ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.56.1
अग्ने॒ शर्ध॑न्त॒मा ग॒णं पि॒ष्टं रु॒क्मेभि॑र॒ञ्जिभिः॑ ।
विशो॑ अ॒द्य म॒रुता॒मव॑ ह्वये दि॒वश्चि॑द्रोच॒नादधि॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ମୁଁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କର ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଣକୁ ଡାକେ, ଯେଉଁମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଉପରୁ।
5.56.2
यथा॑ चि॒न्मन्य॑से हृ॒दा तदिन्मे॑ जग्मुरा॒शसः॑ ।
ये ते॒ नेदि॑ष्ठं॒ हव॑नान्या॒गम॒न्तान्व॑र्ध भी॒मसं॑दृशः ॥
ଆପଣମାନେ ମୋ ହୃଦୟରେ ଯେପରି ଭାବନ୍ତି, ସେପରି ମୋ ଇଚ୍ଛାଗୁଡ଼ିକ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ଆପଣମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଆହ୍ୱାନଗୁଡ଼ିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ହେ ଭୟଙ୍କର ରୂପଧାରୀମାନେ।
5.56.3
मी॒ळ्हुष्म॑तीव पृथि॒वी परा॑हता॒ मद॑न्त्येत्य॒स्मदा ।
ऋक्षो॒ न वो॑ मरुतः॒ शिमी॑वाँ॒ अमो॑ दु॒ध्रो गौरि॑व भीम॒युः ॥
ବର୍ଷାରେ ଭରପୂର ପୃଥିବୀ, ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମୋଠାରୁ ଦୂରକୁ ଯାଏ। ହେ ମରୁତ୍ଗଣ, ଆପଣମାନେ ଭାଲୁ ପରି, କରୁଣାମୟ, ସାହସୀ, ଗାଈ ପରି ଭୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଭୟଙ୍କର।
5.56.4
नि ये रि॒णन्त्योज॑सा॒ वृथा॒ गावो॒ न दु॒र्धुरः॑ ।
अश्मा॑नं चित्स्व॒र्यं॑ पर्व॑तं गि॒रिं प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः ॥
ଆପଣମାନେ ନିଜ ବଳରେ ବୃଥାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ଦୁହିବାକୁ କଷ୍ଟକର ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି; ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକିତ ପର୍ବତ ଓ ଟିଲାକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପଥରେ କମ୍ପାଇ ଦିଅନ୍ତି।
5.56.5
उत्ति॑ष्ठ नू॒नमे॑षां॒ स्तोमैः॒ समु॑क्षितानाम् ।
म॒रुतां॑ पुरु॒तम॒मपू॑र्व्यं॒ गवां॒ सर्ग॑मिव ह्वये ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଉଠନ୍ତୁ; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ସୁଅଭିଷିକ୍ତ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଚୁର, ଅତୁଳନୀୟଙ୍କୁ ଗାଈଙ୍କ ପ୍ରବାହ ପରି ଡାକେ।
5.56.6
यु॒ङ्ग्ध्वं ह्यरु॑षी॒ रथे॑ यु॒ङ्ग्ध्वं रथे॑षु रो॒हितः॑ ।
यु॒ङ्ग्ध्वं हरी॑ अजि॒रा धु॒रि वोळ्ह॑वे॒ वहि॑ष्ठा धु॒रि वोळ्ह॑वे ॥
ନିଶ୍ଚୟ ରଥରେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ; ରଥମାନଙ୍କରେ ଲାଲମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ; ଦୁଇ ସବୁଜ ଅଜର ଘୋଡ଼ାକୁ ଜୁଆରେ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ, ବହନ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାହକମାନଙ୍କୁ ଜୁଆରେ ଯୋଡ଼ି ବହାନ୍ତୁ।
5.56.7
उ॒त स्य वा॒ज्य॑रु॒षस्तु॑वि॒ष्वणि॑रि॒ह स्म॑ धायि दर्श॒तः ।
मा वो॒ यामे॑षु मरुतश्चि॒रं क॑र॒त्प्र तं रथे॑षु चोदत ॥
ସେହି ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଲାଲ ଆଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ, ଗର୍ଜନଶୀଳ ଅଶ୍ୱସଦୃଶ ଦେବତା ଏଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ତାଙ୍କୁ ବିଳମ୍ବ ନ ହେଉ; ରଥରେ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଚଳାନ୍ତୁ।
5.56.8
रथं॒ नु मारु॑तं व॒यं श्र॑व॒स्युमा हु॑वामहे ।
आ यस्मि॑न्त॒स्थौ सु॒रणा॑नि॒ बिभ्र॑ती॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ रोद॒सी ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଯଶ ଇଚ୍ଛାକାରୀ ମରୁତମାନଙ୍କ ସେହି ରଥକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଯାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଶୁଭ କର୍ମ ଧାରଣ କରି ସ୍ଥିର ରହିଛନ୍ତି।
5.56.9
तं वः॒ शर्धं॑ रथे॒शुभं॑ त्वे॒षं प॑न॒स्युमा हु॑वे ।
यस्मि॒न्त्सुजा॑ता सु॒भगा॑ मही॒यते॒ सचा॑ म॒रुत्सु॑ मीळ्हु॒षी ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କର ସେହି ବଳକୁ — ରଥକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରୁଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ, ଧନ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ବଳକୁ — ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଯେଉଁଥିରେ ସୁଜାତା, ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ଦେବୀ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ମହିମା ପାଆନ୍ତି; ସେ ଦାନଶୀଳା।