ऋग्वेद · सूक्त 4.46

4.46.1

अग्रं॑ पिबा॒ मधू॑नां सु॒तं वा॑यो॒ दिवि॑ष्टिषु ।
त्वं हि पू॑र्व॒पा असि॑ ॥

हे वायो, दिवसाच्या यज्ञांमध्ये प्रथम मधुर सोमाचा पिळलेला रस प्या; तूच प्रथम पिणारा आहेस.

श॒तेना॑ नो अ॒भिष्टि॑भिर्नि॒युत्वाँ॒ इन्द्र॑सारथिः ।
वायो॑ सु॒तस्य॑ तृम्पतम् ॥

शंभर साहाय्यांसह, घोड्यांसह, इंद्र ज्याचा सारथी आहे अशा हे वायो, आमच्यासाठी पिळलेल्या सोमाने तुम्ही दोघे तृप्त व्हा.

आ वां॑ स॒हस्रं॒ हर॑य॒ इन्द्र॑वायू अ॒भि प्रयः॑ ।
वह॑न्तु॒ सोम॑पीतये ॥

हे इंद्रवायू, तुमचे हजार हरी अश्व सोमपानासाठी येथे येऊन तुम्हाला यज्ञाकडे वाहून नेवोत.

रथं॒ हिर॑ण्यवन्धुर॒मिन्द्र॑वायू स्वध्व॒रम् ।
आ हि स्थाथो॑ दिवि॒स्पृश॑म् ॥

हे इंद्रवायू, सुंदर यज्ञासाठी सोन्याच्या कडा असलेल्या रथातून येऊन आकाशाला स्पर्श करणारे तुम्ही येथे उभे राहा.

रथे॑न पृथु॒पाज॑सा दा॒श्वांस॒मुप॑ गच्छतम् ।
इन्द्र॑वायू इ॒हा ग॑तम् ॥

हे इंद्रवायू, विशाल बलाच्या रथासह दात्या यजमानाजवळ या; हे इंद्रवायू, येथे या.

इन्द्र॑वायू अ॒यं सु॒तस्तं दे॒वेभिः॑ स॒जोष॑सा ।
पिब॑तं दा॒शुषो॑ गृ॒हे ॥

हे इंद्रवायू, हा पिळलेला सोम आहे; देवांसह एकमताने तो प्या, दात्याच्या घरी प्या.

इ॒ह प्र॒याण॑मस्तु वा॒मिन्द्र॑वायू वि॒मोच॑नम् ।
इ॒ह वां॒ सोम॑पीतये ॥

येथे तुमचे दोघांचे आगमन होवो, हे इंद्रा आणि वायो, ते मुक्ती देणारे होवो. येथे तुम्ही दोघे सोमपानासाठी या.