ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 7.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.3.1
अ॒ग्निं वो॑ दे॒वम॒ग्निभिः॑ स॒जोषा॒ यजि॑ष्ठं दू॒तम॑ध्व॒रे कृ॑णुध्वम् ।
यो मर्त्ये॑षु॒ निध्रु॑विर्ऋ॒तावा॒ तपु॑र्मूर्धा घृ॒तान्नः॑ पाव॒कः ॥
ഹേ ജനങ്ങളേ, അഗ്നികളോടു ചേർന്ന്, യജ്ഞത്തിൽ ഏറ്റവും പൂജനീയനായ ദൂതനായ ദേവൻ അഗ്നിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുവിൻ. മർത്യരുടെ ഇടയിൽ സ്ഥിരനും ഋതത്തെ കാക്കുന്നവനും ജ്വലിക്കുന്ന ശിരസ്സുള്ളവനും നെയ്യാൽ പോഷിതനും പവിത്രമാക്കുന്നവനുമാണ് അവൻ.
7.3.2
प्रोथ॒दश्वो॒ न यव॑सेऽवि॒ष्यन्य॒दा म॒हः सं॒वर॑णा॒द्व्यस्था॑त् ।
आद॑स्य॒ वातो॒ अनु॑ वाति शो॒चिरध॑ स्म ते॒ व्रज॑नं कृ॒ष्णम॑स्ति ॥
അവൻ വലിയ ബന്ധനത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് നിന്നപ്പോൾ, തീറ്റയ്ക്കായി കൊതിക്കുന്ന കുതിരയെപ്പോലെ കുതിച്ചു. അപ്പോൾ അവന്റെ പിന്നാലെ കാറ്റ് വീശുന്നു, ജ്വാല ഒഴുകുന്നു; നിന്റെ വഴി ഇരുണ്ടതാണ്.
7.3.3
उद्यस्य॑ ते॒ नव॑जातस्य॒ वृष्णोऽग्ने॒ चर॑न्त्य॒जरा॑ इधा॒नाः ।
अच्छा॒ द्याम॑रु॒षो धू॒म ए॑ति॒ सं दू॒तो अ॑ग्न॒ ईय॑से॒ हि दे॒वान् ॥
അഗ്നേ, നവജാതനും വൃഷഭസമാനനുമായ നിന്റെ (തേജസ്സ്) ഉയരുമ്പോൾ, വാർദ്ധക്യമില്ലാത്ത ജ്വാലകൾ ജ്വലിച്ചു നീങ്ങുന്നു. ചുവന്ന പുക ആകാശത്തേക്കു പോകുന്നു; അഗ്നേ, ദൂതനായി നീ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്കു തീർച്ചയായും പോകുന്നു.
7.3.4
वि यस्य॑ ते पृथि॒व्यां पाजो॒ अश्रे॑त्तृ॒षु यदन्ना॑ स॒मवृ॑क्त॒ जम्भैः॑ ।
सेने॑व सृ॒ष्टा प्रसि॑तिष्ट एति॒ यवं॒ न द॑स्म जु॒ह्वा॑ विवेक्षि ॥
നിന്റെ ബലം ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചു; നീ വേഗത്തിൽ അന്നങ്ങളെ നിന്റെ ജ്വാലാദംഷ്ട്രകളാൽ ചുറ്റിയപ്പോൾ അത് വ്യാപിച്ചു. സേനപോലെ അയയ്ക്കപ്പെട്ട നിന്റെ കൊടിയായ ജ്വാല മുന്നോട്ടു പോകുന്നു; അദ്ഭുതനേ, യവത്തെപ്പോലെ നീ ആഹുതിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
7.3.5
तमिद्दो॒षा तमु॒षसि॒ यवि॑ष्ठम॒ग्निमत्यं॒ न म॑र्जयन्त॒ नरः॑ ।
नि॒शिशा॑ना॒ अति॑थिमस्य॒ योनौ॑ दी॒दाय॑ शो॒चिराहु॑तस्य॒ वृष्णः॑ ॥
ആ യുവനായ അഗ്നിയെത്തന്നെ സന്ധ്യയിലും ഉഷസ്സിലും മനുഷ്യർ വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ തിളക്കിച്ചു. സ്വന്തം സ്ഥാനത്തുതന്നെ അതിഥിയെ ശുദ്ധമാക്കിക്കൊണ്ട്, വൃഷഭസമാനനായ ആഹുതനായ അഗ്നിയുടെ ജ്വാല പ്രകാശിച്ചു.
