर्जि॒न्वे अ॒पां जवां॑सि ।
वि॒दद्गौ॒रस्य॑ गव॒यस्य॒ गोहे॒ यदी॒ वाजा॑य सु॒ध्यो॑ वह॑न्ति ॥
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପର୍ବତର ବାଧା ଖୋଲେ, ଦୁଗ୍ଧ ସହ ଜଳର ବେଗକୁ ଜିତେ; ଗୌର ଓ ଗବୟଙ୍କ ଗୋଶାଳାରେ ସେ ଏହା ପାଇଲା; କିମ୍ବା ବଳ ପାଇଁ ପିଶା ସୋମକୁ ସେମାନେ ବହନ କରନ୍ତି ଯେତେବେଳେ।
4.21.9
भ॒द्रा ते॒ हस्ता॒ सुकृ॑तो॒त पा॒णी प्र॑य॒न्तारा॑ स्तुव॒ते राध॑ इन्द्र ।
का ते॒ निष॑त्तिः॒ किमु॒ नो म॑मत्सि॒ किं नोदु॑दु हर्षसे॒ दात॒वा उ॑ ॥
ତୁମ ହାତ ଶୁଭକର ଓ ସୁନିର୍ମିତ; ଦୁଇ ହାତ ଦାନ ଆଣନ୍ତି; ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମର ବାସ କେଉଁଠି? ତୁମେ ଆମ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନାହଁ କି? ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ ତୁମେ ଉପରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେଉନାହଁ କି?
4.21.10
ए॒वा वस्व॒ इन्द्रः॑ स॒त्यः स॒म्राड्हन्ता॑ वृ॒त्रं वरि॑वः पू॒रवे॑ कः ।
पुरु॑ष्टुत॒ क्रत्वा॑ नः शग्धि रा॒यो भ॑क्षी॒य तेऽव॑सो॒ दैव्य॑स्य ॥
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ସତ୍ୟ ଓ ସମ୍ରାଟ, ବୃତ୍ରର ହନ୍ତା, ହେ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟଦାତା, ପୂରୁ ପାଇଁ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ହେ ବହୁଜନ ଆହ୍ୱାନିତ, ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ କୃପା କର; ହେ ଦୈବ ସହାୟ, ମୁଁ ତୁମ ଧନର ଭୋଗ କରେ।
4.21.11
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତିକରୁଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ବଢ଼ାଅ, ନଦୀମାନେ ଭରିବା ପରି। ହରିମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପାଇଁ ନୂତନ ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଚିନ୍ତାରେ ଆମେ ରଥୀ ଓ ସଦା ଦାତା ହେଉ।