ऋग्वेद · सूक्त 5.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.56.1
अग्ने॒ शर्ध॑न्त॒मा ग॒णं पि॒ष्टं रु॒क्मेभि॑र॒ञ्जिभिः॑ ।
विशो॑ अ॒द्य म॒रुता॒मव॑ ह्वये दि॒वश्चि॑द्रोच॒नादधि॑ ॥
हे अग्नी, आज मी मरुतांच्या त्या बलशाली गणाला बोलावतो, जे सोन्याच्या अलंकारांनी सजलेले आहेत, स्वर्गाच्या प्रकाशाच्या वरून.
5.56.2
यथा॑ चि॒न्मन्य॑से हृ॒दा तदिन्मे॑ जग्मुरा॒शसः॑ ।
ये ते॒ नेदि॑ष्ठं॒ हव॑नान्या॒गम॒न्तान्व॑र्ध भी॒मसं॑दृशः ॥
तुम्ही माझ्या हृदयात जसा विचार करता, तसेच माझ्या इच्छा माझ्याकडे आल्या आहेत. तुमच्या जवळ पोहोचलेल्या आवाहनांना वाढवा, हे भयंकर दर्शन असलेल्यांनो.
5.56.3
मी॒ळ्हुष्म॑तीव पृथि॒वी परा॑हता॒ मद॑न्त्येत्य॒स्मदा ।
ऋक्षो॒ न वो॑ मरुतः॒ शिमी॑वाँ॒ अमो॑ दु॒ध्रो गौरि॑व भीम॒युः ॥
पावसाने भरलेली पृथ्वी, प्रहार झाल्यासारखी आनंदून माझ्यापासून दूर जाते. हे मरुतांनो, तुम्ही अस्वलासारखे, दयाळू, धाडसी, गाईसारखे भीती इच्छिणारे भयंकर आहात.
5.56.4
नि ये रि॒णन्त्योज॑सा॒ वृथा॒ गावो॒ न दु॒र्धुरः॑ ।
अश्मा॑नं चित्स्व॒र्यं॑ पर्व॑तं गि॒रिं प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः ॥
तुम्ही तुमच्या बलाने व्यर्थ प्रहार करता, दूध काढण्यास कठीण गाईंसारखे; दगडालाही, सूर्यप्रकाशित पर्वताला, टेकडीलाही तुमच्या मार्गांनी कंपित करता.
5.56.5
उत्ति॑ष्ठ नू॒नमे॑षां॒ स्तोमैः॒ समु॑क्षितानाम् ।
म॒रुतां॑ पुरु॒तम॒मपू॑र्व्यं॒ गवां॒ सर्ग॑मिव ह्वये ॥
आता उठा; या स्तुतींनी चांगले अभिषिक्त झालेल्या मरुतांमधील अत्यंत विपुल, अद्वितीयांना गाईंच्या प्रवाहासारखे बोलावतो.
5.56.6
यु॒ङ्ग्ध्वं ह्यरु॑षी॒ रथे॑ यु॒ङ्ग्ध्वं रथे॑षु रो॒हितः॑ ।
यु॒ङ्ग्ध्वं हरी॑ अजि॒रा धु॒रि वोळ्ह॑वे॒ वहि॑ष्ठा धु॒रि वोळ्ह॑वे ॥
निश्चितच रथाला लाल घोडे जुंपा; रथांमध्ये लालांना जुंपा; दोन हिरव्या अजर घोड्यांना धुरेला जुंपा, वाहून नेण्यासाठी सर्वोत्तम वाहकांना धुरेला जुंपून वाहून न्या.
5.56.7
उ॒त स्य वा॒ज्य॑रु॒षस्तु॑वि॒ष्वणि॑रि॒ह स्म॑ धायि दर्श॒तः ।
मा वो॒ यामे॑षु मरुतश्चि॒रं क॑र॒त्प्र तं रथे॑षु चोदत ॥
तो वेगवान, तांबडा प्रकाश असलेला, गर्जणारा अश्वासारखा देव येथे स्थापित झाला आहे. हे मरुतांनो, तुमच्या प्रवासात त्याला उशीर करू नका; रथांमध्ये त्याला पुढे चालवा.
5.56.8
रथं॒ नु मारु॑तं व॒यं श्र॑व॒स्युमा हु॑वामहे ।
आ यस्मि॑न्त॒स्थौ सु॒रणा॑नि॒ बिभ्र॑ती॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ रोद॒सी ॥
आता आम्ही कीर्तीची इच्छा करणाऱ्या मरुतांच्या त्या रथाला आवाहन करतो. त्यावर उभे राहून, मरुतांसह, द्यावापृथिवी शुभ कर्मे धारण करीत स्थिर आहेत.
5.56.9
तं वः॒ शर्धं॑ रथे॒शुभं॑ त्वे॒षं प॑न॒स्युमा हु॑वे ।
यस्मि॒न्त्सुजा॑ता सु॒भगा॑ मही॒यते॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ मीळ्हु॒षी ॥
हे मरुतांनो, तुमचे ते बल — रथांना शोभविणारे, तेजस्वी, धनाची इच्छा करणारे — मी आवाहन करतो. ज्यात सुजात, सौभाग्यशाली देवी मरुतांसह गौरव पावते; ती दानशील आहे.