ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.87.1
प्र वो॑ म॒हे म॒तयो॑ यन्तु॒ विष्ण॑वे म॒रुत्व॑ते गिरि॒जा ए॑व॒याम॑रु॒त्प्र शर्धा॑य॒ प्रय॑ज्यवे सुखा॒दये॑ ।
त॒वसे॑ भ॒न्ददि॑ष्टये॒ धुनि॑व्रताय॒ शव॑से ॥
ମହାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ସ୍ତୋତ୍ର ଆଗେ ଯାଉ; ମରୁତ୍ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ; ପର୍ବତରେ ଜନ୍ମିତ ଏବୟାମରୁତ୍ ପାଇଁ; ବଳ ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ, ସୁଖଦାତା ପାଇଁ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଧନ ଜିତୁଥିବା ପାଇଁ, କମ୍ପିତ ବ୍ରତଧାରୀ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ।
5.87.2
प्र ये जा॒ता म॑हि॒ना ये च॒ नु स्व॒यं प्र वि॒द्मना॑ ब्रु॒वत॑ एव॒याम॑रु॒त्क्रत्वा॒ तद्वो॑ मरुतो॒ नाधृषे॒ शवो॑ ।
दा॒ना म॒ह्ना तदे॑षा॒मधृ॑ष्टासो॒ नाद्र॑यः ॥
ନିଜ ମହିମାରେ ଜନ୍ମିତ ଏବଂ ନିଜେ ଜ୍ଞାନରେ କଥା କହୁଥିବା — ସେମାନେ ଏବୟାମରୁତ୍; ହେ ମରୁତ୍ଗଣ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମ ବଳ ଅଜେୟ। ସେମାନଙ୍କ ଦାନ ଓ ମହିମାରେ ସେମାନେ ଅଜେୟ, ପଥର ଭଳି।
5.87.3
प्र ये दि॒वो बृ॑ह॒तः शृ॑ण्वि॒रे गि॒रा सु॒शुक्वा॑नः सु॒भ्व॑ एव॒याम॑रु॒न्न येषा॒मिरी॑ स॒धस्थ॒ ईष्ट॒ आँ ।
अ॒ग्नयो॒ न स्ववि॑द्युतः॒ प्र स्य॒न्द्रासो॒ धुनी॑नाम् ॥
ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଉଥିବା, ସୁନ୍ଦର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ତେଜସ୍ୱୀ — ଏବୟାମରୁତ୍; ଯାହାଙ୍କ ନାୟକ ସାଧାରଣ ଆସନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଅଗ୍ନି ପରି; କମ୍ପିତମାନଙ୍କ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
5.87.4
स च॑क्रमे मह॒तो निरु॑रुक्र॒मः स॑मा॒नस्मा॒त्सद॑स एव॒याम॑रुत्य॒दायु॑क्त॒ त्मना॒ स्वादधि॒ ष्णुभि॑र् ।
विष्प॑र्धसो॒ विम॑हसो॒ जिगा॑ति॒ शेवृ॑धो॒ नृभिः॑ ॥
ସେମାନେ ନିଜ ବଳରେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ରଥକୁ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଏକ ସ୍ଥାନରୁ ବିଶାଳ ପଥରେ ଆଗକୁ ଯା’ନ୍ତି। ପ୍ରତିଯୋଗୀ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମରୁତମାନେ ନିଜ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇ ଚାଲନ୍ତି।
5.87.5
स्व॒नो न वोऽम॑वान्रेजय॒द्वृषा॑ त्वे॒षो य॒यिस्त॑वि॒ष ए॑व॒याम॑रु॒त्येना॒ सह॑न्त ऋ॒ञ्जत॒ स्वरो॑चिषः ।
स्थार॑श्मानो हिर॒ण्ययाः॑ स्वायु॒धास॑ इ॒ष्मिणः॑ ॥
ତୁମ ଗର୍ଜନ ପରି, ବୃଷଭ ପରି ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ବଳବାନ ମରୁତମାନେ କମ୍ପାଇ ଦିଅନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଝଲସନ୍ତି। ସ୍ଥିର ବର୍ଚ୍ଛାଧାରୀ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ଆୟୁଧଧାରୀ, ବାଣଧାରୀ ସେମାନେ।
5.87.6
अ॒पा॒रो वो॑ महि॒मा वृ॑द्धशवसस्त्वे॒षं शवो॑ऽवत्वेव॒याम॑रु॒त्स्थाता॑रो॒ हि प्रसि॑तौ सं॒दृशि॒ स्थन॑ ।
ते न॑ उरुष्यता नि॒दः शु॑शु॒क्वांसो॒ नाग्नयः॑ ॥
ତୁମ ମହିମା ଅପାର, ହେ ପ୍ରାଚୀନ ବଳଧାରୀମାନେ! ମରୁତମାନେ ଆମ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କାରଣ ତୁମେମାନେ ଅଭିଷେକ ଏବଂ ସଭାରେ ଠିଆ ହୁଅ। ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ, ବିପଦରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।
5.87.7
ते रु॒द्रासः॒ सुम॑खा अ॒ग्नयो॑ यथा तुविद्यु॒म्ना अ॑वन्त्वेव॒याम॑रुत्दी॒र्घं पृ॒थु प॑प्रथे॒ सद्म॒ पार्थि॑वं ।
येषा॒मज्मे॒ष्वा म॒हः शर्धां॒स्यद्भु॑तैनसाम् ॥
ସେହି ରୁଦ୍ରପୁତ୍ର, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞବିଶିଷ୍ଟ, ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ, ବିସ୍ତୃତ ପାର୍ଥିବ ବାସସ୍ଥାନ ପ୍ରସାରିତ; ସେମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ ମହାନ ଶକ୍ତି ଅଛି।
5.87.8
अ॒द्वे॒षो नो॑ मरुतो गा॒तुमेत॑न॒ श्रोता॒ हवं॑ जरि॒तुरे॑व॒याम॑रु॒त्विष्णो॑र्म॒हः स॑मन्यवो युयोतन ।
स्मद्र॒थ्यो॑ न दं॒सनाप॒ द्वेषां॑सि सनु॒तः ॥
ଆମ ପଥକୁ ଶତ୍ରୁତାରହିତ ହୋଇ ଆସ, ହେ ମରୁତଗଣ; ସ୍ତୋତାର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ହେ ଏବୟାମରୁତଗଣ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହାନ, କ୍ରୋଧୀ ଦେବଗଣ, ରଥୀମାନଙ୍କ ପରି ଦାନ ସହ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରି ତଡ଼ି ଦିଅ।
5.87.9
गन्ता॑ नो य॒ज्ञं य॑ज्ञियाः सु॒शमि॒ श्रोता॒ हव॑मर॒क्ष ए॑व॒याम॑रु॒त्ज्येष्ठा॑सो॒ न पर्व॑तासो॒ व्यो॑मनि ।
यू॒यं तस्य॑ प्रचेतसः॒ स्यात॑ दु॒र्धर्त॑वो नि॒दः ॥
ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ହେ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ମରୁତଗଣ, ସୁଖକର ଆଶ୍ରୟ ସହ; ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ହେ ଏବୟାମରୁତଗଣ, ଅନିଷ୍ଟରହିତ। ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ପରି ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବଗଣ, ତାଙ୍କ ନିନ୍ଦାରୁ ତୁମେ ଅଜେୟ ରୁହ।