7.3.6
सु॒सं॒दृक्ते॑ स्वनीक॒ प्रती॑कं॒ वि यद्रु॒क्मो न रोच॑स उपा॒के ।
दि॒वो न ते॑ तन्य॒तुरे॑ति॒ शुष्म॑श्चि॒त्रो न सूरः॒ प्रति॑ चक्षि भा॒नुम् ॥
നല്ല സ്വരമുള്ളവനേ, നിന്റെ മുഖം മനോഹരമാണ്; സ്വർണ്ണാഭരണംപോലെ ആകാശത്തോടടുത്ത് നീ തിളങ്ങുമ്പോൾ. നിന്റെ ഗർജ്ജനം ആകാശത്തെ ഇടിപോലെ നീങ്ങുന്നു; നിന്റെ ബലം ശോഭയുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെയാണ്. മുന്നോട്ടു നോക്കി പ്രകാശം ചൊരിയൂ.
7.3.7
यथा॑ वः॒ स्वाहा॒ग्नये॒ दाशे॑म॒ परीळा॑भिर्घृ॒तव॑द्भिश्च ह॒व्यैः ।
तेभि॑र्नो अग्ने॒ अमि॑तै॒र्महो॑भिः श॒तं पू॒र्भिराय॑सीभि॒र्नि पा॑हि ॥
ഞങ്ങൾ നിനക്കായി സ്വാഹയോടും നെയ്യണിഞ്ഞ ഹവ്യങ്ങളോടും ഇളാ-സ്തുതികളോടും ആഹുതി നൽകുന്നതുപോലെ, അഗ്നേ, ആ അപരിമിതമായ മഹാശക്തികളാൽ, ഇരുമ്പുകോട്ടകൾ നൂറോടുകൂടി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
7.3.8
या वा॑ ते॒ सन्ति॑ दा॒शुषे॒ अधृ॑ष्टा॒ गिरो॑ वा॒ याभि॑र्नृ॒वती॑रुरु॒ष्याः ।
ताभि॑र्नः सूनो सहसो॒ नि पा॑हि॒ स्मत्सू॒रीञ्ज॑रि॒तॄञ्जा॑तवेदः ॥
നിന്നിലുള്ള, ദാതാവിന് അജയ്യമായ, അല്ലെങ്കിൽ സ്തുതികളായ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരോടൊപ്പം വിശാലമായ രക്ഷ നൽകുന്ന ശക്തികളാൽ, ബലപുത്രാ, ജാതവേദസ്സേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഗായകരെയും സ്തോതാക്കളെയും അകറ്റി രക്ഷിക്കേണമേ.
7.3.9
निर्यत्पू॒तेव॒ स्वधि॑तिः॒ शुचि॒र्गात्स्वया॑ कृ॒पा त॒न्वा॑ रोच॑मानः ।
आ यो मा॒त्रोरु॒शेन्यो॒ जनि॑ष्ट देव॒यज्या॑य सु॒क्रतुः॑ पाव॒कः ॥
ശുദ്ധനായ അഗ്നി, മിനുക്കിയ മഴുപോലെ, സ്വന്തം രൂപത്താലും ശരീരത്താലും പ്രകാശിച്ച് പുറത്തുവന്നപ്പോൾ, രണ്ടമ്മമാരിൽനിന്ന് തിളങ്ങി ജനിച്ചവൻ; ദേവയജ്ഞത്തിനായി സുമതിയായ പാവകൻ ജനിച്ചു.
7.3.10
ए॒ता नो॑ अग्ने॒ सौभ॑गा दिदीहि॒ अपि॒ क्रतुं॑ सु॒चेत॑सं वतेम ।
विश्वा॑ स्तो॒तृभ्यो॑ गृण॒ते च॑ सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ഈ സൗഭാഗ്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കായി, അഗ്നേ, പ്രകാശിപ്പിക്കേണമേ; സുബുദ്ധിയുള്ള സങ്കൽപ്പവും ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ. എല്ലാം സ്തോതാക്കൾക്കും ഗായകർക്കും ആകട്ടെ; നിങ്ങളെല്ലാവരും ക്ഷേമങ്ങളാൽ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുവിൻ.