ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.3.1
अ॒ग्निं वो॑ दे॒वम॒ग्निभिः॑ स॒जोषा॒ यजि॑ष्ठं दू॒तम॑ध्व॒रे कृ॑णुध्वम् ।
यो मर्त्ये॑षु॒ निध्रु॑विर्ऋ॒तावा॒ तपु॑र्मूर्धा घृ॒तान्नः॑ पाव॒कः ॥
ହେ ମାନବଗଣ, ଅଗ୍ନିସମୂହ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞରେ ଅତି ପୂଜନୀୟ ଦୂତ ଦେବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର। ସେ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିର, ଋତର ରକ୍ଷକ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମସ୍ତକ ବିଶିଷ୍ଟ, ଘୃତରେ ପୋଷିତ ଓ ପବିତ୍ରକାରୀ।
7.3.2
प्रोथ॒दश्वो॒ न यव॑सेऽवि॒ष्यन्य॒दा म॒हः सं॒वर॑णा॒द्व्यस्था॑त् ।
आद॑स्य॒ वातो॒ अनु॑ वाति शो॒चिरध॑ स्म ते॒ व्रज॑नं कृ॒ष्णम॑स्ति ॥
ସେ ମହାନ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ, ଚାରା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ ଡେଇଁଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ ପବନ ବହେ, ଶିଖା ଚାଲେ; ଏବଂ ତୁମ ପଥ ଅନ୍ଧକାରମୟ।
7.3.3
उद्यस्य॑ ते॒ नव॑जातस्य॒ वृष्णोऽग्ने॒ चर॑न्त्य॒जरा॑ इधा॒नाः ।
अच्छा॒ द्याम॑रु॒षो धू॒म ए॑ति॒ सं दू॒तो अ॑ग्न॒ ईय॑से॒ हि दे॒वान् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ନବଜାତ ଓ ବୃଷଭ ସଦୃଶ ତୁମ (ତେଜ) ଉପରକୁ ଉଠିଲେ, ଅଜର ଶିଖାସବୁ ଜ୍ୱଳି ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଧୂଆଁ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୂତ ରୂପେ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
7.3.4
वि यस्य॑ ते पृथि॒व्यां पाजो॒ अश्रे॑त्तृ॒षु यदन्ना॑ स॒मवृ॑क्त॒ जम्भैः॑ ।
सेने॑व सृ॒ष्टा प्रसि॑तिष्ट एति॒ यवं॒ न द॑स्म जु॒ह्वा॑ विवेक्षि ॥
ତୁମ ବଳ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା; ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ନସମୂହକୁ ତୁମ ଶିଖା-ଦନ୍ତରେ ଘେରିଲ ସମୟରେ ତାହା ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ସେନା ପରି ପଠାଯାଇଥିବା ତୁମ ପତାକା-ଶିଖା ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଯବ ପରି ତୁମେ ଆହୁତିରେ ପ୍ରବେଶ କର।
7.3.5
तमिद्दो॒षा तमु॒षसि॒ यवि॑ष्ठम॒ग्निमत्यं॒ न म॑र्जयन्त॒ नरः॑ ।
नि॒शिशा॑ना॒ अति॑थिमस्य॒ योनौ॑ दी॒दाय॑ शो॒चिराहु॑तस्य॒ वृष्णः॑ ॥
ସେହି ଯୁବକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହିଁ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ସେହି ଉଷାରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେହି ବୃଷଭ ସଦୃଶ ଆହୁତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଦୀପ୍ତ ହେଲା।
7.3.6
सु॒सं॒दृक्ते॑ स्वनीक॒ प्रती॑कं॒ वि यद्रु॒क्मो न रोच॑स उपा॒के ।
दि॒वो न ते॑ तन्य॒तुरे॑ति॒ शुष्म॑श्चि॒त्रो न सूरः॒ प्रति॑ चक्षि भा॒नुम् ॥
ହେ ସୁସ୍ୱର, ତୁମ ମୁଖ ସୁନ୍ଦର; ତୁମେ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ପରି ଆକାଶ ନିକଟରେ ଦୀପ୍ତ ହେଲେ। ତୁମ ଗର୍ଜନ ଆକାଶର ବଜ୍ର ପରି ଗଡ଼େ; ତୁମ ବଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ। ଆଗକୁ ଦେଖ ଓ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର।
7.3.7
यथा॑ वः॒ स्वाहा॒ग्नये॒ दाशे॑म॒ परीळा॑भिर्घृ॒तव॑द्भिश्च ह॒व्यैः ।
तेभि॑र्नो अग्ने॒ अमि॑तै॒र्महो॑भिः श॒तं पू॒र्भिराय॑सीभि॒र्नि पा॑हि ॥
ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ୱାହା ଓ ଘିଅ ଲାଗିଥିବା ହବ୍ୟ ସହିତ ଇଳା-ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଦେଉ, ସେହିପରି ହେ ଅଗ୍ନି, ସେହି ଅସୀମ ମହାଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଲୌହ ଶହେ ଦୁର୍ଗ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
7.3.8
या वा॑ ते॒ सन्ति॑ दा॒शुषे॒ अधृ॑ष्टा॒ गिरो॑ वा॒ याभि॑र्नृ॒वती॑रुरु॒ष्याः ।
ताभि॑र्नः सूनो सहसो॒ नि पा॑हि॒ स्मत्सू॒रीञ्ज॑रि॒तॄञ्जा॑तवेदः ॥
ତୁମ ପାଖରେ ଥିବା, ଦାତା ପାଇଁ ଅଜେୟ, କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଆଣୁଥିବା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ବଳପୁତ୍ର, ହେ ଜାତବେଦା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଗାୟକ ଓ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖି ରକ୍ଷା କର।
7.3.9
निर्यत्पू॒तेव॒ स्वधि॑तिः॒ शुचि॒र्गात्स्वया॑ कृ॒पा त॒न्वा॑ रोच॑मानः ।
आ यो मा॒त्रोरु॒शेन्यो॒ जनि॑ष्ट देव॒यज्या॑य सु॒क्रतुः॑ पाव॒कः ॥
ଶୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ପରିଷ୍କୃତ କୁରାଢ଼ି ପରି, ନିଜ ରୂପ ଓ ଶରୀରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବାହାରିଲା ବେଳେ, ଦୁଇ ମାତାଙ୍କଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଜନ୍ମିଲା; ଦେବଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୁସଙ୍କଳ୍ପୀ ପାବକ ଜନ୍ମିଲା।
7.3.10
ए॒ता नो॑ अग्ने॒ सौभ॑गा दिदीहि॒ अपि॒ क्रतुं॑ सु॒चेत॑सं वतेम ।
विश्वा॑ स्तो॒तृभ्यो॑ गृण॒ते च॑ सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ଏହି ସୌଭାଗ୍ୟମାନ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର; ସୁବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ ସଙ୍କଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଆମେ ପାଇବା। ସବୁ ସ୍ତୋତା ଓ ଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।