ऋग्वेद · सूक्त 9.105

9.105.1

तं वः॑ सखायो॒ मदा॑य पुना॒नम॒भि गा॑यत ।
शिशुं॒ न य॒ज्ञैः स्व॑दयन्त गू॒र्तिभिः॑ ॥

हे मित्रांनो, आनंदासाठी पवित्र होणाऱ्या त्या सोमाचे गान करा. बालकाप्रमाणे, यज्ञांनी व स्तुतींनी त्यांनी त्याचा आस्वाद घेतला.

सं व॒त्स इ॑व मा॒तृभि॒रिन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑ज्यते ।
दे॒वा॒वीर्मदो॑ म॒तिभिः॒ परि॑ष्कृतः ॥

वासरू मातांनी एकत्र प्रेरित होते, तसाच देवांचा सहायक सोमबिंदू प्रेरित होऊन स्तुतींनी सजवलेला आनंद म्हणून वाहतो.

अ॒यं दक्षा॑य॒ साध॑नो अ॒यं शर्धा॑य वी॒तये॑ ।
अ॒यं दे॒वेभ्यो॒ मधु॑मत्तमः सु॒तः ॥

हा कौशल्यासाठी साधक आहे; हा स्पर्धेसाठी व विजयासाठी. देवांसाठी अत्यंत मधुर मधासह हा पिळला गेला आहे.

गोम॑न्न इन्दो॒ अश्व॑वत्सु॒तः सु॑दक्ष धन्व ।
शुचिं॑ ते॒ वर्ण॒मधि॒ गोषु॑ दीधरम् ॥

हे सोमबिंदो, गाई व घोड्यांसह पिळला गेलेला तू आमच्यासाठी वाहा. हे कुशल, तुझा तेजस्वी वर्ण मी गाईंमध्ये धारण केला आहे.

स नो॑ हरीणां पत॒ इन्दो॑ दे॒वप्स॑रस्तमः ।
सखे॑व॒ सख्ये॒ नर्यो॑ रु॒चे भ॑व ॥

तू आमच्या हरी घोड्यांचा स्वामी हो, हे सोमबिंदो, देवांनी सर्वाधिक सेविलेल्या. मित्राला मित्राप्रमाणे, हे वीरा, प्रकाशासाठी तू हो.

सने॑मि॒ त्वम॒स्मदाँ अदे॑वं॒ कं चि॑द॒त्रिण॑म् ।
सा॒ह्वाँ इ॑न्दो॒ परि॒ बाधो॒ अप॑ द्व॒युम् ॥

उत्तम चाक असलेला तू, आमच्यापासून कोणत्याही अदेवाला, अत्रीच्या शत्रूलाही दूर कर; हे विजयी सोमबिंदो, दुतोंड्याला हाकलून दे.