ऋग्वेद · सूक्त 6.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.10.1
पु॒रो वो॑ म॒न्द्रं दि॒व्यं सु॑वृ॒क्तिं प्र॑य॒ति य॒ज्ञे अ॒ग्निम॑ध्व॒रे द॑धिध्वम् ।
पु॒र उ॒क्थेभिः॒ स हि नो॑ वि॒भावा॑ स्वध्व॒रा क॑रति जा॒तवे॑दाः ॥
तुमच्यासमोर मधुर, दिव्य, सुरेख स्तुती ठेवा; आरंभी यज्ञात अग्नीला अध्वरात स्थापित करा. तो तेजस्वी जातवेदस् स्तुतींनी आमची यज्ञकर्मे सफल करो.
6.10.2
तमु॑ द्युमः पुर्वणीक होत॒रग्ने॑ अ॒ग्निभि॒र्मनु॑ष इधा॒नः ।
स्तोमं॒ यम॑स्मै म॒मते॑व शू॒षं घृ॒तं न शुचि॑ म॒तयः॑ पवन्ते ॥
हे तेजस्वी, पुढे उभा राहणारा होता अग्ने! मानवाच्या अग्नींनी प्रज्वलित झालास; त्याच्यासाठीच स्तुती उठते. मातेसाठी प्रिय स्तुतीप्रमाणे, शुद्ध तुपाप्रमाणे विचार व प्रार्थना त्याच्याकडे वाहतात.
6.10.3
पी॒पाय॒ स श्रव॑सा॒ मर्त्ये॑षु॒ यो अ॒ग्नये॑ द॒दाश॒ विप्र॑ उ॒क्थैः ।
चि॒त्राभि॒स्तमू॒तिभि॑श्चि॒त्रशो॑चिर्व्र॒जस्य॑ सा॒ता गोम॑तो दधाति ॥
अग्नीला स्तुतींनी अर्पण करणारा विप्र मर्त्यांमध्ये कीर्तीने भरून जातो. तेजस्वी ज्वालांचा अग्नी त्याला तेजस्वी संरक्षणांनी भरतो आणि गोसमूह मिळवण्याच्या मार्गात गोसंपत्ती देतो.
6.10.4
आ यः प॒प्रौ जाय॑मान उ॒र्वी दू॑रे॒दृशा॑ भा॒सा कृ॒ष्णाध्वा॑ ।
अध॑ ब॒हु चि॒त्तम॒ ऊर्म्या॑यास्ति॒रः शो॒चिषा॑ ददृशे पाव॒कः ॥
जन्म होताच विस्तृत दोन्ही लोक भरणारा, दुरून दिसणारा, प्रकाशयुक्त, काळ्या मार्गाचा; तेव्हा त्या लाटांच्या प्रवाहापलीकडे, ज्वालेने अतिशय अंधार भेदून पावकरूपाने तो दिसला.
6.10.5
नू न॑श्चि॒त्रं पु॑रु॒वाजा॑भिरू॒ती अग्ने॑ र॒यिं म॒घव॑द्भ्यश्च धेहि ।
ये राध॑सा॒ श्रव॑सा॒ चात्य॒न्यान्त्सु॒वीर्ये॑भिश्चा॒भि सन्ति॒ जना॑न् ॥
आता आम्हाला अनेक संरक्षणांसह अद्भुत धन दे, हे अग्ने; दानशूरांनाही धन ठेव. धन आणि कीर्तीने इतरांना मागे टाकून, उत्तम वीर पुत्रांसह मनुष्यांमध्ये असणाऱ्यांनाही (दे).
6.10.6
इ॒मं य॒ज्ञं चनो॑ धा अग्न उ॒शन्यं त॑ आसा॒नो जु॑हु॒ते ह॒विष्मा॑न् ।
भ॒रद्वा॑जेषु दधिषे सुवृ॒क्तिमवी॒र्वाज॑स्य॒ गध्य॑स्य सा॒तौ ॥
हे अग्नी, हा यज्ञ सुखकर कर; हविष्मान यजमान तुझ्याजवळ बसून अर्पण करतो तो. भरद्वाजांमध्ये तू सुंदर स्तुती स्थापित केलीस; आता वाज (बलधन) आणि गाध्याच्या लाभात आमचे रक्षण कर.
6.10.7
वि द्वेषां॑सीनु॒हि व॒र्धयेळा॑म् ।
मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
शत्रूंना दूर पळवून लाव, आणि इळा (स्तुती) वाढव. आम्ही शंभर शरद ऋतू जगून, उत्तम वीर पुत्रांसह आनंदित राहो.