ઋગ્વેદ · સૂક્ત 4.57

4.57.1

क्षेत्र॑स्य॒ पति॑ना व॒यं हि॒तेने॑व जयामसि ।
गामश्वं॑ पोषयि॒~त्न्वा स नो॑ मृळाती॒दृशे॑ ॥

ખેતરના સ્વામીની કૃપાથી અમે જીતીએ છીએ, જાણે; ગાય, ઘોડો અને પોષણ આપનાર તે અહીં અમારા પર કૃપા કરે.

क्षेत्र॑स्य पते॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं धे॒नुरि॑व॒ पयो॑ अ॒स्मासु॑ धुक्ष्व ।
म॒धु॒श्चुतं॑ घृ॒तमि॑व॒ सुपू॑तमृ॒तस्य॑ नः॒ पत॑यो मृळयन्तु ॥

હે ખેતરના સ્વામી, મધુર તરંગને ગાયની જેમ અમારા માટે દૂધ બનાવીને વહાવો; મધ ટપકાવનારા, શુદ્ધ ઘી જેવા, ઋતના સ્વામીઓ અમારા પર કૃપા કરે.

मधु॑मती॒रोष॑धी॒र्द्याव॒ आपो॒ मधु॑मन्नो भवत्व॒न्तरि॑क्षम् ।
क्षेत्र॑स्य॒ पति॒र्मधु॑मान्नो अस्तु॒ अरि॑ष्यन्तो॒ अन्वे॑नं चरेम ॥

મધુર ઔષધિઓ, આકાશ અને જળ અમારા માટે મધુર થાઓ; અંતરિક્ષ અમારા માટે મધુર થાય. ખેતરના સ્વામી અમારા માટે મધુર થાય; હિંસા કર્યા વિના આપણે તેમની પાછળ ચાલીએ.

शु॒नं वा॒हाः शु॒नं नरः॑ शु॒नं कृ॑षतु॒ लाङ्ग॑लम् ।
शु॒नं व॑र॒त्रा ब॑ध्यन्तां शु॒नमष्ट्रा॒मुदि॑ङ्गय ॥

વહન કરતાં પશુઓ સુખકારી થાઓ, મનુષ્યો સુખકારી થાઓ, હળ સુખેથી ખેડે. દોરડાં સુખેથી બંધાય, ચાબુક સુખેથી ઉઠાવ.

शुना॑सीरावि॒मां वाचं॑ जुषेथां॒ यद्दि॒वि च॒क्रथुः॒ पयः॑ ।
तेने॒मामुप॑ सिञ्चतम् ॥

હે શુનાસીરો, આ વાણી સ્વીકારો; સ્વર્ગમાં તમે બંનેએ જે દૂધ બનાવ્યું, તેનાથી આને સિંચો.

अ॒र्वाची॑ सुभगे भव॒ सीते॒ वन्दा॑महे त्वा ।
यथा॑ नः सु॒भगास॑सि॒ यथा॑ नः सु॒फलास॑सि ॥

હે શુભે, અહીં અનુકૂળ થાઓ; હે સીતા, અમે તમારી સ્તુતિ કરીએ છીએ. જેમ તમે અમારા માટે સૌભાગ્યવતી છો, તેમ ફળવતી પણ થાઓ.

इन्द्रः॒ सीतां॒ नि गृ॑ह्णातु॒ तां पू॒षानु॑ यच्छतु ।
सा नः॒ पय॑स्वती दुहा॒मुत्त॑रामुत्तरां॒ समा॑म् ॥

ઇન્દ્ર સીતાને ગ્રહણ કરે; પૂષન તેને માર્ગદર્શન આપે. તે આપણા માટે દૂધાળી થઈને વર્ષ દર વર્ષ દૂધ આપે.

शु॒नं नः॒ फाला॒ वि कृ॑षन्तु॒ भूमिं॑ शु॒नं की॒नाशा॑ अ॒भि य॑न्तु वा॒हैः ।
शु॒नं प॒र्जन्यो॒ मधु॑ना॒ पयो॑भिः॒ शुना॑सीरा शु॒नम॒स्मासु॑ धत्तम् ॥

આપણા માટે હળ આનંદથી ભૂમિ ખેડે; આનંદથી હળ ખેંચતા બળદ ગાડાં સાથે આગળ આવે. પર્જન્ય મધ અને દૂધ સાથે સુખ આપે. હે શુનાસીરો, અમારામાં સુખ સ્થાપો.