Ṛgveda · Sūkta 8.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.89.1
बृ॒हदिन्द्रा॑य गायत॒ मरु॑तो वृत्र॒हन्त॑मम् ।
येन॒ ज्योति॒रज॑नयन्नृता॒वृधो॑ दे॒वं दे॒वाय॒ जागृ॑वि ॥
Singt ein großes Lob dem Indra, dem gewaltigsten Töter des Vṛtra, o Maruts; durch den ihr, o Hüter des ṛta, das Licht hervorbrachtet für den Gott, den wachsamen Gott.
8.89.2
अपा॑धमद॒भिश॑स्तीरशस्ति॒हाथेन्द्रो॑ द्यु॒म्न्याभ॑वत् ।
दे॒वास्त॑ इन्द्र स॒ख्याय॑ येमिरे॒ बृह॑द्भानो॒ मरु॑द्गण ॥
Er verjagte die Verfluchenden; dann wurde Indra, der Vernichter der Flüche, glanzvoll. O Indra, die Götter hielten dich fest für die Freundschaft; o Leuchtender, o Schar der Maruts.
8.89.3
प्र व॒ इन्द्रा॑य बृह॒ते मरु॑तो॒ ब्रह्मा॑र्चत ।
वृ॒त्रं ह॑नति वृत्र॒हा श॒तक्र॑तु॒र्वज्रे॑ण श॒तप॑र्वणा ॥
Bringt dem großen Indra euer heiliges Gebet dar, o Maruts. Der Töter des Vṛtra, der Hundertfältige in Taten, erschlägt Vṛtra mit dem hundertgelenkigen Donnerkeil.
8.89.4
अ॒भि प्र भ॑र धृष॒ता धृ॑षन्मनः॒ श्रव॑श्चित्ते असद्बृ॒हत् ।
अर्ष॒न्त्वापो॒ जव॑सा॒ वि मा॒तरो॒ हनो॑ वृ॒त्रं जया॒ स्वः॑ ॥
O Kühnmütiger, bringe das Lob mit Kühnheit; auch dein Ruhm sei groß. Mögen die Wasser schnell fließen, mögen die mütterlichen Wasser sich ausbreiten; erschlage Vṛtra, erobere das himmlische Licht.
8.89.5
यज्जाय॑था अपूर्व्य॒ मघ॑वन्वृत्र॒हत्या॑य ।
तत्पृ॑थि॒वीम॑प्रथय॒स्तद॑स्तभ्ना उ॒त द्याम् ॥
O Unvergleichlicher, freigebiger Indra, als du zur Erschlagung des Vṛtra geboren wurdest, da breitetest du die Erde aus und festigtest sie, und du hieltest auch den Himmel.
8.89.6
तत्ते॑ य॒ज्ञो अ॑जायत॒ तद॒र्क उ॒त हस्कृ॑तिः ।
तद्विश्व॑मभि॒भूर॑सि॒ यज्जा॒तं यच्च॒ जन्त्व॑म् ॥
Für dich wurde das Opfer geboren, und jenes Lied, und auch dieser Ritus. Du bist der Allbezwinger; was geboren ist und was geboren werden wird, das bist du.
8.89.7
आ॒मासु॑ प॒क्वमैर॑य॒ आ सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ।
घ॒र्मं न साम॑न्तपता सुवृ॒क्तिभि॒र्जुष्टं॒ गिर्व॑णसे बृ॒हत् ॥
Du hast das Rohe gereift und die Sonne hoch in den Himmel gehoben. Wie man einen warmen Trank erhitzt, so erwärme den Gesang mit wohlgeformten Lobpreisungen; bereite das Große (Lied), dem Sänger lieb.