ऋग्वेद · सूक्त 6.54

6.54.1

सं पू॑षन्वि॒दुषा॑ नय॒ यो अञ्ज॑सानु॒शास॑ति ।
य ए॒वेदमिति॒ ब्रव॑त् ॥

हे पूषन्, ज्ञानी माणसासह आम्हाला सरळ मार्गाने घेऊन चल. जो थेट शिकवतो आणि 'हाच तो' असे म्हणतो, तोच आमचा मार्गदर्शक असो.

समु॑ पू॒ष्णा ग॑मेमहि॒ यो गृ॒हाँ अ॑भि॒शास॑ति ।
इ॒म ए॒वेति॑ च॒ ब्रव॑त् ॥

आपण पूषन्सह चालू या. घरांना मार्गदर्शन करून 'हाच तो' म्हणणाऱ्यासह आपण जाऊ.

पू॒ष्णश्च॒क्रं न रि॑ष्यति॒ न कोशोऽव॑ पद्यते ।
नो अ॑स्य व्यथते प॒विः ॥

पूषन्चे चक्र झिजत नाही, त्याचे कोशही खाली पडत नाही. त्याचा अंकुशही हलत नाही.

यो अ॑स्मै ह॒विषावि॑ध॒न्न तं पू॒षापि॑ मृष्यते ।
प्र॒थ॒मो वि॑न्दते॒ वसु॑ ॥

जो त्याला हविर्द्रव्याने पूजतो, त्याला पूषन् सोडत नाही. पहिला माणूस धन मिळवतो.

पू॒षा गा अन्वे॑तु नः पू॒षा र॑क्ष॒त्वर्व॑तः ।
पू॒षा वाजं॑ सनोतु नः ॥

पूषन् आमच्या गाईंच्या मागे जावो; पूषन् घोड्यांचे रक्षण करो. पूषन् आम्हाला बल व बक्षीस देवो.

पूष॒न्ननु॒ प्र गा इ॑हि॒ यज॑मानस्य सुन्व॒तः ।
अ॒स्माकं॑ स्तुव॒तामु॒त ॥

हे पूषन्, आमच्या गाईंकडे ये — यजमानासाठी, सोम पिळणाऱ्यासाठी आणि आमच्या स्तोत्रकर्त्यांसाठी.

माकि॑र्नेश॒न्माकीं॑ रिष॒न्माकीं॒ सं शा॑रि॒ केव॑टे ।
अथारि॑ष्टाभि॒रा ग॑हि ॥

कोणीही नष्ट होऊ नये, कोणालाही हानी पोहोचू नये, कोणीही सापळ्यात चिरडले जाऊ नये; मग हे पूषन्, अक्षत सोबत्यांसह इकडे ये.

शृ॒ण्वन्तं॑ पू॒षणं॑ व॒यमिर्य॒मन॑ष्टवेदसम् ।
ईशा॑नं रा॒य ई॑महे ॥

ऐकणाऱ्या, आम्ही इच्छिलेल्या, अक्षय ज्ञान असलेल्या पूषनला आम्ही धनाचा स्वामी म्हणून आवाहन करतो.

पूष॒न्तव॑ व्र॒ते व॒यं न रि॑ष्येम॒ कदा॑ च॒न ।
स्तो॒तार॑स्त इ॒ह स्म॑सि ॥

हे पूषन्, तुझ्या व्रतात आम्ही कधीही नष्ट न होवो; येथे आम्ही तुझे स्तोते आहोत.

परि॑ पू॒षा प॒रस्ता॒द्हस्तं॑ दधातु॒ दक्षि॑णम् ।
पुन॑र्नो न॒ष्टमाज॑तु ॥

पूषन् दुरूनही आमच्याभोवती आपला उजवा हात ठेवो; आणि हरवलेले पुन्हा आमच्याकडे आणो.